11/5/09

***Миний үг***

Би яс маханд түр буудалласан, яарсан, хоргодсон сүнс байсан
Би нарны эсрэг харж дэлбээлсэн ямархан нь үл мэдэгдэх цэцэг байсан
Би дууны эгшигт уярсан дулаахан бүлээхэн харц байсан
Би дурлалын галд уяссан дутуу хатаагдсан ган байсан

Би цээжний махаа барсан цэнхэр хаврын шаргал хүлээлт байсан
Би цэнгэлийн нууранд буусан хун шиг байж тэр бүсгүйн хайрын эзэн нь байсан
Би ганцаардлын гашуун зовлон үзэж галбын говьд төөрсөн хавтгайн ботго байсан
Би хагацлын хавцалд хашигдаж харанхуйд төөрсөн халихад бэлэн амь байсан

Би гэгээн цэнхэр дэвсгэр дээр өөрөө цацагдсан өнгө өнгийн будгийн холил байсан
Би уртын дууны шуранхайд хавчуулагдаж гарсан уянга сондгой эгшиг нэгэн байсан
Би тэнүүн талын дээгүүр харвасан солирыг харж түүдэгийн галаас үсэрсэн оч нь байсан
Би үхэл хүлээж хайр хүссэн өрөвчхөн сэтгэлийн гал халуун бөмбөлөг байсан

Эхээс төрөхөд надад оногдсон эх орон хэмээх өмчтэй би баян байсан
Эргэн дурсахад хайр амтагдсан эжий аав хоёр хэмээх бурхантай би бурхадын хүү байсан

Тийм ээ би Бурхадын хүү нь байсан.

2005 он BUMON

10/26/09

***ЯРУУСАЛ***

Хөгжмийн эгшиг сэтгэлийн хаалга татаад
Хөнгөн алхасаар орж ирэхэд
Хөвөх мэт сэтгэл гадагшилж
Хаашаа ч юм долгис цацаад....

Юуны ямархан хүчээр
Надад нөлөөлнө бэ
Нөмгөн гунигийг минь
Юунд ил гаргаж дааруулна бэ

Мэдрэхүйн судсыг
Чинэртэл тэлж
Мэдэхгүй ертөнцрүү
Юуны учир хөтөлнө бэ?

Оногдсон зовлон дээр минь
Оч хаяж шатаан
Орчлонгоос салгаж
Сэтгэлийг юунд өнчирүүлнэ бэ?

Хөг эгшиг бүрээр чинь сэтгэл задрахад
Харанхуйн дунд солонго татах шиг болоод
Үнэний дунд ганцаар зогсох шиг
Үнэндээ би хөгжмийн эгшиг болох мэтээ

9/19/09

****Намрын өглөө****

Орчлон мөнх бусийг сануулсаар намар ирэхэд
Огших ,тэсрэх сэтгэлийн гүнээс нэгэн шувуу нислээ
Тэр шувуу сансарын хуйлрах аянгaнаас гэрэл зууж
Мэдрэхүйн долгисыг хөглөн буулаа

Сэтгэлийн эмзэг дэлбээг минь нэг нэгээр нь илбэж
Сарны гунигтай,намрын шаргал өдрүүдийг асгалаа
Зөгнөл тэмтчин алхах бүдгэрсэн харгуйг гийгүүлж
Зүүд тарааж цацсан гэгээн шөнүүдийг авчирлаа

Зүрхний үгийг минь сонсох өвсний намуухан амьсгал
Зөв бурууг ухааруулж өлмийг минь үнсэж өндийхөд
Зөн совинд зүүгдэх он жилүүдийн давалгааг гишгэн
Зүүдний учиг тайлах битүүлэг ертөнцрүү тэмүүллээ

Итгэлт сэтгэлийн гэмшил гэрэл болохуйд
Илгээх гэгээн аялгуунд яруусаж хонолоо
Ирэх өдрийн үйлийг хайраар тосож
Эмтэлсэн амгаланд хорогдсоор намрын өглөөг угтлаа

9/6/09

***БИД БУРХНЫ ХҮҮХДҮҮД ***

***ЭВЛЭРЭЛ***

Бурханы өгсөн бие байшингын хана налахад
Байхгүйн дунд сэтгэл түших ханагүй
Хэлсэн хэлээгүй үгс хаа хүрэхээ мэдэхгүй тэнүүчлээд
Хэзээ ч юм бэ? ирсэн гуниг аяга дарс шиг

Нар манддаг хорвоод
Насаа өгч байгаад ч хамаагүй авчих юм алга
Өнгөрсөн бүхэн үзэгдэл төдий
Өнөөдөр зүүд мэт зэрэглээтээд

Шүлэг сүүрс алдах мэт замхараад
Шөнө өдрийн ялгааг олж ядан байхуйд
Цаг хугацаа гараас алдраад урсах нь
Ганц л олдож буй тайвширал аа

Дурлал хэмээх солиоролд
Дусал нулимс ч гаргах нь солиорол
Салмааргүй гашуун бодол минь
Саяхан дэлбээлсэн цэцгийг өрөвдөх нь өрөвдөлтэй

Барьцгүй хоосонд сэтгэлийг сэвэх
Бурханы илгээх зөн билэгээс зугтаамаар
Тэндээс оноосон тавилантай эвлэрэх шиг
Өмнөөс минь харах бүсгүйг тэвэрлээ би.

9/3/09

***ЦАГ ИРЖ ЯВНА***


Цаг ирж явна
Цахилах гөрөөс мэт үнэн ирж явна
Үйл нүгэлийн үзүүр эргэж
Үхэл,сүйрэл ирж явна

Уул уулын оройг уулзуулах
Усан галав ирж явна
Улаан гол таслагчдийг гэсгээх
Утаан галав ирж явна

Улаан гол гүрэлзэж
Улаан бөөмс биеэр тархаж
Улан дороос шороо босгож
Учрал бүрдэж яах гэж амьдардагийг

Мэдэгтүн ! Сэрэгтүн !

Хүний зовлон хаанаас үүсэлтэйг
Хүрд эргэж,төрөл арилждагийг
Үнэн худлын заагийг
Үхэл цавчиж салгадагийг

Мэдэгтүн ! Сэрэгтүн !

Зөн билэг хаанаас унаж
Заяа төөрөг хэрхэн зурагдагийг
Бие сэтгэлийн зовлонгоос салж
Билэгийн нүдээ хэрхэн нээдэгийг

Мэдэгтүн ! Сэрэгтүн !

Цаг ирж явна
Цахилах гөрөөс мэт үнэн ирж явна
Үйл нүгэлийн үзүүр эргэж
Үхэл,сүйрэл ирж явна

Мэдэгтүн ! Сэрэгтүн !

8/23/09

***МОНГОЛ ЭХ ОРОН МИНЬ***



Нүдээ анихад ч харагдаад байх юм Эх орон минь
Нулимсаа залигчихаад хүү чинь таныгаа санаж явдаг шүү
Надад байгаа бүхнийг та өгсөн болохоор Эх орон минь
Нас ,бие, сэтгэлээ тандаа зориулна ,Эх орон минь

Аав ээж,алаг үр,амраг хань минь Эх орон минь билээ
Агаар ,салхи ,уул,ус минь Эх орон минь билээ
Хос хун нуурын мандалд буух нь Эх орон минь билээ
Хоточ банхарын дуу хот айлаас дуулдах нь Эх орон минь билээ

Намрын тал нутагт минь айраг исэлдэж
Намайг Эх орон минь хүлээж байгаа
Намхан буурал ижий минь цайны дээжээ өргөж
Намайг Эх орон минь хүлээж байгаа

Хөөрхөн үр минь шулганан миний зургийг зааж
Хөх тэнгэрийн орон минь намайг хүлээж байгаа
Хөнгөн салхинд навчис нь эргэлдэн бүжиглэж
Хунгийн дэвэлтээр Эх орон минь намайг даллаж байгаа

Уртын дуугаар чинь сэтгэлээ өлгийдөж явдаг хүү чинь
Усны шувуу шиг очиж болохгүй байна, Эх орон минь
Шалзад багахан шаргын гунигийн өнгөтэй амьдарч байгаа ч
Сайхан Эх орон таныхаа төлөө зүтгэж байгаа юм шүү

Мөнгөн хазаарын чимээтэй эх орондоо хүү чинь очино оо
Мөнх тэнгэрийн чинь ивээл дор сайн явна аа хүү чинь

***БОДРОЛ***



Эзгүйн дунд ганцаараа зогсоно
Эргэн тойрон нам гүм,үзэгдэлгүй
Зүүд үү энэ
Зүгээр л бодол уу?

Нар саргүй,зүлэг ногоогүй
Навч ,сүүдэр,салхи үгүй
Элс шороо,үнэр,үүлгүй
Энэ там биш бас диваажин ч биш

Өвчин зовлон,үхэл ч алга
Үнэндээ намайг зовоох юу ч үгүй
Цаг хугацаа тойрог мэт эргэлдэн зогсож
Цаашаа наашаа чиг зүг алгаа

Тэртээгээс замхрах миний гэрэлт мөр
Тэнгэргүй алс руу оджээ
Тэндээс би иржээ
Тэсгэлгүй сүүрс алдлаа

Бурхан чи хаана байна
Буг,чөтгөр ч гэсэн тааралдаасай
Бүрхэгч гэсэн тэнгэр минь харагдаасай
Бараан ч гэсэн амьдрал минь чи хаана байна

Хэцүү ч гэсэн зовлон минь чи намайг бүү орхиоч
Хэрээ ч яахав хамаагүй нисээд ирээч
Огт юу ч үгүйд ганцаараа байхдаа
Огторгуйн одод хүртэл хань болдогийг мэдэрлээ

Энэ ертөнц байгаа бол
Эхлэл,төгсгөл,үхэл байх ёстойг ойлголоо
Ингээд би эргээд алхалаа
Эхлүүлсэн үйлээ барахаар буцлаа

8/6/09

***НУТГИЙН ӨГЛӨӨ***



Шөнийн амгаланд адислагдаж
Шүүдрийн ус рашаан болно
Сарны туяаг шимэн зүүрмэглэсэн
Цагаан манан гэгээ болно

Нугын цэцэг дэлбээгээ дэлгэхэд
Нарны гэрэл амьдрал болно
Нуурын мандалд хос хун буухад
Нутгийн минь өглөө шүлэг болно

Цагаан гэрээс утаа суунаглахад
Яруу шүлэг минь зураг болно
Цайны дээжээ тэнгэрт өргөхөд
Цагаахан дусалууд нь хайр болно

Жирийн нэгэн өглөө нутагт минь эхлэх нь
Жангарын туульд гардаг диваажингийн орон шигээ

8/5/09

***ШҮЛЭГ БИШ ШҮЛЭГ***

Гашуун үнэнд тулчихаад
Гараа ч хөдөлгөх хүсэл алга
Ухаарлын үүд нээлтэй ч
Урагшаа явах тэнхэл дутаад

Солиотой юм шиг жүжиглээд
Сохор юм шиг явж байгаа
Хүн хэмээх сүрэг амьтаны
Хөгийн амьдрал огиудас хүргэнэ.

Мөнгөтэй бол сайхан амьдрах
Мөрөөдлийн цамхаг зэрэглээ мэт хоосон
Үхлийн хаалгаар шалдан орох байж
Үйлийн лай болсон шуналаар ер нь яах юм бэ?

Там диваажин аль нь ч байхүй
Тахилга мөргөл гээч үнэндээ инээдэм төдий
Огт байхгүйд итгэх хэнд хэрэгтэй юм бэ
Одоо болоо юм бишүү хүмүүсээ

8/2/09

***Будда Амитаба ***



***Д.Нямсүрэн : Амитаба***

Яаж би Амитаба шиг, хөлөө цэцгэн өлзий завилах вэ?
Яаж би Амитаба шиг, чамайгаа бурханы тигд бүтээх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, хүйсний нууцыг хуруугаараа томьёолох вэ?
Яаж би Амитаба шиг, хүүхний бэлхүүсийг алтан харганаар үйслэх вэ?

Яаж би Амитаба шиг, газрын гүн дэх үндэсний үзүүр рүү залбирах вэ?
Яаж би Амитаба шиг, есөн эрдэнийн чулуугаар чамайгаа чимэх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, уснаас гарсан бүсгүй эрэг дээр суугаагаар бодох вэ?
Яаж би Амитаба шиг, шувуу исгэрэх, нохой хуцах мөн чанар нэгийг ойлгох вэ?

Яаж би Амитаба шиг, модны навчис унахыг зүүдээ гэж бодох вэ?
Яаж би Амитаба шиг, морь зогсоогоороо унтахыг далайн татралт гэх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, эхийн умайд хөврөл явагдахыг далайн түлхэлт гэх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, энэ биеэрээ нэгэн сайхан аялгуу болох вэ?

Яаж би Амитаба шиг, үүдний цоорхойгоор тусах наран лугаа цацрах вэ?
Яаж би Амитаба шиг, үүлний сиймхийгээр шагайх саран мэт бултайх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, нисээд явчихсан шувуу адил анир алдрах вэ?
Яаж би Амитаба шиг, өөрийнхөө үсний ойчих чимээг сонсох вэ?

Яаж би Амитаба шиг, үүлс бүрхэж, мөс хучсан ч сая сая жилд үлдэх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, үхэл гэгч амьдаас агуулгатайг мэдэх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, дэнгийн гал руу эрвээхэй үйхэд жишимгүй суух вэ?
Яаж би Амитаба шиг, дэргэдийн ээжгүй болоход уйлахгүй байх вэ?

Яаж би Амитаба шиг, нэг дуу нэг зөгийг хөнөөдгийг мэдэх,
Яаж би Амитаба шиг, нэг шүлэг нэг цэцгийг үрдгийг ойлгох,
Яаж би Амитаба шиг, оргүй хоосон – алсад буй ертөнц гэдгийг таних,
Яаж би Амитаба шиг, орон цаг, амьдрал хоёр үгүйг мэдэх...

7/20/09

***САРНАЙ***

Оршил

Сарнай цэцгийг харж би удаан суулаа
Сайхан тэр цэцгийг бахдаж би удаан суулаа
Дэлбээнийх нь эмзэгхэн гоог биширч
Дэндүү гайхамшигт тэр цэцгийн тухай шүлэг бичлээ

Яруу төгс түүний тухай бичихгүй юм бол
Янжинлхам бурхан гомдох юм шиг санагдлаа

САРНАЙ

Үнэндээ тэр төгс аялгуу
Үзэсгэлэн гоо бүсгүйгээс илүү
Урлагын бүтээл,сансарын элч мэт
Утгыг нь ойлгож эс гүйцэх бурханлаг шинжтэй

Түүнд хагацал,учрал багтаж байдаг
Түүнд хайр,энэрэл шингэсэн байдаг
Түүнд гэгээн зөгнөл, гэрэлт хүсэл байдаг
Түүнд ханамгүй тачаал,харьшгүй хүч байдаг

Түүнд огторгуй мэт хязгааргүй орон зай бий
Түүнд од эрхэсийг татах чадал бий
Түүнд хувирашгүй сэтгэл,хуучирашгүй түүх бий
Түүнд тэнгисийн давалгаа,тэнгэрийн гялбаа бий

Сарнайн гоо сайхан нь дотоод ертөнцөдөө бий
Сав ертөнцийг бүгдийг нь багтаадагтаа байдаг юм
Ариусал гэгээрэлийн түүний ертөнцөд
Амьдралын утга учир багтсан байдаг юм

Бурхан ч атаархам төгс тэр цэцэг
Бусдад сайн сайханыг өгөх гэж ургадаг юм
Сар нарыг багтааж ургадаг болохоор нь
САР НАЙ гэж нэрлэсэн юм болов уу?

7/6/09

***САЙХАН ААВ,ИЖИЙ ХОЁР МИНЬ***

Хар дарж зүүдэллээ би
Хөлгүй их далайд хөвж явна гэж зүүдэллээ
Агаар тогтуун цэнхэр тэр далайд ганцаараа
Амандаа дуу аялан сэлүүрдэж явна гэж зүүдэллээ

Зах нь үл үзэгдэх далайн дээгүүр
Дарь-Эхийн хувилгаад тоглон бүжиж байх юм
Миний танихгүй мянган бурхад
Манан дундаас тодрон байна гэж зүүдэллээ

Гэнэт бараан үүл гарч салхи дэгдлээ
Гэтэж байсан мэт догшин давалгаа босож намайг хөөлөө
Алсад нэгэн гэрэл харагдахад
Амь тэмцэн тэр зүг сэлүүрдлээ гэж зүүдэллээ

Хөөж буй давалгааны түрүүч завь цохиход
Хөөрхий би сэлүүрээ алдаж байна гэж зүүдэллээ
Саяхан байсан олон бурхад ч алга
Сар хүртэл гэрэлээ нуусан байна гэж зүүдэллээ

Хоёр гарт минь сэлүүр гэнэт баригдаж
Хоромхон зуур бүрхэх давалгаанаас зугтан гарлаа
Гэрэлийн зүг хүчээрээ сэлүүрдэж
Гэрэлт тэр арал дээр очлоо гэж зүүдэллээ

Арал дээр гарсан би
Аварсан сэлүүр,завиа хэсэг мартлаа
Хөөрхий завь минь давалгаан дунд холдож байх юм
Харин хоёр сэлүүр нь аав,ижий хоёр минь байна гэнэ

Их далайтай тэмцэн хүүгээ аварсан аав ижий хоёр минь
Их л ядруу царайтай ч хүү рүүгээ харан инээмсэглэж
Яасан гэнэн юм бэ миний хүү гэх шиг харсаар
Яруухан их хайраар хүүгээ тэвэрсээр холдож байна гэж зүүдэллээ

Муу хүүдээ ямарч их хайртай юм дээ аав ижий хоёр минь
Мянган бурхан байгаад ч та хоёрыг минь гүйцэхгүй юм байна
Салхи сэрчигнэж чимээ гаргахад сэрчихээд
Сайхан аав ижий хоёроо санаад зөндөө уйллаа муу хүү чинь.

6/22/09

***ААВДАА***

Хайрт аав Сангаравын Цэнд таныгаа хүндэтгэн дурсаж зориулав

Нар ирж байхад
Навч ногоороогүй байхад
Шувууд ирж байхад
Шүлэг бичээд дуусаагүй байхад

Хүүгээ орхиод холоо явсан
Хүний дээд миний бурхан аав минь
Нутгийхаа энгэрт таныгаа тавьчихаад
Нулимасаа арчсаар явсандаа хүү чинь

Сайхан байждээ аавтайгаа байхад
Сартайд ч,нартайд ч очоод
Хааяа ч гэсэн загнуулаад
Хажуугаар нь бас эрхлээд

Цэрэгт байхад минь эргэж ирчихээд
Цэрэг малгайг минь өмсөж үзээд
Арав төгрөг гарт минь атгуулаад
Аав нь хүүгээ үнсэе гэж билээ

Хэн намайг аав шиг минь хайрлах билээ дээ
Хэлж ирдэггүй өвчин хэцүү л юм билээ
Хүний хүү аавтайгаа золгохыг хараад
Хүү чинь дотогшоогоо урсаж л байлаа

Хөөрхийдөө миний аав
Хүн болж төрөөд жаргаж үзсэн нь цөөхөндөө
Хослон амьдарч яваад ханиа эрт алдаж дээ
Хожим нь л ухаарах юмдаа таны муу хүү чинь

Өө миний хүү ирлээ гээд инээх нь
Өчигдөр юм шиг л санаанд байна
Цэн цэнгийн цуваа шиг гээд дуулдаг аавыгаа бодохоор
Цээжний гүн дэхь бороо нүдээр гараад болохгүй нээ

Сайхан аавтай байсан болохоор
Сайн явнаа хүү чинь
Дуусашгүй их хайрын тань илчинд
Дулаацсаар явна даа муу хүү чинь

6/21/09

Melancholy Smile

5/21/09

***УУЧИЛААРАЙ***

Хачин цэнхэр хавар цасан дороос ургаж
Харах нүдний өмнүүр шувууд тэнгэр зүсэж нисээд
Хагацал үлдээсэн дурлал сэтгэл урж өндийгөөд
Хэлж амжаагүй үгс нулимас болон урсаад

Тэнгэрт хөвөх үүлс сүүдэр зууж ирэн асгаад
Тэр л хаврын шаргал хүлээлт цээжний гүнд амтагдахад
Хайрын гашуун дурсамжаа нулимас болгон унагахдаа
Хашаа дагаж ургасан хэсэгхэн өвсийг усалмаар

Эргүүлж буцааж болохгүй цаг хугацаанд туугдан
Энэ л цэнхэр хаврыг тэвэрээд амьдрал дундуур алхахдаа
Олон жил хадгалсан үгээ одоо л би хэлэе
Омголон зан,залуу нас хоёрыг минь чи УУЧИЛААРАЙ

***МЭДЭХ ҮҮ ЧИ!***

Намайг чи орхиод явахад юу үлдсэнийг мэдэх үү чи!
Навчсаар уйлсан намар шиг сэтгэл уйлж үлдсэн
Дурласан сэтгэл дутуу залгисан нулимс үлдсэн
Дуртай бүхнээсээ зугатаасан дугуй хар цэг болж би үлдсэн

Дуусашгүй урт өдрүүдийг өнгөрөөх гэж дарс уусан
Дутуу нойртой хоносон шөнүүдээр хайрын сарнай урласан
Дууны эгшигт уяарч, дурсамжаараа амьдарч үлдсэн
Дурлалаасаа хагацсан сэтгэл голд ортол өвдөж үлдсэн

Бүүдгэр болсон хорвоогоос гэрэл олж харах гэж би ядарсан
Бүүвэйн дуу, ээжийн хайрыг үгүйлсэн
Бүр юунд ч зовохгүй нохойн гөлгөнд би атаархаж
Буйдхан энэ хорвоогоос явах юмсан гэж бодогдсон

Он цагийн эрхээр цэг бүдгэрч сэтгэл чангарсан
Орчлонд чамайг хайрласан шиг хайр ирэхгүй болсон байсан
Нар сар хоёрыг угтаа нэг юм гэж ойлгодог болсон
Найр дуу хуурыг намбатайхан шиг өнгөрүүлдэг болсон

Намайг чи орхиод явахад юу үлдсэнийг мэдэх үү чи!
Намрын навчис ямар гоё хээтэйг мэдэрч үлдсэн
Наснаасаа эрт ухаан сууж ухаарч үлдсэн
Нар сартай хорвоод чамайг л үл мартах сэтгэл үлдсэн

МЭДЭХ ҮҮ ЧИ!

4/28/09

~~~Нутгийн чулуу~~~

Бодохийн төдийд л уярааж
Бороо болон орж сэтгэл дэвтээсэн эх орон минь
Будант саарал өдрүүдийн цаанаас
Сэмлэж гийсэн эх орон минь

Нутгийнхаа бор чулууг атгаж байгаад анирдахад
Нуурын эрэгт буух хунгийн дэвэлт сонсогддог
Нутгийнхаа бор чулууг атгаж байгаад дэлгэхэд
Нулимсаа арчиж үлдсэн эхийн минь харц харагддаг

4/9/09

''Гуниг минь түрүүлж сэрдэг''

Ирэх шувуудийн ганганаад
Гуниг минь түрүүлж сэрдэг
Ирэхүй одохуйн дунд би
Өөрийгөө гээж суудаг

Хайлсан цасны шар ус
Эмтэрсэн сэтгэлийг эмжин урсaхад
Энэ л хаврыг би хэн нэгэнд бэлэглчихээд
Эргэж харалгүй яваад л өгмөөр...

Хаврын бүлээн салхинд илбүүлэн суухдаа
Хаашаа ч юм бэ? би яардаг aa
Хайр дуудах зэргэлээт өдрүүдйиг ганцаараа үдэхдээ
Хоосортолоо би санаа алддаг аа

4/5/09

"Цэцэн Мандухай"

*** МИНИЙ ЭХ ОРОН***

*** МИНИЙ ЭХ ОРОН***


Оршил

Бие минь тэнд төрсөн болохоор
Бас сэтгэл минь тэнд төрсөн болохоор
Билэг оюун ухааныг тэндээс авсан болохоор
Би тэнд хайранд өлгийдүүлж,хайранд зодуулж өссөн болохоор
би түүнийг эх орон гэж нэрлэдэг ээ

** МИНИЙ ЭХ ОРОН***

Наран жаргавч саран мандах гэрлийн эх орон
Навч нь унавч цас нь өнгөлөх цагаахан эх орон
Нас нэмэхэд улам ойртох соронзон эх орон
Намайг шүлэг болгон хувиргах ухаарлын эх орон

Халуун хэвлийгээсээ түрж эрдэнийн чулуу гаргаж байдаг
Хаанахын ч хүүхэд атаархам хаан шиг тоглож байдаг
Хадган өнгөтэй тэнгэрээр өдөржин хучуулж байдаг
Хав хар нөмрөгийг очир алмаазан шигтгээтэй нь тийрч унтаж байдаг

Хойморт нь Бурхад заларч байдаг
Хажууханд нь хүүхэд Бурхан эрхэлж байдаг
Тулганд нь галын Бурхад инээж байдаг
Төрсөн гэр минь Бурхадын гэр байдаг

Сүүний үнэр шингэсэн бор тэрлэгний энгэрт
миний эх орон үнэртэн байдаг
Сүмэн өвсний толгой хөдөлгөх төдий салхинд
миний эх орон аргадуулан байдаг
Түрүү морины хөлсөнд
миний эх орон дусланхан байдаг
Түрүүлсэн бөхийн дэвэлтэнд
миний эх орон хотолзонхон байдаг

Хоёулаа ирсэн шувууд гурвуулаа болоод буцдаг
миний эх орон учрал хайрын эх орон
Харьд очсон морьд нь нутгаа тэмцэн гүйдэг
миний эх орон санан тэмүүлэхийн эх орон
Түмэн өнгийн цэцгээ хөлд минь дэвссэн
миний эх орон хүндэтгэл хайрлахын дээд эx орон
Түнэр харанхуйд ч сэтгэлд минь бадамлан асах
миний чиний хайрын ундрага эх орон

Намираа зөөлөн бороонд нь хорвоо ариусч байдаг
Намуухан будрах цасанд нь сэтгэл ариусч байдаг
Нүүж сууж явахдаа бууриа цэвэрлэж байдаг
Нүгэл тогтох аргагүй миний эх орон ариухан эх орон

Уулын оройд нь салхи исгэрч бодлыг алсад хүргэж байдаг
Урсгал гол нь анагаах увьдастай урсаж байдаг
Уртын дуу нь дэлхийгээс тасарч гарч байдаг
Уяхан замбуу тивийн наран таанын үнэрт согтож байдаг

Таван ханатай гэрт нь нар,саран зочилж байдаг
Таван хошуу мал гэрээ тойрон ижилсэж байдаг
Талын Таван Толгой нь хайрын учралд дуудаж байдаг
Таньж,мэдэж дуусашгүй миний эх орныг
МОНГОЛ гэж нэрлэдэг ээ

Нутгийн минь жижигхэн бор чулуунд миний эх орон багтанхан байдаг
Намар намрын навчисны хээнд миний эх орон тодронхон байдаг
Настай ээжийн минь духны үрчлээнд миний эх орон долгиотон байдаг
Нулимстай нүдийг минь салхи нь арчдаг
ЭХ ОРОНТОЙ учраас би бардамхан aлхдагаа.

"""Хаврын цас мэт"""

Дэвэрсэн сүү шиг сэтгэл
Дэндүү удаан тайвширсан
Уйт гашуун гуниг өрөмтөж дарахдаа
Ухаарал гээчийг суллаж тавьсан

Алдах онох хоёр сэлүүртэй завиар
Амьдрал гээч далайд хөвөхдөө
Амьд буйн утга учрын сувдыг олоод
Амаржсан эх мэт тайвширсан

Харанхуй сохор байснаа
Хараа орох мэт болсон
Хачин уйт гуниг харин
Хаврын цас мэт цоохортож хайлсан

3/24/09

"""Зүүдний ертөнц"""

Зүүдний ертөнц манант гэгээ татуулан буухдаа
Зүрхний гүн дэх хөрсөнд хайрын үр цацахад
Харанхуй шөнийн аниргүйг шимэн үндэслэж
Хараад ханамгүй өнгийн цэцэгс дэлгэрнэ

Цэцэгсийн дэлбээнд мөнхийн ус шүүдэртэхэд
Цаг хугацаа цочихдоо хэмнэл алдан зогсоно
Цалгих сэтгэлийн гүн дэх чанад алсын мэдрэмж
Ертөнцийн гүнд дэх цэцэрлэгт гэрэл болон амирлана

Тэр цэцэгсийн өнгөнд энэ ертөнц бүдгэрхэд
Тэргэл саран дурлахдаа нууцлаг мэлмийгээ нээнэ
Галбир уран эрвээхий гэрэл зуран эргэлдэхэд
Газрын нар уярахдаа урсах мэт хээтнэ

Өнгө амилуулсан цэцэгс гэгээ цацаруулан яруусахад
Өөрийн эрхгүй мэдэрхүй сөгдөж хэмжээлшгүйн гүнд уусна
Үгээр хэлэхийн аргагүй төгс амгаланд хорогдохдоо би
Өөрийгөө тэнд орхичихоод өглөөг энд хоосорч угтмаар

3/21/09

"""Яагаад,ямар учраас....???"""

"Юу тарина,түүнийгээ хурааж авна"
............................................Библи судараас

Бид хайрлаж,хайрлуулж,мэдэж суралцахын тулд амьдардаг билээ.Мэдээж бас бид амьдрахын тулд хооллодог .Өнөөдөр бидний өдөр тутам идэж хэрэглэдэг хоолны тухай бичихээр шийдлээ.
Эрт дээр үеэс цагаан хоол болон мацаг барих тухай түүний ач холбогдолын тухай зааж сургасаар иржээ.Яагаад мах идэх муу юм бэ? Ямар учраас ..
Асуудлын гол нь мах гэдэг тэр материаллаг зүйлд байгаа юм биш.
Амьд амьтан болгон амьдралруу тэмүүлдэг.Мах идэхийн тулд бид амьтан алж хөнөөж байдагт л байгаа юм.Энэ үйлдэл нь бидэнд зовлон бэрхшээл авчирч байдаг.
Үйл болгон үр дүн дагуулж байдаг.Үйлийн үрийн хууль ийм юм.Энэ ертөнцөд бид үйлийн үрийн хуулиас зайлж бултаж чадахгүйд асуудал байгаа юм.
*Юу тарина,түүнийгээ хурааж авна* гэдэг үйлийн үрийн хуулийн дагуу бид муу үйл хийвэл бидэнд тэр муу үйлийн үр дагавар ирж байдаг.
Бид өнөөдөр өөрийн гараар амьтан алаагүй ч гэсэн бид мах иддэг болохоор бидэнд мах бэлтгэж өгөхийн тулд том том бойны газруудад 24 цагаар үхэр,тахиа гахай хонь гэх мэт бусад амьтадыг алж хөнөөж байна.Мэдээж амьд бүхэн үхэхийг хүсдэггүй.Амьд амьтан алахад тэр маш их айж,зовож ,шаналдаг.Бид мах иддэг болохоор амьтан алсан тэр муу үйлийн үр дагавар бидэнд ирдэг.Бид цагаан хоолны талаар мэдлэг ойлголт бага байдаг нь бас нэг бэрхшээл юм.Цагаан хоол гэхээр сүү будаа.пэрэс гэж төсөөлдөг.Одоо ингэж ойлгох ойлголтоо өөрчилөх цаг болжээ.Яг л махаар хийсэн мэт амт чанартай төрөл бүрийн цагаан хоол байдаг.Цуйван,төрөл бүрийн хуурга,бууз,хуушуур,шөлтэй хоол гээд бидний мэдэх олон төрлийн хоолыг бид гэртээ хийж идэх болон цагаан хоолны газаруудад идэж болох бололцоотой болжээ.
Хүн нэг удаа цагаан хоол идэхэд аав,ээж,үр хүүхэд,хань,өөрийн ах дүү болон өөртөө тохиолдох их бага гай зовлонгоос салгаж холдуулж тойруулж өнгөрөөдөг байна.Энэ нь өөртөө болон өөрийн барилдлагатай хүмүүстэй хийж буй их буян тус юм.
Мөн бусад хүмүүст цагаан хоол өгөх,өөрөө цагаан хоол идэх нь өөрийгөө болон бусдыг гай зовлонгоос гэтэлгэж байгаа хэрэг юм л даа.Яаж тэр амттай цагаан хоол хийж сурах тухай болон хаанаас мэдэж идэж амталж үзэж болох тухай эрэгцүүлэлийнхээ төгсгөлд бичие.
Буддын болон Ариун Библи бусад судар номуудад мацаг барих болон,хоолны тухай бичиж сургаж заасаар иржээ.
Ариун Библи-д хамгийн эхний сахилд "Бүү алж хөнөө"гэж заасан байна.Үүнийг өнөөдөp зөвхөн хүнийг л алж болохгүй гэж их явцуу утгаар тайлбарлаж байгаа нь гэнэн бөгөөд мунхаг хэрэг юм.Үүнийг өргөн гүнзгий утгаар ойлгож авч үзэх хэрэгтэй байгаа юм.
Та цагаан хоол идэж эхэлсэний дараа олон өөрчилөлтүүдийг мэдэрч эхэлнэ.
Эрүүлжих,бие хөнгөрөх,залуужих,үрчилээ багасах болон арьс өнгөлөг,эрүүл болох гэх мэт.Хүний хөгширөлт,өвчлөлтийн 90% хувь нь бидний иддэг хоолноос шалтгаалж байдаг тухай судалгаа байдаг байна. Цагаан хоол идэж эхэлсэний дараах хамгийн гол өөрчилөлт нь тайван болж уур уцаар багасаж энэрэнгүй зөөлөн сэтгэлтэй болдог.Аливааг хайрлах нинжин зөв сэтгэлтэй болно.
Энэ хайрлах зөөлөн сэтгэл бол биднийг зөв амьдаруулж ,муу муухайгаас холдуулж биднийг сайн гэгээн зүгрүү хөтөлж явах гол хүчин зүйл юм.
Олон махчин амьтан ууртай түрэмгий байдгийг бид бүхэн сайн мэддэг билээ.
Манай эмэгтэйчүүд олон төрлийн үнэтэй тос,түрхлэг авч хэрэглэж байснаас шууд цагаан хоол идэж эхэлвэл үр дүнтэй бөгөөд их буянтай үйл юм гэж зөвлөх байна.
Бид хоол идэх болгондоо "Миний идэж буй энэ хоолны төлөө амьтан зовоож тарчилааж байсан"гэж бодохгүйгээр хооллох нь үнэхээр сайхан хэрэг биш гэж үү.

Мах идэх нь

-Та амьтаны амь идэж байна гэсэн үг
-Та амьд амьтаныг зовоож тарчилааж идэж байна гэсэн үг
-Та амьтаны хүүр идэж байна гэсэн үг
-Та нүгэл идэж байна гэсэн үг
-Та сүүлд нь өөрөө эдлэх зовлон хурааж идэж байна гэсэн үг

Хүн төрөлхтөн бид анх байгалиасаа махчин биш юм.Энэ талаар олон шинжилгээ судалгаа байдаг.Бид анх архи ууж,тамхи татаж байгаагүй.Энэ бол бидний олдмол зуршил юм.Үүнтэй адил мах идэх нь бидний олдмол зуршил байгаа юм.
Амьд амьтан бидэнтэй адил.Сээр нуруутан,амьд зулзага төрүүлдэг.Халуун сүүгээ хөхүүлж өсгөдөг.Айх,хайрлах,уурлах мэдэрхүйтэй.
Өнөөдөр олон олон оюунлаг залуус цагаан хоол идэж түүний ач тусыг мэдэрч эхэлж байгаа нь бахдууштай сайхан хэрэг юм.Солонгос улсад амьдарч буй хэсэг монгол залуус нийлж цагаан хоолны газар нээж байгааг та бүхний сонорт дуулгая.
Та бүхэн энэ цагаан хоолны газар гэр бүл,найз нөхөдөө дагуулан ирж амтлаг хоол идэхээс гадна ямар хүнсний бүтээгдхээнээр яаж цагаан хоол хийх тухай зөвөлгөө авч үйлчилүүлэхийг урьж байна.
Мөн цагаан хоол хийх хүнсний бүтээгдхүүнийг зарж байгааг дашрамд нь дуулгая
Сайн үйлс дэлгэрэх болтугай!

Хаяг ; Цагаанпёон ёог (543) 3-р гарцаар чигээрээ яваад Хана ванк өнгөрөөд баруун гар тийшээ 100 метр явна.
"Хайрын хоол" гуанз
утас 010-8671-3525
010-3040-5415
010-3147-8505
02-2268-6834

3/19/09

***Шувуу***

Би гуниг цалгисан нууранд ганцаараа хөвсөн хүн шувуу
Би гэмшил унaган нисэхдээ гэрэл хайсан зөнч шувуу
Би итгэлийн халуун галыг эмзэгхэн далавчаараа сэвсэн галч шувуу
Би эргэн эргэн буухдаа элгээрээ илж нуураа аргадсан холын шувуу

Би өглөөний наранд уянга зүүж,учрал билэгдсэн
Би нарны шувуу
Би үдшийн сарны гэгээнд үнэний шигтгээ болж хөвсөн
Би гэрлийн шувуу
Би хайр хүсэн дэвэхдээ халуун насаа шатааж ниссэн
Би цаг хугацааны шувуу
Би хамгийн сүүлчийн удаа хагацал үлдээж нисэхдээ
Халуун үгсээ хань болгон үлдээх

Би шүлэгч шувуу

3/9/09

***Сэтгэлийн бороо***

Чилийтэл өнгөрсөн он цагийн дээгүүр
Чиггүй зүггүй ниссэн сэтгэл
Чинийxээ хайрын мөчир дээр сууж
Цуцсан жигүүрээ амараасан

Аялгуут дуугаа чамдаа дуулж
Аргасан нүдээ нулимасаараа чийглэсэн
Атгаж зангирсан сэтгэлээ чам дээр асгаж
Алдуурах мэт тайвширалыг олсон

Олон жилийн уйт зовлон хайлж
Орхиод гарсан үүрэндээ эргэн буусан
Хайр дутсан гурван яргуй дээр
Хамгийн анхны бороо болж орсон

2/14/09

***Бодрол шүлэг***

Хоосонд оршин байх гэсэндээ
Хувирч,задарч бас нэгдэж байдаг энэ хорвоо
Түмэн тэмтрүүл барих барьцгүй болохдоо
Түүнийгээ их хурд хөдөлгөөнөөр орлуулна.

Зогсолт байж болохгүй энэ ертөнц
Зоргоороо бас тарж болохгүй энэ ертөнц
Өвсний үндэс мэт түмэн холбоос нь
Өөртөө л зүүгдэх боломжийг өгнө

Түмэн хувирал сэтгэлийг татаж
Тэгэхдээ бас зовлонг үүсгэж
Мартахын манан намуухан буухдаа
Маргааш бол өчигдөр гэдгийг бас мартуулна.

Сүмийн хонх сулхан дуугарч
Сүүдэрт орчлон сэрүүхэн зүүдэлнэ
Шүлэг тэврэх сэтгэл үл тайвширахдаа
Сүмийх гэрлийн зүг тэмтчин явахдаа ганцаардана

2/8/09

***Бүх юм хуучин***


Бүдэгхэн сарны гэрэлд эрвээхий мэндлэх нь хуучин
Бүсгүй хүний анхны шөнө үл мартагдам хуучин
Бүүр эртний гунигт аялгуу сонсоогүй хуучин
Бүүвэйн дуунд хорвоо тайвширах нь уярам хуучин

Гэгээн мэргэдийн шарил дээр өвс ургах нь хуучин
Гэнэт аянга цахилж бороо орох нь хуучин
Норсон үсээ илэн солонго харах нь хуучин
Намайг сэрээх шувуудын жиргээ,нарны гэрэл хуучин

Анхны хайр,алдуурсан сэтгэл хуучин
Аврал эрэх цөхөрсөн харц хуучин
Цас хайлах,хавар,яргуй эргэх хуучин
Цагаан зээрийн хэвтэр дулаахан хуучин

Үхэл авч одох авч эргүүлж авчрах хуучин
Үлгэр эхнээсээ хуучин
Цаг хугацааны битүү тойрогт бүх юм хуучин
Цай буцлах хоромын амьдрал шинэ мэт хуучин

2/7/09

Уучлахуй дор

Нэргүй хэлгүй мэт болоод
Нимгэн цаасан дээр
Бэх мэт уусаж
Hам гүмхэнд би дурлаж байна.

Өвдөлт инээмсэглэлээр гадагшилахад
Өнгөрсөн ирээдүй хоёрт
Өөрийгөө нээж өгчихөөд
Дусал дусалаар би ууршиж байна.

Дуу сарних цагаан талд
Дур тавих шиг алдуурхад
Нимгэн цагаан үүлэнд
Нэр зүс хоёр минь сарниж байна.

Хүсэхүй дор сэтгэл ирнэ
Хүлээхүй дор амьдрал ирнэ
Ухаарахуй дор гэгээрэл ирнэ
Уучлахуй дор өөрлүүгээ би ирнэ

1/29/09

***Нар сүлсэн хайр***

Нар навчинд шингэн хувилж
Салхи хөлөглөн бүжиглэхэдээ
Чиний үсийг задлахад

Би алгандаа сэтгэлээ тавьчихаад
Хүслээ шивнэн үлээхэд
Хайрын цэцэг дэлбээлсэн

Дуу чинь тарни мэт сонсогдож сэтгэл эзэмдэхэд
Дулаахан харц чинь цочтол намайг догдлуулсан
Үйлийн үртэй хайр үүлэнд зураглан хээтэж
Үнэнд ороогдон унахдаа энгэр норгон дуслах байх

Намрын шаргал өдрүүдэд хайрлаж ханаагүй сэтгэл
Өвлийн хүйтэн өдрүүдэд гал шиг шатах байх
Өргөс авахтай адил мартагддаг дурлал гэж байдаггүй хойно
Өнчирсөн зүрхэнд сэтгэл минь шаналал тэврэн ирэх байх

1/28/09

***Ай би энд***

Өөрийгөө л өргөх өчүүхэн сэтгэлт хүний
Өвчин нь амилж чөтгөр болсон жүжиглэл
Өр өвдөж ,бүүр өмөрч унамаар
Өрөвдмөөр,бүүр бөөлжмөөр

Өр зүсэх ганцаадалд хань болох гэж
Өнгөрсөн,ирээдүйн завсараас
Өндийж сар ургана.
Хорвоо гэж........

Өөрийгээ тэсэлчихмээр гашуун уйг
Өөртөө шингээж зовлонг нимэглэхээр
Өвс ургахдаа итгэл ургуулна
Амьдралаа гэж........

Сар өвс хоёрын завсар
Санчигны өнгө хувиргаж цаг хугацаа урсана
Сайн мууг мартуулах гэгээн мөчүүдийг хүлээхдээ
Үхсэний зол гэж
Амьдын тамыг илчилж хашгирмаар

Ай би энд ганцаардахдаа
Шүлэг нөмөрч л сууна даа

1/14/09

***Серенада...***





Австрийн суут хөгжмийн зохиолч Франц Шубертийн нэгээхэн сод туурвил бол "Серенада" юм аа. Сонсох тусам яруусаад...
Цээжин дотор уярал, гунилаар гэрэлтээд... уйлмаар болоод...
Цээжин дотуур тунгалаг долгисыг түрэн түрэн...
Чим чим... уянгалаг хөндүүр...
Чичирсэн аньсага Серенада дуулна...
Франц Шубертын тухай
/1797-1828/
Австрийн хөгжмийн зохиолч, романтизмын гол төлөөлөгч Франц Шуберт насан туршдаа ядуу амьдралтай өлөн зэлмүүн байж, өвчин эмгэгт ээрүүлж явжээ. Амьдралынх нь хамгийн хүнд үе нь эцэг нь түүнээс ургийн холбоогоо тасалж, сэтгэлтэй бүсгүйдээ ядуу зүдүү хэмээн гологдож ганцаардсан тэр он жилүүд байжээ. Гэсэн ч тэрбээр үл гуньж гутран зохиолуудаа бичсээр л байж.
Гэвч гайхамшигт туурвилуудыг тухайн цагт нь таньж, худалдаж авах, тоглох газар олдохгүй байв. Ганцаардмал зүдэг гэвч гайхамшигтай суу билэгт Шуберт амьд ахуйгаа алдарт 9 симфонийнхоо зөвхөн нэгийг нь л сонссон гэдэг. Түүнийг нас нөгчихөд өөрийнх нь гэрээслэлийн нь дагуу суут хөгжмийн зохиолч Бетховенийг тавьсан газарт оршуулжээ. Вена хотын Веринг хэмээх оршуулгын газарт байх Шубертын булшны хөшөөн дээр "Хөгжмийн урлаг энд эрдэнийн баян сан, эрхэм сайхан найрлага хоёроо оршуулсан юм" хэмээн сийлжээ.
Ф. Шубертийн хөгжим бол чөлөөтэй хөврөх гүн бодрол, сэтгэлийн их уянга, намуун тансаг дуулал юм. Тэрээр хүн төрөлхтөнд 1000 гаруй зохиолын өв санг үлдээжээ. Хөгжмийн театрт зориулан 20 орчим бүтээл, 9 симфони, 9 удиртгал, төгөлдөр хуурын 22 сонат, аязуудын хэд хэдэн түүвэр, дуулаачийн янз бүрийн зохиол, үүнээс 600 гаруй дуу нь уянгын шилдэг бүтээлд тооцогддог байна. Хөгжмийн зохиолчийн системийн мэдлэг бүү хэл дунд сургуулийн боловсрол ч эзэмшээгүй Франц Шуберт бурхнаас заяасан авьяас билэг, нөр их хөдөлмөрийнхөө үрээр гайхамшигт бүтээлүүдээ туурвиж, суутны зэрэгт хүрчээ.

1/12/09

***Хэсэг модны дор ***


Хэсэг модны дор уйт сэтгэлээ асгаж
Хөндүүр дурсамжаа задалхуйд
Хэлээгүй,хэлмээргүй дурсамж
Хажууд ханьсан суулаа

Дуулмаар,уйлмаар хүсэл
Чимээгүйн дунд эргэж
Дусал нулимас хуралдаж
Аньсаган доор нуугдлаа

Таяг тулсан эмгэн зүтгэн алхасаар өнгөрч
Тарж буй сэтгэл танил өдрүүдийг авчирлаа
Өвлийн цасан дороос ногооны үнэр хайх шиг
Өнгөрсөн цаг хугацаанаас өөрийгөө тэмтэрч суулаа

Яг л одоо энд хүн чанар тунарч
Ярих мэт харцаараа би үнэнийг илбэн суулаа
Яг л одоо эндээс залуу нас буцаж
Явган хүний замаар эмгэний араас гэлдэрнэ би

Сүүлчийн удаа залуу нас
Гараа сунган өгөхөд нь
Сүүдрээ гишгэсээр өндийхөд
Шүлэг унахдаа хашгирлаа

1/11/09

********************

Утга учир улан дор сэвтээн үгүй хүлээж
Унтаж буй,унаж буй амьдрал дээгүүр нь алхана
Солиорол инээсээр шинэ зангиа зүүж
Сохор хүмүүс гудамжинд соёл,гоёл ярина

Нэг луйварчин нөгөө луйварчингаа шүүнэ
Нэг янхан нөгөө янханаа худалдаж авна
Хэсэг жоом нэг жоомоо од болгож
Хэрүүл эрсэн сонин мөнгө болгож иднэ

Бурхан сайн мууг үл мэднэ тэтгэнэ
Буруутай мэт цаг хугацаа бүхнийг чирнэ
Байгаа мэт байхгүй мэт амьдрал хэмээх үзэгдэлд
Буцаж унах нүхээ хүмүүс өөрсдөө л ухна....

1/6/09

*** ТЭНД Л БИ***

Би халгиад байна
Би цалгиад байна
Би харван дүүлмээр байна.яг тийшээ
Би харанхуйгаас гармаар байна

Би мэргэдийн явсан тойрог замаар явмааргүй байна
Би ердөө л ганц үсрээд
Тиймээ ганц л үсрээд
Мөнх орших тэр цэг дээр буумаар байна

Тэнд л цаг хугацаа зогсож
Тэндээс л цаг хугацаа эхэлдэг
Тэндээс л одот ертөнц, оюун ухаан цацарч гарсан
Тэнд л оюун ухаан, орчлон ертөнц буцаад сорогдон орно

Тэнд л бурхан мэлхийтэй хундага тулган согтоно
Тэнд л буян бузар хоёр нэг л өнгөөр солонгорно
Тэнд л харь гаригийн хүн харцага шувуунд гомдон уйлна
Тэнд л би бүх өнгөө гарган нөгөө ертөнцийн тогос шувууг өрөвдөнө

Тэнд л би......

Soeul 2007

***НЭГЭН ЕРТӨНЦ***

Сэтгэлийн минь нууранд нэгэн шувуу буугаад явсан
Сэмхэнээр ч ойртож болохгүй нөгөө ертөнцийн шувуу
Нүгэлийн эрэгтэй нууранд минь ганц сувд унагаачихаад
Намуухан дэвсээр нисэн одсон

Тэр шувууг буцаж ирээсэй би хүсэхгүй
Тэнгэрийн орны тухай ч асуух хүсэл алга
Тавилан дээр минь зовлон нэмсэн сувдыг атгаад
Танихгүй энэ орчлон дээр мэдэхгүй цаг хугацаатай хэсэг байна

Зөн,совин,онгод минь ч минийх биш
Зүрхэнд хуралдах цус минь ч минийх биш
Өнгөт энэ хорвоо ч зэрэглээ мэт биегүй хоосон
Өөрөө би харин хэнийх ч биш нэгэн ертөнц

Soeul 2007

1/4/09

***Би сэтгэлээ хаямаар байна***

Хогийн сав хайж зөндөө явлаа
Хэрэгтэй хэрэггүй бүх бодлоо
Хумиж боогоод хаямаар байна

Бүгдийг би хаямаар байна

Өрөвдөх нинжин сэтгэл
Өсөрхөх өнчин сэтгэл
Өөрийгөө гэх өчүүхэн сэтгэл

Би сэтгэлээ хаямаар байна

Харамсах хачин сэтгэл
Хайрлах халуун сэтгэл
Харуусах гунигт сэтгэл

Би сэтгэлээ хаямаар байна

Энэрэн хайрлах сэтгэл
Эвдэх,бүтээх сэтгэл
Эхлүүлэх,дуусгах сэтгэл

Би сэтгэлээ хаямаар байна

Хүсэл,мөрөөдөл,хүлээлтийн сэтгэл
Хүний өөрийн ялгах сэтгэл
Айх,ичих хүлээсийн сэтгэл

Би сэтгэлээ хаямаар байна

Шунал ,тачаал,харамын сэтгэл
Цөхрөл,гутрал,шаналалын сэтгэл
Шүлэг нөмрөх ганцаардалийн сэтгэл

Би сэтгэлээ хаямаар байна

Бүх сэтгэлээ хаяад
Би хоосормоор байна
Хоосрох тэр л мөчид
Хоосон энэ ертөнцөөс
Хоромын төдийд л ангижрана

Би сэтгэлээ хаямаар байна

Хувирч эргэлдэх ертөнц
Хогийн сав юм байна
Хатгах,халирах сэтгэл
Хог нь юм байна

Би сэтгэлээ хаямаар байна

12/22/08

*****ҮНЭНИЙ тухай ҮНЭН***** төгсгөл 8-р хэсэг

"Би Буддын болон Католик шашинтны аль нь ч биш.Би Үнэнд харяалагдаж,Үнэнийг л номлодог.Та үүнийг Буддын шашин,Католик шашин,Бумбын шашин гэх юмуу аль хүссэнээрээ л нэрлэ.Би бүгдийг дуртайяа хүлээж авна"

~Төгс Гэгээрсэн Их багш Чин Хай~

Эрт дээр үеэс гэгээрэлд хүрэх олон аргыг хүмүүс олж,мэдэж хэрэглэсээр иржээ.Гэвч эдгээр аргаууд нь төгс гэгээрэлд хүргэх нь ховор бөгөөд маш их цаг хугацаа,тэвчээр хатуужил шаардсан хүнд бэрх замыг туулах хэрэгтэй болдог байна.Гэгээрэлд яаж хурдан, төгс хүрэх бэ?.

Бидний хувьд энэ асуудал их чухал юм.Бид ийм арга замыг мэдсэнээр хурдан, төгс харьцангуй амар замаар гэгээрэлд хүрч чадах юм.Жишээ нь Бидний өмнө өндөр бартаа ихтэй уул байна гэж бодоё.Уулыг хүнд бэрх замаар даваад гарахуу? Эсвэл тойроод их удаан явах уу.Эс бөгөөс уулыг нүхлээд гарсан тийм зам тунэлийг олоод гарах уу? Тэгэхээр бид аль болох хурдан,амар бас төгс цаад талд нь хүргэж чадах тэр тунэл гарцыг олох нь хамаагүй дээр бас эрсдэл багатай юм. Ийм арга замын тухай өнөөдөр ярилцая.

Энэ бол дотоодын гэрэл.дуу аялгуугаар дамжин Эзэн бурханд хүрч,үхэх төрөх зовлонгийн хүрднээс салж мөнхийн амгаланд хүрэх арга зам юм. Төгс Гэгээрсэн Их багш Чин Хай"Энэ бүх л амьдралын дотор долгион хэлбэлзэж,хамаг л орчлон ертөнцийг тэтгэн тэжээж байдаг.Энэ бол дуу аялгуу юм.Бид энэ дуу аялгуунаас бүтсэн"гэжээ.

Ариун Библи сударт "Анх эхлээд Авиа оршиж,тэр Авиа Эзэн Бурхантай хамт байв.Тэрхүү Авиа даруй Эзэн Бурхан мөн" гэсэн байна. Мөн Буддын Их Хөлгөн сударт Олон Будда энэхүү "Аялгууны урсгалыг" түшиглэн бууж хамаг амьтдыг гэтэлгэж,Бодисад ба хамаг амьтад энэхүү "Аялгууны урсгалыг" түшиглэн их үүсвэртээ буцдаг гэжээ.

Билэг нээгдэхэд их гэрэлийг олж үзэх тухай олон судар номд тэмдэглэсэн байна.Ариун Библи сударт "Бурханыг олж үзэх үед ,Тэр гэрэл гэгээтэй адилхан,их галтай адилхан ,түүний дуу аянгын дуутай адил" гэж тэмдэглэгджээ. Тэгэхээр бид энэ ертөнц болон чанагуухи бүхий л ертөнцийг бүтээн,ивээн тэтгэж байдаг дотоодын гэрэл дуу аялгуугаар дамжин хамгийн хурдан төгс гэгээрэлд хүрэх юм.Үүнийг Аръяабалын бясалгалын арга гэж нэрлэдэг байна.

Исүс.Будда бусад гэгээрсэн багш нар бүгд л энэ аргыг хэрэглэн төгс гэгээрэлд хүрсэн байна.Исүс 13-30 насандаа юуны учир Энэтхэг,Гималайн нуруунд арван хэдэн жил зам мөрийг хайн бясалгаж байсан нь тодорхой юм. Энэхүү гэрэл дуу аялгуу нь устаж үгүй болохгүй бөгөөд мөнхөд байдаг байна. Энэ гэрэл дуу аялгуутай бид яаж холбогдох бэ?

Бид эртний гэгээрсэн багш нарыг одоо шүтээд ач холбогдол багатай юм.Учир нь энэ гэрэл, дуу аялгуутай одоо амьд байгаа гэгээрсэн багш л холбож өгч чадах юм.Тийм багш бидэнд авшига буюу гарц суваг нээж өгч биднийг замчилж,төгс гэгээрэлд хүргэж өгч чадах юм.Будда болон Исүс бусад гэгээрсэн багш нар хэдийгээр маш сайн боловч одоо бидэнд авшига өгч чадахгүй.Үе үеийн гэгээрсэн багш нар зөвхөн амьд үедээ,хүний биеийг аван бууж ирсэн үедээ л авшига (нэг төрлийн канал сувгийг нээж) өгч туулан ангижруулж байсан байна.Иймд Төгс Гэгээрсэн амьд багш бууж ирэх үеийг алтан үе гэж нэрлэдэг ажээ.
Аниргүйн дундах хөгжимийг хэн олж сонсох билээ
Харанхуйн дундах гэрлийг хэн олж харах билээ
Миний сэтгэлийн доторхи галыг хэн олж харах билээ...
гэж бичсэн эртний хятадын яруу найрагчын шүлгийг би нилээн дээр үед уншиж байсан боловч тухай үедээ ойлгоогүй билээ.Одоо бодоход (нэрийг нь санахгүй байна) уг яруу найрагч маань бясалгагч төдийгүй Аръяавалын бясалгалаар бясалгаж байсан нь тодорхой байна. Төгс Гэгээрсэн амьд багш бууж ирсэн ийм алтан үеийг бид алдаж болохгүй юм.Та одоо амьд буй Төгс Гэгээрсэн Их Багш Чин Хайн шавь болж түүнээс Аръявалын Номын Цогцосийг уламжлуулан авч бурхан чанараа нээсээр та өөрөө төгс туулан ангижрах төдийгүй аав, ээж үр хүүхэд өөрийн барилдлагатай хүмүүсээ гэгээн ертөнцрүү хөтөлж аваачих юм.Энэ бол тэдэндээ үнэлж баршгүй их ач буян хийж байгаа хэрэг юм.Энэ ертөнцийн эд баялаг,алдар нэр хоосон чанартай бөгөөд бидэнд үлдэж наалдах чанар нэгээхэн ч үгүй билээ. Бид энэхүү гэрэл аялгуугаар дамжин гэгээрэлд хүрэх бөгөөд
Гэгээрэлд хүрэх зам үнэн юм.
Дөрвөн үнэний сургааль үнэний тухай сургааль билээ.
Би өөрийн ойлгож ,уншиж ,ухаарч,эрэгцүүлсэнээ та бүхэнтэй хуваалцаж 8 хэсэг цуврал эрэгцүүлэлээ бичиж дуусгалаа.
Бид бүгд ,хүн бүр бурхан чанартай бөгөөд бид бүхний дотоодод маань гэрэл гэгээ, аврал, бурхан оршиж байдаг билээ.

12/18/08

***Ухаарал солиорол хоёр***

Ухаарал солиорол хоёр
Улс амьтанаас дөлөн
Худагт унасан сарыг гайхан харна

12/10/08

*****Өөр утга.......******

Өрх битүү хорвоод үхэл гэрэл болж ирэхэд
Өнгөрөх цаг хугацаан дээгүүр хамтдаа алхана
Өнгөт зүүд шиг амьдралаас сэрж
Өөр утга байгааг ухаархад үхэл үхнэ

12/5/08

*****Би дууддаг******

Нүгэл хардаг нүдээ аньж
Нартын амьдралаас тасрахуйд
Ижилгүй өнчин сэтгэл рүүгээ би
Үүд тогшилгүй айлчилна

Оршихуй дороос ухаарал өндийж
Оногдохуй гурван цагийг тэмтэрч
Өршөөл мэт аниргүйд дурлан
Өөрийгөө хайсaaр шөнийн зүг одохдоо

Би бурханыг дууддаг

12/4/08

******Намайг орхи******

Үлгэр өөрөөрөө төгсдөг шиг
Би өөрөөрөө л зовоё
Үлдэх цэг мэт ганцаараа торойгоод
Өөрийнхөөрөө л би элэгдэж амьдрая

Намайг орхи

Зүүдэнд минь ч чи битгий ир
Зүгээр л намайг зөнгөөр минь орхи
Эрх чөлөө мэт цалгих гуниг,гомдлынхоо нууранд
Энгэр норгон унах нулимасаа живүүлэе

Намайг орхи

Сарны гэрэлд чамайгаа захичихаад
Салхи эргэх зайгүй өөрлүүгээ л би уусая
Эрхи мэт битүү гогцоорч нэг нэгээр эргэхдээ би
Элэгдэх мэт сэтгэлээрээ чиний нэрийг тарнидая

Намайг орхи

Задрах шиг давалгаасан сэтгэлээ
Зүсрэх бороонд цацан агсарчихаад
Зүггүй одох чиний тавиланг сэвтээлгүй
Зүгээр л хайр цацсан нэгэн цэцэг болж үлдэе

Намайг орхи

***** Зүүгдэмээр......*****

Борооны ус намайг угаасаар
Борог өвсний дээр дуслахад
Бодрол гэмшил зэрэг ирж
Би тэнгэрээс зүүгдэмээр......

**********************************

Тэнгэрийн гуниг мэт бороо асгархад
Тэнд хайр үлдсэн байх гэсэн бодол ургана

******************************

Шүлэг бороонд нороод чичирхэд
Чиний үнэр хаанаас ч юм ирнэ
Чамайг би явчихсан гэж бодож байсийм

****************************
Үнэндээ юу ч байхгүй
Үхэл ч гэж байхгүй
Үг ч хэл ч гэж байхгүй
Үргэлжилэх цаг ч гэж байхгүй

Нүгэл ч гэж байхгүй
Нүцгэн гуниг ч байхгүй
Чи би ч гэж байхгүй
Чиг зүг ч гэж байхгүй

Бүүр юу ч байхгүйд
Байгаа бүхэн хоосон

******************************

Нарны элч шингээсэн навч унахдаа
Hамайг cүүлчийн амьсгалаараа дулаацуулав
Өр нэхээсгүй хайр ийм л байдаг юм байна даа

*************************

Өнөөдрийн зовлонг үүрч
Маргаашийн ухааралд зүүгдсээр
Манан дунд алхах түүнийг би таньсангүй
Би өөрийгөө танилгүй явуулчихаж
Эргэн учрах агшинг хүлээхээс....

11/21/08

*****Шүлэг үлдээн...... *****

Хөсөр унасан хадаг шиг гуниг минь шүлэг нөмөрөөд
Хагдрах хорвоогийн өнгөнд гундах сэтгэлийг түшин
Шартах мэт гашуун шаргал амьдрал дундуур
Ширтэх араатан мэт шунал хүсэлээс дайжин алхана

Нарны туяа залгилж цагийн урсгал сөрөн
Нэлхийтэл унах гэгээн мөчүүдэд хайлсаар
Ижилгүй өнчин сэтгэл минь нялхарч
Ирэх гэгээн аялгууг амраг мэт тосно

Сэтгэл гуниг хоёр минь бие бие ээ түшин
Сэрүүн зүүд шиг амьдралын утгыг эрэн
Сүүдэр үгүй гэрлийн зүг
Шүлэг үлдээн алхалсаар ......

11/19/08

****Бодрол****

Хоосноос салж ядан нүдээ анихад
Хөлийн доорхи өвсний түмэн гомдол үл тасарна
Энэ худлаа байна
Энд,энэ хоосонд би юу ч чадахгүй юм байна

Чадаж байгаа бүхэн маань
Түүнээс ирдэг
Ядаж буй итгэл минь
Тэрнээс тэжээгддэг

Дууриамал хоосон сарнихуйд
Дуу гарах мэт болсоноо
Амь орох мэт хүсэл илэрхэд
Амьдрал шатаж нэг л оч болно

Зүйрлэшгүй их хурд гүн тайваныг үүсгэж
Зүгээр л бүх зүйлс амгалан буйг мэдэрч
Гэрэл аялгуун дотор бүүвэйлэгдэхэд
Зүтгэж,хүсэж,шунах зүйлс нэгээхэн ч үгүй ээ

11/13/08

****Тайтгарал*****

Ай эх орон минь дээ
Алдуурах мэт сэтгэлээ чамруу нисгэчихээд
Зүггүй барьцгүй цагийн шуурганд
Эзгүйрэх мэт хоосорч үлддэгээ би

Аньсага нүдний нулимaсаа хичнээн ч удаа залгив даа би
Арьс нөмөрсөн зовлон би хичнээн ч их санав даа
Аав ээжий хоёрийг минь тэвэрч үлдсэн энгэрт
Алаг цэцэгс хэдэн ч удаа ургаж гандав даа

Шувууд буцах тоолонд сэтгэл буцаж
Шүлэг болгон сэтгэлээ хичнээн ч удаа цацав даа
Нутгийнхаа жижигхэн бор чулууг атгаж
Нууцхан үнэрлэж хэдэн ч удаа тайвширав даа би

Үйлтэй төрсөн тавилангийн зургаар
Үйлээ барж явахдаа
Солонгын долоон өнгийг газар дэвсэж угтах
Сайхан эх орон таныгаа ямарч их үгүйлэв дээ

Амьдрал мөнх бусын тавиланг чиний энгэрт тамгалсан
Аав эжий хоёрынхоо ариун газарт очихдоо
Алдуурах мэт сэтгэл,нулимас хоёроо асгаж
Алаг цэцэгсийнхээ үнэрт дэвтэж нэг тайтгарнаа хүү чинь

11/7/08

*****ҮНЭНИЙ тухай ҮНЭН***** 7-p хэсэг

"Манай зам мөр бол шашин биш.Би хэнийг ч Католик юмуу Буддын шашин ямар нэгэн изм рүү хандуулахгүй.Би зөвхөн таньд өөрийгөө таньж мэдэх,хаанаас ирснээ олж мэдэх,газар дэлхий дээрхи үүрэг зорилгоо сэргээн санах,ертөнцийн нууцыг нээх,яагаад ийм их зовлон зүдгүүр байдаг болон үхлийн дараа биднийг юу хүлээж байдгийг ойлгох зам мөрийг санал болгож байгаа юм"
Төгс Гэгээрсэн Их Багш Чин Хай

Үхэх төрөх зовлонгийн хүрднээс салж туулан ангижрахад миний ойлгосноор дараахь гурван асуудал байна.
1~Туулан ангижрах чин хүсэл байх хэрэгтэй
2~Гэгээрэлд хүргэж төгс туулан ангижруулж чадах багш хэрэгтэй
3~Хүлцэнгүй,тэвчээртэй,итгэл,зүтгэл хэрэгтэй.
Та чин хүсэлтэй байгаад бас тэвчээр,итгэл,зүтгэлтэй байгаад ч багшгүй бол туулан ангижарч чадахгүй юм.Тэгэхээр багш гэж хэн бэ? Ямар хүнийг багш гэх бэ? Энэ талаар ярилцая.
Би 5-р эрэгцүүлэлдээ Будда,Исүс,Мухаммед зэрэг гэгээрсэн багш нараас өмнө багш нар ирж байсан хойшид ч ирж байх болно.Энэ бол тасралтгүй үйл ажиллагаа юм.Багш нар Бурхан гэж байдгийг сануулж,түүнд хүрэх арга замыг зааж байдаг тухай болон ийм гэгээрсэн багш нар бууж ирэх үеийг алтан үе гэж нэрлэдэг тухай бичсэн билээ.Бурханд духаа цоортол мөргөөд,түмэн дүнчүүр маань мэгзэм уншаад,насаараа Исүсийг магтан дуулаад туулан ангижарч чадахгүй юм.Харин тэр зүгт хандаж зөв амьдарч,зөвхөн дараа төрөлөө л сайжруулж чадах юм.
Төгс Гэгээрсэн Багш нар бууж ирээд буцахад түүний үйлчлэх нөлөөлөл,хүч нь 200-500 жил орчим байдаг байна.Будда 2500 жил орчим,Исүс 2000 орчим жил,Мухаммед 1500 орчим жил болжээ.Бидний сайн таних их багш нар ирээд ийм хугацаа өнгөрчээ.Хэрэв тийм биш байдаг бол нэг л багш бууж ирээд бид түүний сургааль номоор туулан ангижраад байж болох байтал тийм биш байна.Ийм учраас үе үеийн турш их багш нар бууж ирж байсан байна.
Одоо туулан ангижрах замын тухай ярилцая.Хүний энэ төрөл маань дотроо 100-аад дэстэй (хөгжилийн түвшингээрээ).Олон удаагийн хүрд эргүүлсэн (төрөх үхэх)сүнс 100 дахь түвшинрүү ойртож байхад цөөхөн хүрд эргүүлсэн сүнсний хөгжилийн түвшин доор байна.Ийм учраас хүмүүс янз бүр байдаг.Нэг айлын хүүхдүүд хүртэл өөр өөр зан,араншинтай байдаг нь ийм учиртай юм.
Хүн хөгжилийн дээд түвшинд хүрээд (маш олон удаа төрөл авсаны дараа) дараагийн ертөнцөд очдог.Энэ нь Асурийн (1р ертөнц )ертөнц юм.Энэ ертөнц хүний ертөнцийн дээр байдаг ертөнц юм.Асурт бидний мэдэхгүй олон гайхамшиг,хол ойрын ялгаа байхгүй болж санаа бодол унших ,нисэх хөөрөх гэх зэрэг ид шидийн гэмээр ертөнц юм.Гэхдээ л тэнд үйлийн үрийн хууль үйлчилж байдаг тул үхэх төрөх хүрд ээлжилнэ.Энэ Асурийн төрөл дотроо 120 орчим хөгжилийн түвшинтэй.За цаашлаад Төгс Гэгээрсэн Их Багш Чин Хайн өгүүлсэнээр 2-р ертөнц байна.Энд Акашийн мэдлэгийн сан байдаг.Ирээдүй одоо өнгөрсөн 3 цаг нэг доор байна гэсэн үг.Энэ 2-р ертөнц болон цаашлах ертөнцийн тухай хүний хэлээр хэлж,хүний оюун ухаанаар ойлгож гүйцэхгүй юм.Жишээ нь адгуусан амьтан манай дэлхий бөөрөнхий,хойд урд туйлтай,соронзон бүрхүүлтэй гэж яагаад ч бодож сэтгэж чадахгүйтэй адил юм.Ертөнц бүр хөгжилийн түвшинтэй.Энэ 2-р ертөнц болон цаашлаад гурав,дөрөвдүгээр ертөнцийг гэтлэн 5-р ертөнцөд хүрч байж бид төгс туулан ангижарч чадах юм.Учир нь бид 5-р ертөнцөөс ирсэн.5-р ертөнц бол бидний очих ёстой бидний мөнх амгалангийн ертөнц юм. 2-р ертөнцөд хүрсэн гэгээрсэн багштай бол бид 2-р ертөнцөд л хүрч чадна.4 -р ертөнцөд хүрсэн гэгээрсэн багштай бол 4-т хүрнэ.Төгс туулан ангижарч чадахгүй юм.Харин тав болон түүнээс дээш ертөнцөд хүрсэн Төгс Гэгээрсэн Багштай бол бид туулан ангижарч чадах юм.Тийм багш 5-р ертөнц хүрэх замийг мэдэх тул биднийг дагуулан шууд 5-д хүргэж өгч чадах юм.Тэгэхээр бид хүний энэ төрөлөөс шууд 5-р ертөнцөд хүрч чадах боломж байгаа гэсэн үг юм.Энэ бол тун ховор маш их аз завшаантай хэрэг юм.
~~Хүн бүрт бурхан чанар байдаг тул бид маш олон зовлон бэрхшээл туулан,төрөх үхэх ээлжилж,ертөнц бүрийн олон түвшинг гүйцээж хэзээ нэгэн цагт 5-р ертөнцөд хүрэх юм.
Иймээс "Гэгээрэлд хүрэх нь үнэн" юм.
5 болон 6-р эрэгцүүлэлдээ"Зовлон үнэн","Зовлонгийн шалтгаан үнэн" тухай тайлбарлаж гаргаж ирсэн билээ.Дараагийн дугаартаа "Гэгээрэл хүрэх зам үнэн" болох тухай бичих бөгөөд үүгээрээ Хутагтийн 4 үнэний тухай сургаалийг өөрийнхөө ойлгож мэдсэнээр тайлбарлахийг хичээлээ.
~~Дээд Бурханы хүсэлээр түүний хайр,илч,энергийг өвөрлөн хүний төрөлд бууж ирсэн Гэгээрсэн Багш нар хүнийг шууд туулан ангижруулж нэг үгээр хэлбэл шууд 5-р ертөнцөд хүргэж өгөх хүч чадалтай байдаг байна.Бид тийм багшийг олж түүнд шавь орвол дээрхи олон ертөнц,ертөнц бүрийн олон түвшинд элдэв зовлон бэрхшээл туулахгүйгээр,тоймгүй олон үхэх төрөх зовлонгийн хүрдэнд эргэхгүйгээр энэ насандаа туулан ангижарч чадах юм.Чухам дээдийн аз завшаан гэж энэ билээ.Гэгээрсэн багш нар янз бүрийн амьдрал,тавилантай бууж ирдэг байна.
Будда хаан хүү байж байгаад бүх зүйлээ орхиж гэгээрэлд хүрч байсан бол.Исүс амьдаараа цовдлуулж байсан байна.Хүмүүсийн ихэнх нь их багш нарыг амьд байхад нь таньж мэддэггүй байна.Хүмүүс Гэгээрсэн Их багш гэхээр Будда ч юмуу,Исүс ч юмуу,эсвэл цагаан сахалтай өвгөн байх мэтээр төсөөлдөг.Энэ нь алдаатай буруу,бодол төсөөлөл юм.
Будда,Исүс,Мухаммед нар шиг Төгс Гэгээрсэн Их Багш Чинхай тодрон гарч ирсэн энэ алтан үед амьдарч байгаагаа бид одоо л ойлгож ухаарч мэдэх хэрэгтэй.
Энэ нь бидний хувьд их аз завшаантай хэрэг юм.Хүний төрөлийг аван бууж ирсэн амьд багш шавь бологсоддоо авшига өгдөг.Авшиг өгнө гэдэг бол тухайн шавийнхаа
~~Үйлийн үрийг тасалж,үйлийн үрийг нь багш өөртөө авна гэсэн үг
~~Билэгийн нүдийг нь нээж,бурхан чанарийг нь нээж өгнө гэсэн үг
~~Туулан ангижруулж,үхэх төрөх хүрднээс ангижруулна гэсэн үг
~~Замчилж араасаа дагуулан явна гэсэн үг
~~Энэрэн хайрлаж өөрийнхөө ивээлд авна гэсэн үг
~~Авшига гэдэг бол бидний мэдэхгүй нэг төрөлийн эрчим энергийг өгч,гарах гарц,суваг нээж байна гэсэн үг юм.
Зөвхөн хүний биеийг аван бууж ирсэн амьд багш л авшига өгдөг байна.Амьд Төгс Гэгээрсэн Багш бол элдэв зураг,мод,чулуу,шавраар хийсэн бурхадын дүрийг амилуулдаггүй.Харин хүнийг өөрийг нь бурхан болгодог байна.
Асуудал өөрөө маш өргөн,гүнзгий бөгөөд товчхон бичиж байгаа минь энэ юм.
Үргэлжилэл бий

11/3/08

*****Монголын намар*****

Буцах шувуудын уйлаан тэнгэрээс унaн хийсэж
Борог өвсний амь газарт мөргөн шингэж
Бодолын мөчирт ганцаардалын навч зүүгдсээр
Будант өглөөний хүйтэн салхиар намар ирлээ

Нандин хүслээ шивнэсээр эрвээхий цэцэгэнд уусахад
Нарнаас өнгө гуйж намар өөрийгөө гоёлоо
Бүлэг дэрсэн дунд амиа нуусан туулай
Бугын урамдлагад цочин анир тосон хярлаа

Найрын гэрийн гадаа уяаны морьд үүрмэглэж
Намар оройн айраганд сэтгэл халан нялхaрхад
Мэндийн цэнхэр хадаган дээрээс
Миний монголын минь намар эхэлвээ

11/1/08

♡♡♡***ЗҮҮД***♡♡♡

Хайрт ээж Норжингийн Хорлоо таныхаа гэгээн дурсгалд зориулав

*****ЗҮҮД*****

Зүйрлэшгүй сайхан зүүд зүүдэлж
Өгүүлшгүй их гунигаар өглөөг би угтлаа
Зүсэр бороо орчлонг угаасан тэр өглөө
Зүүдээ санаж зүрхэндээ уйлж сэтгэлээ би угаалаа

Өглөө босоход ээж минь цай чанаж байна гэнэ
Өө,хүү минь сэрэв үү гээд өндийж байна гэнэ
Яасан хол ирээ вэ гээд асууж байна гэнэ
Ядрав уу хүү минь гээд үнсэж байна гэнэ.

Даан ч богинохон тэр зүүд намайг уярааж
Далай их хайрыг ээж л өгдгийг ухааруулж
Хүний газар хүү чинь таныгаа л дурсахдаа
Хүйтэн дэрэн дээр халуун нулимс дусаасан

Дөч хүрээгүй миний ээж
Дөрвөн хүүхдэдээ л хорвоод хоргодсон
Эд минь арай балчир байна гээд
Эцэгт минь хэлээд уйлж байсан

Аргалж болоогүй аюулт өвчин
Ачит ээжийг минь аваад явахад
Арван зургаатай айлын том хүү би
Аавыгаа түшээд л уйлж зогссон

Адилхан байж ээжтэй гэж
Ангийнхаа хүүхдэд би атаархаж
Арван жилийн сургууль руу
Алаг нүдэндээ нулимстай алхсан.


Ээж минь та хүүгээ л эргээд явж дээ
Энэ л хорвоод та л намайг бүтэн хайрлаж дээ
Үндэстэй мод ургадаг гэдэг юм аа
Үртэй хүн үхдэггүй гэж үнэн юм байна аа.

Бодлын үзүүр намайг нүхлэн өрөмдөж
Болох болохгүй шүлгийн мөртүүд зоргодос шиг хөвөрч
Босон суун цаг харан нойр хулжиж
Босоод ирэхгүй ээжийгээ бодсоор өглөөг би угтлаа.

Өглөө сэрэхэд ээж минь цай чанаж байна гэнэ
Өө,хүү минь сэрэв үү гээд өндийж байна гэнэ
Яасан хол ирээ вэ гээд асууж байна гэнэ
Ядрав уу хүү минь гээд үнсэж байна гэнэ

Сөүл хот

*****Жингийн цуваа .....*****

Болзоотой мэт хорвоогийн өдрүүд
Баяр,хөөр,зовлон гуниг тээсээр
Жингийн цуваа мэт хөвөрөн ирж
Жаргал зовлон хоёрыг над дээр асгадаг

Хэн гээч нь хаана амьдарчихаад
Хэрэг явдал яах гэж үүсгэн
Хэлхээтэй эрх шиг өдрүүдийн цуваанд
Хүсээгүй амьдралыг зүүж явуулдаг юм бэ

Цаг хугацааны боол хүмүүн бие ээ золиж
Цахилах гөрөөс мэт амьдралын хүрдэн дээр гишгэж
Зовлон болсон жаргал хийгээд
Золиос болсон амьдралын учрыг олоё

Хүн болж төрсөний хэрэг юусан билээ
Хүсэл мөрөөдөл,итгэл,цөхрөлийн мананг ярж
Зэрэлээ мэт хоосон амьдралын тойрогруу
Жингийн цуваа явуулдаг жинхэнэ эзэнтэй нь уулзая

10/23/08

*****Би нүүнэ****

Өнөөдөр би нүүнэ
Өвсний толгой цантаж
Өвгөн шувуу үүрэглэх цагаар
Өвөл рүү би нүүнэ.

Цасны өнгөнд нүд сөгдөх
Цагаан тал руу би нүүнэ
Хөх тэнгэр унаж нийлсэн цагаан ертөнц рүү
Хуучин амьдрал,ганцаардалаас салж би нүүнэ

Хорвоогийн бүхий л өнгийг мартаад
Хөнгөн будрах цасанд л би дурлана
Аниргүйн дунд ганцаараа цасанд уусан алхаж
Араас зүүгдэх мөрөө шүлэг болгон үлдээнэ

Хүсэл,мөрөөдөл,шунал,тачаал мартагдахад
Хүлээс мэт хувь тавилан унахдаа сандчина
Хүмүүний амьдралд гишгэгдсэн сэтгэл минь сэрээд
Хүүхдийн нүдээр гэгээн оршихуйг тэмтчинэ

10/22/08

*****Дахиад л нэг........... *****

Салхины аясаар бие ээ тарааж
Сарны гэрэл нэвчээж тэнгэрээр нэг зугаалмаар
Арван долоон насны чинь харцанд
Дахиад л нэг шатаж дурламаар

Бүргэдийн дэвэлтээр он цагийг сөрөн нисч
Байрны чинь гадаа очоод дахиад л нэг дуудмаар
Алс ирээдүйн гэнэн мөрөөдөлөө ярьж зогсоод
Аавд чинь дахиад л нэг загнуулмаар

Халуу дүүгсэн гарыг чинь атгахдаа
Хачин болдогоо дахиад л нэг мэдэрмээр
Хацар дээр чинь зориг гарган үнсчихээд
Харавсан сум шиг дахиад л нэг зугатаамаар

Бүргэдийн дэвэлтээр он цагийг сөрөн нисч
Бүжин хоёр нүдийг чинь дахиад л нэг хармаар....

10/21/08

*****Би *****

Би хүний заяа нөмөрч унасан
Хайр харуусал хоёр
Би хагацал зовлон дунд буцалсан
Хатуу зөөлөн хоёр

Би хавар намар хосолсон
Хар цагаан хоёр
Би хайрын бороонд дэлбээлэх
Харзанд ургасан өргөст цэцэг

Би өчүүхэнээ мэдэрсэн
Өр нимэгхэн сэтгэл
Би өөрөөрөө л гэрэлтэх
Өнгө өнгийн цацал

Би тааж унших шахдаг таталган бичиг шигээ
Танигдашгүй нэгэн ертөнц
Би талын монгол эх орондоо л дурласан
Таанын үнэрт тайтгарах монгол шүлэгчээ

10/17/08

*****Зураглал*****

Намрын өглөө,анхны цас
Норсон бээлий,даарсан гар
Усны тэрэг,дөчийн бидон
Цагаахан инээд,цасан өвгөн.
.....хүүхэд нас минь....

***МИНИЙ ГУНИГ***

Smile

Гунигаа би цэцэг болгон ургуулчихаад юугаа бодож суух вэ
Гунигаа би шувуу болгон нисгэчихээд юугаа хүлээж суух вэ
Гунигаа би аянга болгон буулгачихаад юундаа итгэж суух вэ
Гунигаа би амьжиргаа болгон хувиргачихаад юугаараа тэжээгдэж явах вэ

Миний гуниг
Өндөр уулын оройгоос булаглан гарч
Өргөн тал руу хөөсрөн буудаг

Миний гуниг
Өвсний үзүүрийг илбэн хатирч
Өнчин хайлаасыг аргадан үдэлдэг

Миний гуниг
Цагийн харгуйтай орооцолдон хөвөрч
Цаашлах ертөнцийг нэхэн хөөдөг

Миний гуниг
Мэдэхгүйн зовлонгоор тэжээгдэн ундарч
Мэдрэхүйн үндсийг услан тэтгэдэг

Миний гуниг
Зуны цэцэгсийн өнгийг биширч
Нарны зовлонг ойлгон бөхийдөг

Миний гуниг
Намрын шувуудын дуунд сатаарч
Наашлах,эргэн учрахын дуу гэж ухаардаг

Миний гуниг
Намайг хүн болгон зогсоох гэж
Насны хэмжээтэй хорвоод намрын навч шиг шатдаг

Миний гуниг
Наснаас минь эрт намайг ухааруулж
Найраг шүлгийн онгодыг дууддаг

Өдөр шөнө ээлжилдэг хорвоод төрсөн учраас
Өвөл зун ээлжилдэг эх оронтой учраас
Өвсний толгойд шүүдэр тогтож шим хураадгийн учраас
Өөрийнхөө амьдралыг гуниг зовлонгүйгээр яахан төсөөлөх билээ

Гунигаа би цэцэг болгон ургуулчихаад юугаа бодож суух вэ
Гунигаа би шувуу болгон нисгэчихээд юугаа хүлээж суух вэ
Гунигаа би аянга болгон буулгачихаад юундаа итгэж суух вэ
Гунигаа би амьжиргаа болгон хувиргачихаад юугаараа тэжээгдэж явах вэ

ГУНИГАА би шүлэг болгон үлдээнэ
ГУНИГАА би хүсэл болгон асаана
ГУНИГАА би уучлал болгон дэвсэнэ
ГУНИГАА би ухаарал болгон ургуулна

ГУНИГАА би....................................

2007-04 сар Сөүл хот

10/14/08

*****ҮНЭНИЙ тухай ҮНЭН***** 6-p хэсэг

``Юу тарина түүнийгээ хурааж авна``гэж ариун Библи-д бичигдсэн байна.Мэдээж төмс таривал төмс,манжин таривал манжингаа хурааж авахтай адил сайн үйл хийвэл үр шимийг нь хүртэж,муу зүйл хийвэл зохих шийтгэл зовлонгоо эдэлнэ гэсэн үг юм.Энэ бол үйлийн үрийн тухай хэлж байгаа хэрэг.Карма буюу үйлийн үрийн тухай эрт дээр үеэс зааж сургасаар иржээ.Үйлийн үрийн хууль бол энэ ертөнцөд үйлчлэх хамгийн шудрага хууль юм.Бидний хийж байгаа бүх үйлдэл болон бодол санаа бичигдэж байдаг.Тэр бүү хэл бид өөрсдөө ч мартсан зурвасхан бодол санаа хүртэл тэмдэглэгдэж бичигдэж байдаг байна.
~~Хаана,яаж,хэн,хэрхэн бичиж байдаг тухай товчхон өгүүлэе.Бурханы ертөнцийн ерөнхий зохион байгуулалт нь пирамид хэлбэртэй юм.Пирамидын орой буюу дээр удирдагч бүхнийг бүтээгч нь хаан бурхан байна.Харин доошлоод хөгжилийн түвшингээрээ ялгаатай даяны орнууд байдаг байна.Хамгийн доод ертөнц нь бидний амьдардаг материаллаг ертөнц юм.Дээрхи даяны орнуудад бидний бурхад гэж нэрлэгдэх өндөр хөгжилтэй оюунлаг сүнсүүд амьдардаг байна.Тэд биднийг хариуцаж,бидний хувь тавиланг буюу хөтөлбөрийг хийж сургалтийг хянаж байдаг.
Тэд бидэнтэй 24 цагийн турш тасралтгүй холбоотой байдаг.Бидний дээрхи зурвасхан бодлыг хүртэл тэд мэдэж бичиж хадгалж байдаг.Иймд бурханы хараа хяналтаас гадуур зүйл энэ хорвоо дээр үгүй билээ.Хүн төрөлхтөний бүхий л мэдлэгийг тэд өгдөг. Тэд бидний ирээдүйд мэдэх мэдлэгийг ч бас өгнө.Гэхдээ хамаагүй өгдөггүй.Хүүхдэд гал гаргах аюул тарих зүйл өгдөггүйтэй адил бидэнд бүх мэдлэгийг өгвөл бид өөрсдийгөө болон эх дэлхийгээ сөнөөж мэдэх юм.Биднийг унтаж байхад тэд бидэнд ,хүн бүрт маргаашийн үйлд зарцуулагдах эрчим энергийг өгдөг байна.Бид үнэн сэтгэлээсээ хүсвэл тэд бидний хүслийг биелүүлдэг.Бидний дотоодод бурхан бий гэдэг үгний утга санаа нь энэ л дээ.Бас аврал өөрт бий гэдэг үг ч бас үүнд хамаатай.Тэд бас биднийг хамгаалж амьдралынхаа хөтөлбөр буюу хувь тавилангаа гүйцээж ,суралцахад нь туслаж байдаг байна.Хүний зүүд хүртэл санаандгүй биш юм.
Зүүдээр анхааруулах,сургах,мэдээлэл ,мэдлэг өгөх,ирээдүйд учрах аюулаас сэрэмжлүүлэх зорилгоор хүнд унтаж байхад нь өгдөг байна.Дэлхийн олон эрдэмтэд зүүдээрээ шинэ нээлт хийж байсныг энд дурдахгүй байж болохгүй юм.Маш товчхон бичихэд ийм байна.
~~Одоо эргээд үйлийн үрийн тухай яриандаа ороё.Хүний өөрийнх нь хийсэн бүхий л алдааг өөрөөр нь ойлгуулж ухамсарлуулах үүднээс үйлийн үрийн шудрага хууль үйлчилж байдаг.Бид өнөөдөр хэн нэгнийг зодвол ирээдүйд өөрийгөө зодож байгаатай адил юм.Хэн нэгнийг гомдоовол ирээдүйд өөрийгөө гомдоож байгаа гэсэн үг юм.Бидний хэн нь ч гэсэн хүсээгүй мөртлөө мөнгөө алдах юмуу,санаандгүй явж байгаад гэмтэл бэртэл авдаг.Энэ зайлшгүй тохиолдож байгаа зовлон бол урд насны үйлийн үр юм.Харин санаатайгаар хүн,амьтан зовоож муу үйл хийж байгаа бол бид шинээр өөртөө үйлийн үр хурааж байгаа гэсэн үг юм.Хүн амьдралдаа харгис муу үйл үйлдсэнээр бидний дотоодын жинхэнэ би болох сүнсний хөгжил олон мянган жилээр хойшлогдож зовлонт амьдралын хүрдийг олон удаа эргүүлнэ гэсэн үг юм.Хүн төрөөд үхэх нэг амьдралын хугацаанд хүрд нэг бүтэн эргэдэг байна .Үүнийг амьдралын хүрд ,сансарын хүрд гэх зэргээр нэрлэдэг байна.Иймээс энэ насанд хийсэн үйл үйлдэлээс бидний ,таны ирээдүйн амьдрал шалтгаалж байдаг байна.Энэ насандаа хийсэн муу үйлдэлийн хариуг дараагийн амьдрал хувь тавиланд нь тусгаж өгөн энэ дэлхийд илгээдэг байна.
Тэгэхээр зовлонгийн шалтгаан үнэн юм.Өмнөх 5-р эрэгцүүлэлд зовлон үнэн тухай дурдсан билээ.
Бид сайн сайхан сэтгэлээр хүн болон амьтанд туслаж сайн үйл хийвэл үүнийхээ үр шимийг заавал хүртэх юм.
Энэ бол бид ирээдүйд өөртөө туслаж байгаа асуудал юм.Тэгэхээр бид аливааг зовлонгоос гэтэлгэж туслаж байна гэдэг нь өөрийгөө зовлонгоос гэтэлгэж байна гэсэн үг л дээ Бид үйлийн үрйин тухай ухаарч ойлгож мэдсэнээр хүлцэнгүй,тэвчээртэй,ухаалаг байж туулан ангижрах гол нөхцөл, замыг бүрдүүлэхээс гадна одоо байгаа амьдралдаа хайрлах,энэрэнгүй сэтгэлээр хандаж гэрэл гэгээтэй амьдарч чадах билээ. Дээдийн ном сургаальгүйгээр амьдарвал хүний амьдрал өчүүхэн ч үнэ цэн үгүй билээ.
Үргэлжилэл бий

10/9/08

**************

Битүүлэг ертөнцийн долгиос
Бийрийн үзүүрээр цацагдахад
Биеэс сэтгэл гадагшилж
Би тэнд ч бас энд ч оршино

***************************

Бусдын яриа надруу чиглэн чичихэд
Бөөн уур хилэн сэтгэлд минь орж ирлээ
Би ямар хогийн сав юмуу
Буцаагаад гаргаад хаячихая ! энэ уур хилэнг
*************************************

10/7/08

*****ҮНЭНИЙ тухай ҮНЭН***** 5-p хэсэг

Хутагтын дөрвөн үнэн хэмээх буддын шашины алдарт сургаалиар эрэгцүүлэлээ эхэлэе.
-Зовлон үнэн
-Зовлонгийн шалтгаан үнэн
-Гэгээрэлд хүрэх үнэн
-Гэгээрэлд хүрэх зам үнэн гэж заажээ.
Өмнөх 4 эрэгцүүлэлдээ бурхан байдаг хийгээд хүмүүн бидний дотоодод бурханлаг сүнс оршдог тухай өгүүлсэн билээ.Материаллаг ертөнцөөс ангижрах тухай буддын шашинд гэтлэн тонилох,туулан ангижрах,нирваан дүрийг олох,хоосон чанарыг онох гэх мэтээр,Есүс мөнхийн улсад очих,сүнсний чөлөөлөлт гэх мэтээр өөр өөр нэрлэсэн боловч нэгэн утга агуулагыг илэрхийлж сургааль номоо айлджээ.
Яаж туулан ангижрах бэ.Тиймээ энэ л бидний хамгийн том асуудал юм.Энэ асуудал дангаар нь бус нилээн олон учир шалтгааныг хамтад нь авч үзэх шаардлагатай юм. -Хүмүүс бид шашины талаар нэгдсэн ойлголт байдаггүйгээс асуудалыг энэ зөв,тэр буруу гэх мэтээр талцаж гол мөн чанарыг ойлгохгүй гажуудах явдал хүн төрөлхтөний түүхэнд тун элбэг тохиолдож байжээ.Үүнээс болж их бага хэмжээгээр дайн гарч байсан байна.Будда,Есүс,Мухаммед зэрэг гэгээрсэн мэргэд маань нэг зүйлийн тухай хоёргүй нэг утгаар зааж сургасан.Харин түүнийг үргэлжлүүлэх явцад дээрхи алдаа завхрал гарсан байна.Үүнд тухайн үеийн хүмүүсийн хөгжил,газар орон алслагдсан байдал,залгамжлагчидын төр шашин хослон барьдаг байсан нь нөлөөлжээ.
Гэгээрсэн мэргэд багш нар ганцхан бууж ирээд больчихдоггүй.Дээрхи гэгээрсэн мэргэдээс өмнө олон гэгээрсэн багш нар бууж ирж сургааль номоо айлдаж байсан.Цаашид ч мөн ирсээр л байх болно.Энэ бол тасралтгүй үйл ажиллагаа юм.Эртний хүмүүс яаж сүнс,бурхан,туулан ангижрах тухай мэддэг байсан бэ.Тэр үеийн хүмүүс ухаантай байсан болоод тэрүү.Тийм биш юм.Тухайн үеэд гэгээрсэн багш нар бууж ирж байсан болоод энэ тухай мэдлэгийг авч байсан юм.
Гэгээрсэн багш нар бурхан гэж байдгийг сануулж,түүнрүү очих арга замийг зааж сургасаар иржээ.Хүний физик биеийг аван гэгээрсэн багш нар бууж ирэх үеийг алтан үе гэж нэрлэдэг.Энэ бол ховор тохиолдол юм.Ийм багш нар бууж ирсэн үед түүнд шавь бологсод нь туулан ангижраж чаддаг байна.
-Одоо асуудалийг өөр талаас нь авч үзэе.Дэлхий дээр бүх зүйл хэцүү,үргэлж зовож амьдрахын учир шалтгаан юу бэ.Бидний дотоодын жинхэнэ би болох сүнсийг төлөвшүүлэх ,сургах,энэрэн хайрлах,нигүүлсэнгүй дээд чанарыг эзэмшүүлэх зорилгоор энэ дэлхийд илгээсэн билээ.Сүнс удаа дараагийн олон төрөлтөөр элдэв бэрхшээл зовлон,сорилт туршилтыг даван туулсанаар сайны туйлд хүрдэг байна.Энэ бол бурханы хүмүүжүүлэх арга юм.Энэ дэлхий дээр хэнч үргэлж жаргалтай байдаггүй.
Үхэх ,өвдөх,элдэв зовлон бэрхшээл тулгарах болзолт амьдралаар амьдардаг.
Иймд зовлон үнэн юм.
-Бидний одоогийн энэ хүмүүжил төлөвшилт,ухамсар дорой байдал дээд оюунлаг ертөнцөд тохирохгүй юм.Зүйрлэвэл уулнаас бууж ирсэн зэрлэг хүн францийн Парис хотод гэнэтхэн ороод ирвэл ямар байх бэ.Тухайн зэрлэг хүндээ ч хэцүү,орчин тойрондоо ч хүндрэлтэй.Гэрлэн дохио болон биеээ авч явах зэрэг наад захын мэдлэг хэрэгтэй болно.Иймийн тулд бурхан өөрийн бүтээсэн сүнсээ материаллаг ертөнцөд төлөвшүүлж энэрэн хайрлах,бүхнийг хайрлах дээд ухамсарыг бий болгох болгох үүднээс энэ дэлхийд илгээжээ.
Иймд тухайн сүнсийг сургах хөтөлбөр буюу бидний ярьдагаар хувь тавиланг өгөн төрүүлдэг байна.Харин бурхан сүнсэнд асуудалд яаж хандах шийдэх эрх чөлөөг өгсөн.Тухайн асуудал бэршээлийн өмнө сөхөрч өөр амар хялбар зам хайн явж болох,эсвэл даван туулахыг сүнс буюу бид өөрсдөө шийдэх эрхтэй.Бурхан хүчилдэггүй,гагцхүү тухайн сүнсийг өөрөөр нь ойлгуулж ухамсарлуулж хүмүүжүүлдэг байна.Энэ насандаа бэрхшээлийг тойрч амар хялбар зам хайвал дараагийн төрөлд нь уг асуудалыг хувь заяанд (хөтөлбөр) дахин тусган өгдөг байна.
Үүнээс гадна үйлийн үрийн тухай салшгүй учир шалтгаан байна.Гол гол асуудалыг тус тусад нь гаргаж ирэхэд туулан ангижрах үндсэн асуудалын рам ноён нуруу босч ирэх байх гэж бодож байна.
Үргэлжилэл бий

10/6/08

*****Маргааш би*****

Маргааш хэмээх манант хөшигийг ярж
Минийх хэмээх он цагийн хүлэгийг унаaд
Харанхуйг сүвлэн довтолж маргааш би
Хатсан өвсний галт цуглаанд очино

Олны хөлд гишгүүлэн ургасан түүхийг нь уяран сонсож
Оргилсон хүсэл байдгийг нь мэдэрнэ
Он цагийн эрчилсэн хуйлралыг буцааж болохгүйг ойлгуулж
Орчлонд бид салшгүй нэгэн цул гэдгийг хэлнэ

Маргааш би

Харанхуй орчлонг гийгүүлж зул болон шатах
Хатсан өвсний галт цуглаанд очино
Хамгийн сүүлчийн замд нь үдэж
Хайрын тухай шүлэг уншиж өгнө

10/5/08

*****Тэмүүлэл*****

Хатаасан талх буцаад
Тариа болон халиурхад
Хажууд шунгинах шумуул
Бүргэд болох гэж айлгана

*****Ээлж*****

Нар шарсан намрын
Навчис нь унах модны
Сүүдэр туссан талд
Сүнс амрахаар хажуулдахад

Өглөө унтсан өвс
Өндийж ирээд сунайлаа
Хэдэн үхэр ирж явна
Хэлэхүү байхуу өвсөнд

10/4/08

*****Шүлэг минь*****

Өнгө мөнгөний бохир хорвоотой холилгүй
Өвөл зун шиг хүмүүний араншинд хиртээлгүй
Өөрийгөө буцалган нэрж гаргасан
Өр нимгэн хэдэн шүлэг минь

Тарааж цацсан сэтгэлээ хайх замдаа
Таньж олсон хэдэн эрдэнэ минь
Будант хорвоогийн хүний тавиланд
Бүдэрч унаад босохдоо тулсан таяг минь

Шүүдэрт өглөө өвс даарахдаа чичрэхэд
Шүлэг олсон сэтгэл баярлахдаа чичирсэн
Харавсан одoдын гялбаа оч хаяахад
Харуусах сэтгэлийг ариусгаж шүлэг ургасан

Ганцаардалын мөчирөөс шүлэг навч шиг тасрач
Гомдолын мөсөн дээр нар болж унасан
Анхилуун цэцэгсийн дэлбээнд хувилахдаа шүлэг минь
Ариусалийн гэгээн жим болж тодорсон

Насны хэмжээтэй хүний амьдралаас
Нэр хийгээд сэтгэлийг минь гэтэлгэж
Он цагийн давалгааг зүсэн одох шүлэг минь чи
Орчлонгийн хүмүүний сэтгэлд гэгээ цацаж яваарай

10/2/08

***Аялгуу****


Тэр аялгуу
Тэнгэр газрын савслагаас босч
Энгэр норгон урсахдаа
Хэний ч мэдэхгүй өөрийнхөө хэлээр
Миний сэтгэлийг илбэн аргадлаа

Тэр аялгуу
Хавар намрын зэвэргэн гунигийг
Хаанаа ч юм бэ багтаагаад
Их далайн хөөсрөх давалгааг
Ид шидийн хүчээр авчирлаа

Тэр аялгуу
Зүрхний ховдолд үүрээ зассан
Бодлын мянган шувууг үргээж
Зөн совин төөрөх алсруу
Зөвшөөрөлгүй аван одлоо

Тэр аялгуу
Цээж яран
Гэгээ цацан унахдаа
Хайрын халуун дурсамжыг
Хагацалын шаргал өдрүүдтэй сүлэлээ

Тэр аялгуу
Нил ягаан дэлбээтэй
Нилэнхүй хөх туяатай
Нэр нь үгүй ухааралын цэцгийг
Нэрээр минь дуудсаар надад өглөө.

9/22/08

*****Дутуу хайрласан.......... *****

Нарны гэрэл цуулж сүүдэр амилуулж амьдрaхдаа
Нас нэмж санчигандаа гэгээ цуглуулж өтлөхдөө
Дуугүйхэн дуссан нулимасaa шүлэг болгон амилуулж
Дутуу хайрласан бүхнийхээ өмнө уучилал эрэн сөгднөм би

***Завсар***

Зүйдэл үгүй хөх тэнгэр, газар хоёрын завсар би амьдарна
Зүрхэн хоёр улаан цэцэг дэлбээлж гандах завсар би амьдарна
Үнэн худал хоёрын дөрвөн хуруу зайн завсар би амьдарна
Үхэх төрөх хоёрын завсар үйлийн үрээ эдлээд би амьдарна

Сэглэгдсэн сэтгэл сэргэсэн итгэл хоёрынхоо завсар би амьдарна
Сэрэл хөдөлж дур тавих хоёрын завсар би амьдарна
Он цаг орон зайн завсар би амьдарна
Орчлонд цас бударсаар би л мартагдах тэр завсар би амьдарна

Халуун хүйтэн хоёрын завсар бие элэгдэж би амьдарна
Хайр харуусал хоёрын завсар сэтгэл ирлэгдэж би амьдарна
Хайлган цайлган сэтгэлээ наддаа зориулсан чинийхээ
Халуун бие хайр хоёрын чинь завсар би амьдарна.

9/16/08

*******Шүлэг болоход.....*******

Би бичээд бэх нь хатаагүй шүлэг байхад
Чи ургаад дэлбээлж амжаагүй сарнай байсан
Зөн татаж чамруу би харцаа урсгахад
Зүрх хувааж чи тэгэхэд дэлбээлсэн

Зүүд шиг энэ хоосон амьдралд
Зүгээр л өөрийнхөөрөө зовж болсонгүй
Үнэний наагуурхи зовлонгийн тойрогт
Үйлэндээ баригдаж учралд дуудагдсан

Оногдсон тавилангийн муруйсан замын
Огтолцол болгонд би хайр болж суралцсан
Хэлээгүй үгээ өөрлүүгээ шингээж
Хэний ч хайрлах цагаахан хайр болгоноо

Би гэгээн хүсэлээ хорвоод цацсан шүлэг болоход
Чи гэмшилгүй цагаан уянга болж түрлэг нэмээрээ

9/4/08

*****ҮНЭНИЙ тухай ҮНЭН***** 4-p хэсэг

Зарим нэг зүйлсийг тодруулах шаардлагатай болсон тул дахин дэлгэрэнгүй бичих гэж хичээе.
Би энэ цуврал эрэгцүүлэлүүдийг бичихдээ 3 гол зарчимыг баримталсан билээ.Үүнд
1-рт Хамгийн гол асуудалыг гаргаж тавих
2-рт Маш энгийн, ойлгомжтой байх
3-рт Их нуршуу биш бас ойлгомжгүй үгсээс зайлсхийх

``Мунхаг байна гэдэг хамгийн их нүгэл,гэгээрнэ гэдэг хамгийн их буян мөн``гэсэн ЧинХай багшийн үгээр эрэгцүүлэлээ үргэлжлүүлэе.
Материаллаг ертөнц бол задрах,нэгдэх мөнхийн хөдөлгөөнд байдаг.Энэ бол түүний гол оршин байх үндсэн нөхцөл юм.
Тиймээс энэ ертөнц үй түмэн хамаарал,эвсэл ,задрал юм.Иймд энэ хамаарал сүлжээг ашиглаж хараал ерөөл хийх,үй олон засал хийх,бороо хур оруулах болиулах,за тэгээд элдэв иёогын хөөрөх,нисэх,хувилгаан шидийг үзүүлэх зэргийг үзүүлж харуулж болох юм.Эдгээрийг хийхийн тулд энэ материаллаг ертөнцийн уяaлдаа холбоог мэдэж судлах асуудал байгаа юм.
Мэдээж энэ бол жижиг асуудал.Бид энэ зовлонт материалаг ертөнцөөс ангижрах тухай ярьж байгаа нь хамгийн эцсийн ,туйлын зорилго юм.Түүнээс энэ хувирч байдаг материаллаг зүйлсийг судлаж хөөрч ,нисэж,бороо хур оруулж болиулж,элдэв хувилгаан шидийг үзүүлэх нь тийм ач холвогдолтой биш юм.
~~Эрдэмтэд туйлын нарийн ажиллагаатай машин хийсэн ч тэр машин өөрөө ажиллахгүй.Хүн асааж,кноп дарж ажиллуулна.Түүнтэй адил бидний бие бол туйлын нарийн ажиллагаатай материаллаг цогц юм.Гэхдээ л энэ материаллаг бие өөрөө ажиллаад эхлэхгүй.Харин түүнд сүнс орсоноор уг бие цогц ажиллаж эхэлнэ.
Бид өөрсдийн энэ махан бие ээ машин гэж үзвэл эзэн нь бидний сүнс байх нь мэдээж.Гэтэл бид машинаа л тордоод,машиныхаа (бие) төлөө амьдaраад дуусдаг. Машинд бол хөдөлгөгч тэжээл,тос,түүний ажиллах орчин хэрэгтэй нь адил бидний махан биед агаар,ус хоол,бас амьдрах нөхцөл хэрэгтэй болдог.Ямарч сайн машин эвдэрч муудаж хэрэггүй болдогтой адил бидний махан бие материаллаг тул мөн л адил гэсэн үг.Энэ бол материаллаг ертөнцийн гол хуулийн дагуу задарч,эвсэж байгаа юм.Материаллаг ертөнц ийм л мөн чанартай.Бид машин худалдаж авчихаад энэ машин бол би юм гэж үздэггүй биздээ.Гэтэл бид нийтээрээ шахуу махан бие ээ би гэж үздэгт л бидний гол алдаа,зовлонгийн үндэс байгаа юм.
~~Шөнийн тэнгэрт үй түмэн ододыг бид хардаг билээ.Хүн өнөөгийн шинжлэх ухааны ололтыг ашиглаж хүчтэй дуран авиагаар тэрбум гэрлийн жилийн зайд байгаа оддыг харж чадсан тухай уншиж байсан санагдана.Та боддоо гэрлийн хурдаар тэрбум жил явна гэсэн үг.Секунтэнд 300.000км хурдаар яваад.Гэтэл бас зүг бүр тийш тоолж хэлж барахын аргаггүй одот материаллаг ертөнц үргэлжилнэ.Эртний ариун судар Бхагавад Гита-д энэ одот материаллаг ертөнц бурханы бүтээлийн дөрөвний нэг нь юм гэжээ.Энэ материаллаг ертөнцийн чагнаш бурханлаг гаригууд байдаг гэжээ.Тэгэхээр манай дэлхий бурханы бүтээлийн өчүүхэн жижиг хэсэг юм.Энэ хязгааргүй мэт одот ертөнцөд бидэнтэй адил биднээс илүү хөгжилтэй,эсвэл арай буурай хөгжилийн төвшинтэй маш олон амьдрал байдаг байна.Хичнээн хөгжил дэвшилтттэй гайхамшигтай технологитoй байсан ч материаллаг ертөнцийн төрөж үхэх гол хуулинд захирагдах нь ойлгомжтой.
Иймээс бидний гол зорилго бол энэ материаллаг ертөнцөөс туулан ангижрах асуудал юм. Тийшээ хэрхэн очих бэ?
Үргэлжилэл бий

9/2/08

*****Яруу найрагч*****

Зүсрэх бороо шиг цаг хугацаа
Зүгээр л урсгаад өнгөрнө
Зүүд үү энэ амьдрал уу?
Зөн совингийн салхи чи хаашаа тууна бэ?

Зүгээр л амьдрах хүсэл алга
Зүсэр бороон дээгүүр үнэний гэгээ татуулж
Зүүд биелэх шиг үхэл ирэхэд
Зөгнөл биелэх шиг гэрэл болмоор байна би

Бямбажаргалын гэгээхэн сарны доор
Өлзийжаргалын язгуур сэтгэлийн үрийг атгасаар
Оргүй мөргүй арилах хоосон орчлонгийн завсарт
Оногдсон,oлдсон,томдсон их хувь заяа минь яруу найрагчaa

9/1/08

*****ҮНЭНИЙ тухай ҮНЭН***** 3-p хэсэг


....Би яс маханд түр буудалласан, яарсан, хоргодсон сүнс байсан
Би нарны эсрэг харж дэлбээлсэн ямархан нь үл мэдэгдэх цэцэг байсан
Би дууны эгшигт уярсан дулаахан бүлээхэн харц байсан
Би дурлалын галд уяссан дутуу хатаагдсан ган байсан

Би гэгээн цэнхэр дэвсгэр дээр өөрөө цацагдсан өнгө өнгийн будгийн холил байсан
Би уртын дууны шуранхайд хавчуулагдаж гарсан уянга сондгой эгшиг нэгэн байсан
Би тэнүүн талын дээгүүр харвасан солирыг харж түүдэгийн галаас үсэрсэн оч нь байсан
Би үхэл хүлээж хайр хүссэн өрөвчхөн сэтгэлийн гал халуун бөмбөлөг байсан..........

Аврал өөрт тань бий гэсэн будда бурханы үгээр эрэгцүүлэлээ эхэлэе.Яагаад аврал өөрт байдаг тухай нилээн нухацтай бодож үзэх цаг болжээ.
Бид бол бол энэ харагдаж, баригдаж,амьсгалж буй махан бие биш бид бол мөнх орших сүнс гэж өмнө нь бичсэн билээ.Бидний дотоодын жинхэнэ *би*бол бидний сүнс юм.Сүнсэнд баян ,ядуу гэж байхгүй,мөн сайхан муухай,царайлаг,царай муутай, дээр доор,дарга цэрэг,албан тушаал байхгүй,хөгшин залуу насны ойлголт байхгүйгээс гадна эр эм хүйсийн ялгаа байхгүй юм.
Иймээс бид бүгдээрээ дотоодоо адилхан мөн чанар нэг юм.Ялгаа гаргаж ялгаварлаж үүнээс үүдэн зовлон үйлийн үр үүсэж байдаг.Бид жинхэнэ мөн чанараа таниагүйгээс болж ялгаварлах сэтгэл үүсэж байдаг байна.
Би бол мөнх байх сүнс гэж ойлгож мэдэрч эхэлсэн үеэс л та жинхэнэ үнэн зөв мэдлэг рүү хандаж зөв байр сууринаас орчлон ертөнцийг таньж мэдэж эхэлнэ.
Тэгэхээр бид мөнх учир жинхэнэ үхэл гэж байхгүй юм.Үхэл бол хувцасаа солих үйл явц гэж ойлгож болно.
Хөгшчүүл яриндаа``аль насандаа хийсэн үйлийн үр юм болоо ``гэх юмуу урд хойд төрлийн тухай ярьж байдагийг бид бүгд л сонсож дуулж өссөн.Энэ бол үлгэр домог биш юм.
За ингэж ойлгочихоод одоо яах бэ?
Энэ материаллаг одот ертөнцийн гадна бурханлаг ертөнцүүд байдаг тухай маш олон судар гэгээн бичээсүүдэд дурдажээ.Будда болохоор бурханы орон,Исүс мөнхийн орон гэх мэтээр нэрлэцгээжээ.Бид буюу бидний жинхэнэ би болох сүнс маань тэндээс ирсэн.Бид буцаад тийшээ очих тухай л гэгээнтэнүүд зааж сургасаар иржээ.Бид эцэс төгсгөлгүй төрж үхэж зовож байдаг энэ зовлонгийн хүрднээс ангижрах тухай л үе үеийн гэгээнтнүүд зааж сургасаар ирсэн.Энэ насандаа баян,царайлаг болоод л дараа гуйлгачин,тэгээд хаан,зарц гэх мэт хязгааргүй үргэлжилэх энэ төрөх үхэх амьдрал хоосон чанартай юм.Бид зөвхөн хүний биеийг олж төрсөн энэ төрөл маань тэр гэгээн мөнхийн амьдралруу очих тийм боломжийг агуулж байдаг.
Ийм учраас эрдэнэт хүний төрөл гэж ,эрдэнэт хүний бие гэж нэрлэгддэг юм.Хүний төрөлийг олсон та бидний үнэ цэнэ чухам энэ л юм.
Тэгэхээр хүний амьдралын гол туйлын зорилго бол хоосон чанартай материаллаг энэ ертөнцөд татагдалгүй,элдэвт шуналгүй зөвхөн туулан ангижрах асуудал юм.Энэ зовлонт материаллаг ертөнцийн эцэсг төгсгөлгүй үргэлжилэх зовлонгийн хүрднээс салах гэгээн бурханлаг амьдралдаа буцаж очиход л байгаа юм.
Яаж тэр бурханлаг гэгээн ертөнцрүү очих бэ?
үргэлжилэл бий

8/26/08

````` Сарнай бид хоёр````````

Хэзээч хэлж байгаагүй үгсээр
Хэн ч харж байгаагүй сарнай урлаад
Үүр шөнийн завсар эзэнгүй цагаар
Өвлийн анхны цасаар услахад

Би өөрийгөө олдог

Дугараг улаан нар шиг тэр сарнайг
Дурлалын гал улаан дарсанд үйж уучихаад
Дуу алдам гоолиг биен дээр
Дусал дусалаар агсам тавихад

Би өөрийгөө гээдэг

8/18/08

*****ҮЗЭГЧ*****

Амьдрал гэдэг жүжигийн тайзан дээр зөндөө тоглолоо
Алдсан оносон хоёр угтаа адилхан болоод уйдлаа,залхалаа
Үзэгчийн суудалд тухалж суугаад
Үлдсэн амьдралаа өнгөрөөе

Үхэхдээ аваад явах юм шиг новшин дундаа
Өлөн царайлсан хөөрхий амьтан илжирч байх юм
Бид бүгдээрээ адилхан,нэг гэдгийг ойлгодоггүй
Би чи гэсэн араатнууд тайзан дээр тоглож байх юм

Дурлал хэмээх зовлон руу
Дуутай хөөртэй гүйцгээж байх юм
Хэлэмгүй их зовлон болсон дурлал нь
Хэзээ ч мартахгүй гэсэн амлалттайгаа булшлагдаж байх юм

Өнчин хүүхдийн өршөөл эрсэн харцан дээгүүр
Өнгө мөнгөний сохор амьдрал туучихад
Нүдэнд нүгэл суугаад
Нүцгэн гар нүд халхалж,нүгэл халхалж үл чадна

Аль амттайг нь булааж идэх гэсэн өрсөлдөөнд
Амь нас золиослогдож
Дэндүү өрөвдөм драм үзэхээр сэтгэл өвдөөд
Даанчиг өчүүхэн амьдралыг харж сууж тэвчихгүй нь

Бурхан хүртэл үзэж чадалгүй мэлмийгээ анихад
Буян бузар ялгах галав юүлдэг байхаа

8/17/08

****

Эртний сүмийн хонх хаа нэгтээ дуугарах шиг
Эрх залуу цагийн дурлал хаа нэгтээгээс даллах шиг
Гашуун шаргал бороо сэтгэл норгон шиврэх шиг
Газрын энгэрт сэтгэлээ булчихаад ганц цэцэг шидмээрч юм шиг...

8/13/08

~~~ЭЭЖДЭЭ~~~

Намрын гудамжаар алхана
Нар уйлах мэт
Нас дарах шиг
Навчис унасаар......бодол хөвөрсөөр

Эхийн тухай бодол зүрхнээс урсаж
Энгэр норгож нүднээс дусална
Хааяа гэнэт би ижийгээ их санадаг юм
Халуун өрнөөс нь унасан үр нь болохоор тэгдэг юм

Хамт байлгаж болоогүй
Хатуу л хорвоо юмдаа
Хажууд нь суугаад аяга цай ч уулгасангүй
Хэцүү л хорвоо юмдаа

Өчнөөн шөнийн нойрыг нь хагаслаж хүн болсон юм би
Үгүйдээ ядаж ганц шөнө асарсангүй дээ
За яахав тавилан юм байлгүй гэж бодовч
Зүрхний угаас нэгэн гомдол тасардаггүй ээ

Гэрэл цацарсан алтан мөрүүд бичээгүй ч
Гэмшил цайлгасан цагаан мөрүүд бичлээ би
Үхэлийн ард нуусан үнэний мөрөөр орж
Үлэмжийн их гэрэл болж очноо хүү тань

~~~Цаг хугацаа~~~

Нэг жил
Нэг сар
Нэг өдөр
Нэг цаг
Нэг минут
Нэг хором
Хором бүр үхэл рүү зөөнө
Хойтон жилийн наадам ч хол юмдаа

**************************************

Үлгэрийн дагина
Үхэлийн эрлэг зэрэг ирэх шиг хоромд
Үнэндээ амжиж нэг мөр л бичих одоо цаг

8/12/08

Намар оройн шувууд......



Тэнгэрийн амьтан шувууд нисэн ирэх нь
Тэндээс цөхрөл гунигийг авчирах шиг болоход
Далд байсан гунигийн дурсамж өндийж
Дэвэн дэвсээр хүрч ирэх шиг

Зовсон
Зовлонд тайтгарсан сэтгэлийг сэрээж
Зөндөө
Зөндөө хүлээсэн сэтгэлийн хаалгыг нээх шиг......

Ухаарал бол уучлал

Аниргүйн дундаас хийлийн эгшиг үүсэн суунаглаж
Амьдрал зовлонгоос агшин агшинаар салгана
Нүдээ аниад сэтгэлээ нээхүйд
Нулимас хайр болж дусал дусалаар ариусгана

Бүхнийг уучлах сэтгэл намайг нөмөрч
Бүдэгхэн гэрэл дундаас ижийн минь бүүвэй сонсогдоход
Би хайр болж хайлаад
Би хийлийн эгшиг болж хүмүүний зүрхэнд шингэх шиг

Ямар сайхан хөгжим бэ?
Яасан ч сайхан аяалгуу бэ?
Гэгээ атгах шиг болоод
Гэрэл болон цацрах шигээ би

Ухаарах шиг сайхан хорвоод
Уучлах шиг сайхан амьдарцгаая!

8/8/08

*****ҮНЭНИЙ тухай ҮНЭН*****үргэлжилэл~2


Золиос мэт амьдралд
Зовлон тавилан мэт санагдахуйд
Гараас итгэл минь зуурчихаад
Гашуунаар инээх намайг гайхан харна

Өвс бид хоёр адилхан байж
Өөрөө би түүнийг зовоосоор алхахад
Эрхэмсэг оршихуй надаас сэжиглэж
Эргэж тойрчихоод нисэн одно

Өнгө мөнгөний амьдрал
Үнэндээ солиорол төдий болоод
Ганцаардал хань мэт тэвэрхэд
Ганц хан улаан цэцэгэнд бүхнээ зориулмаар....

Ертөнцийн түмэн бодис ,ургамал амьтан та бидний бие цогцос ороод Мендьлевийн үелэх системд байдаг 108 элементээс бүрддэг билээ.Эдгээр 108 элемент яаж зохилдож,эвлэлдэж ургамал,амьтан,амьдрал ертөнцийг бүтээсэн байж таарах бэ?
Надаас бурхан гэж байдаг эсэх талаар нилээд олон хүн асуулаа.Тэгэхээр дээрхи асуултыг би буцаагаад эдгээр хүмүүст тавимаар байна.Бурхан бүтээхгүй,мэдэгдэхгүй чимээгүй байдаг бол хэн бурханы тухай мэдэх билээ.Бурхан буюу миний нэрлэсэнээр мөн чанар бол бүтээгч бас бүтээсэн амьдралыг ивээн тэтгэгч нь байдаг юм.
Энэ бол бурхны уг чанар юм.
Би багадаа загас тэжээдэг байлаа.Цөөхөн тооны.загасны хоол гээд хөөрхөн ажил болдогыг санаж байна.Гэтэл далай тэнгисээр дүүрэн энэ олон загас,халим,бусад амьтадын хоол тэжээлд хэн анхаараад байна.Хэдэн үхрийн тэжээл гээд малчид хирэндээ л ядарч байдаг.Талаар нэг зээр,уулын зэрлэг амьтадын хоол тэжээлд хэн анхаарч байна бэ?Хүн төрвөл хүнс нэмэддэг гэж үг бий.Уг үгний утгыг бид одоо ойлгох хэрэгтэй болж байна л даа.
~~Сүнсний тухай асуулт өөрөө их чухал асуулт юм.Бидний бие гал,мод,ус,төмөр,шороо гэсэн 5 бодисоос бүтсэн гэж эртний хятадын сударт бичжээ.
Бидний материаллаг бие маань хэсэг хугацааны дараа эргээд бүтсэн энэ 5 төлөврүүгээ задарч уусна гэсэн үг.Аливаа материаллаг зүйлс байсан,байхгүй болсон гэсэн 2 утганд байдаг.Тэгэхээр материаллаг зүйлс хоосон чанартай хоосон юм.
Одоогоос 5000 гаруй жилийн өмнө бичигдсэн Бхагавад Гита хэмээх ариун сударт сүнсний тухай бичихдээ үсний үзүүрийг 10 000 хуваасны нэгтэй тэнцэнэ гэж сүнсний хэмжээний тухай бичжээ.Сүнс өөрөө бурхантай мөн чанар адил болох тухай 1-р хэсэгт бичсэн билээ.Сүүлийн үед сүнсийг атомаас ч жижиг гэж үзэх болжээ.Тийм өчүүхэн жижиг биетэд олон зуун сая жилийн мэдээлэлийг хадгалаад,бас харах ,сонсох,бусад мэдрэхүйгээс гадна билэг чанадын оюун ухаан багтаж байдаг гэхэд сэтгэшгүй юм.
Материаллаг биетийн дотор сүнс орсоноор материалаг биет хөдөлж үржиж амьдрал үүсэж байдаг .Иймээс бид бол энэ махан бие биш юм.Бид бол материаллаг биеийг сольж байдаг мөнх байх сүнс юм.Бид хувцасаа хуучирхаар хаяад шинийг авч өмсдөг шиг бид энэ махан биеийг сольж байдаг.
үргэлжилэл бий

~~~ХҮЛЭЭЛТ~~~

Xог новшин дунд
Хоногийн амьдрал төөрсөөр
Орчлонд би олзлогдож ирсэн
Онгон сэтгэлээ энд хиртээсэн

Хэзээ буцахаа мэдэхгүй ч
Хэдэн үг хэлмээр санагдана
Гэхдээ би хэлэхгүй
Гэмшил хэзээ ч төрөхгүй

Нар хэмээх халуун там ирж буцсаар
Нас хэмлэж итгэл төрүүлнэ
Бурангуй ертөнцөд сэтгэл давчидаж
Бурханы өгөх үхлийг аврал мэт хүлээнэ

bumon 2006 on

8/3/08

*****ҮНЭНИЙ тухай ҮНЭН***** 1-хэсэг


Яс махны зовлон дээр
Сэтгэлийн зовлонг үүрээд
Яс булаалдсан ноход шиг амьдралд
Яах, яах гэж.................

Үнэн гэж байдаг уу?Бидний амьдрал хорвоо ертөнц гэж ер нь юу бэ.Энэ тухай уншиж эрэгцүүлж бодсоноо та бүхэнтэй хуваалцахаар шийдлээ.Материаллаг бодисууд ухаалагаар нэгдээд өнөөгийн ухаант хүн,амьтан ,одот ертөнц,нар сар,цэцэг эрвээхий болон тэдгээрийн амьдрах нөхцөл зэргийг бий болгосон гэвэл та итгэх үү?Энэ бол боломжгүй юм.Тэгэхээр эдгээрийг зохицуулан ,нэгдүүлэн,хөдөлгөөнд оруулан,үржил,амьдрал бий болгогч ухамсар байдаг юм.Түүнийг дэлхий нийтээрээ бурхан гэж нэрлэдэг.Нэр болон түүнийг тахин шүтэх зан үйлдлүүд нь өөр боловч ерөнхий утга санаа нь адилхан билээ.Харин би бурханыг мөн чанар гэж нэрлэе.
-Эртний вэдийн сударт 4 ухааны тухай бичжээ.
~~Мэдрэхүй ухаан.Энэ өөрийн махан биеэ би гэж үзэх доод ухаан.Тийм болохоор мэдрэхүйдээ захирагдаж байдаг адгуустай адил ухаан.
~~Ухаан.Би бол ухаан санаа би бол үхэж төрдөггүй сүнс юм.Харин энэ махан бие бол материаллаг,төрдөг, хөгширдөг,өвддөг,үхдэг.Тэгэхээр би материаллаг биеийг сольж байдаг сүнс гэдгийг ойлгосон ухаан юм.
~~~Оюун ухаан.Энэ ухааныг буддихи гэж нэрлэдэг.Энэ ухааныг эзэмшинэ гэдэг өөрөө гайхамшиг юм.Олон хэмжээст ертөнц болон Мөн чанарт ойртож байгаа хэрэг.Гурван цагийг мэдэж(өнгөрсөн,одоо,ирээдүй).Материалаг ертөнцөд шунаж дурлахаа больсон гэсэн үг.Ийм хэмжээнд ухаарсан хүнд алт чулуу 2 адилхан юм.Мөн гүтгэн доромжлох, магтах 2 адилхан бөгөөд хамаарахгүй болсон болсон гэсэн үг.
~~~Билэг чанадын оюун ухаан.Энэ ухаан нь Мөн чанарын (бурханы) ухаан юм.Энэ тухай хүний хэлээр болон хүний оюун ухаанаар өгүүлж болохгүй юм.Энэ ухааныг хүний тархи буюу матераллаг ухаан ойлгож ухаарч гүйцэхгүй.Харин бидэнд байдаг сүнсний ухаан мэдэрч ойлгож чадах юм.
Сүнс өөрөө харах ,сонсох,үнэрлэх болон бусад мэдэрхүй байхаас гадна билэг чанадын ухаантай юм.Мөн чанарыг (бурханыг)алтны уурхай гэж үзвэл сүнс алтны үртэс юм.Энэ хоёр чанар адил бөгөөд их багын ялгаа л байгаа юм.Тиймээс хүмүүс бидэнд мөн чанарын мөн чанар байдаг.
Өнөөгийн хүн төрөлхтөн нийтээрээ шахуу мэдрэхүйн доод ухаантай байгаад асуудал байгаа юм.Адгуус өлсвөл идээд ,цангавал ус уугаад,нойр хүрвэл унтаад,сэрэл хөдөлвөл нийлэгт ороод өөрийн махан биеийн мэдрэхүйд захирагдаж байдаг Гэтэл бид адгуустай адил өөрсдийн энэ махан биеийн мэдрэхүйд захирагдаж амьдарч байна.Махан бие бол би гэж ойлгосон учраас мэдрэхүйн ташаалыг жаргал гэж үзэж сохор мэт амьдарч байна.
Орчин үеийн шинжлэх ухаан зөвхөн материаллаг зүйлийг судалдаг учир дэндүү өрөөсгөл мухардмал юм.Материаллаг ертөнц бол төрж,үүсэж,эвдэрч үхэж байдаг .Та маш их эрдэм мэдлэгтэй болоод сансарын хөлөг бүтээлээ ч гэсэн энэ нь буддихи ухааны хаана нь ч хүрэхгүй юм.
Бид ийм мэдрэхүйн ухаантай байгаа учраас дайн дажин өлсгөлөн нүүрлэж байна.Оюун ухаант гэгдэх хүмүүс бид биеэ биеэ сөнөөх зэвсэг бүтээж байгаа нь дэндүү мунхаг байна гэсэн үг. Онгоцонд бөмбөг дүүжлээд нэгнийхээ толгой дээр унагах нь шинжлэх ухааны ололт уу? оюун ухаан уу?
Мөн чанар бол (бурхан) бүх учир шалтгааны учир шалгаан юм.
үргэлжилэл бий

6/30/08

***********************

Шүлэгчийн шүлэгийг сонсож
Шүүдэр хураасан өвс нэгэн билээ би
Шунал тачаал ихэдсэн энэ хорвоод
Шулуун явж чадаагүй нэгэн билээ би

********************

Сэм сэмхэн уйтгар төрөөд яасан хэцүү өдөр бэ
Сэрүүхэн унтаж чамайг зүүдлээд ямар хэцүү сэтгэл бэ
Орж байгаа бороо нь зогсдог ч болоосой
Орчлонгийн нэгээхэн зайд чи бид хоёр уулздаг ч болоосой

********************

Бурханд дуудуулах буян хийгээгүй ч би үхнэ
Бусдад гай болж эрлэг дуудаагүй ч би үхнэ
Буцааж эргүүлж болохгүй он цагийн эрхээр би үхнэ
Буруу биш зөв сэтгэлтэй явсиймаа би тайван үхнэ

~~~~~МОД~~~~~

Модны доор зогсохуй
Мөчир нь сэтгэл рүү унжаад
Үргэлжилэлийн золиос навч нь
Үнэндээ над шиг хувь тавилантай

Холтос нь түүх хүүрнэх шиг
Холоос ирсэн аянчин шиг
Он цагийг туулсан мод
Орших эс оршихийн заагт ургасан мод

Нөмөрт тань хэсэг зогсоё
Нөмгөн сэтгэлээ дулаацуулая
Аянгыг өөр дээрээ дуудаж
Амьдралын хүндийг үүрсэнд тань мэхийе

~~~ДЭЛХИЙ~~~~

Дуу алдам хязгааргүйд
Дусал нулимас шиг дэлхий
Үхэл төөрөм харанхуйд
Үнэнээс зугатан харвах шиг

*** ЭЭЖ***

Хайраар даллах замын эхэнд ганц шувуу суух нь
ЭЭЖ минь л байхдаа

~~~ЭРДЭНЭ~~~

Надад нэг л эрдэнэ бий
Насныхаа зовлонг цуглуулж үрийг нь олж авсан
Найраг шүлэг,ухаарлаар усалж ургуулсан
Намар хавар цагийн урсгалд үл автах
Навчисаа дэлгэсэн нэгэн мод бий
Намхан ч гэсэн миний л мод
Нарийнхан ч гэсэн модны минь мөчирөө

6/28/08

******

Урд өмнө харж байлуу би энэ улаан нарыг өнөөдрийнх шиг
өнөө өглөөнийх шиг
Ухаан бодол минь саруул байж уу өнөөдрийнх шиг
өнөө өглөөнийх шиг
Уучлал ухаарал гэдгийг мэдэрч байл уу би өнөөдрийнх шиг
өнөө өглөөнийх шиг
Утга уяангын хорвоод ухаарч амьдрах болов уу өнөөдрийнх шиг
өнөө өглөөнийх шиг

6/7/08

*****ЭРЭЛ*****

Мэдэхгүй танигдахгүйн дунд
Мэдэрхүй зөн хоёртоо найдаад
Орхиод явсан бурханы эрэлд
Он цагийн эрхшээл дор явнаа би

Өөрөөсөө намайг олоорой гэж хэлчихээд
Өргөстэй хорвоод орхиод явахад нь
Өнчин хүүхэд шиг уйлж суухдаа
Өнгийн солонгонд хууртаж нулимасаа арчсан

Мэдэхгүйн,мэдрэхийн зовлонгийн
Мянган учигт орооцолдож
Бурхан чиний сураг
Будант холд оджээ

Хиргүй ариун сэтгэл хиртээд
Хэлгий заяа тэгширэхгүйнээ
Нэгэн биений минь хүч,оюун
Нэхэж чамайг гүйцэхгүйнээ

Үйл үйлийн зангилааг тайлах
Үзүүр учигийг өөрөөсөө хайсаар
Үнэний тайлал бурханыг олох нь
Өөрийхөө олохтой адил бишүү

2007-11-22 Soeul

5/26/08

***БҮҮ АСУУ***

Би юу ч мэдэхгүй үнэн шүү
Би хэмээх өөрийгөө ч мэдэхгүй
Нэр устай нэгэн сүнс би
Нам гүмхэн байж бас чадахгүй

Дуу ч үгүй
Дурлал ч үгүй байж чадахгүй
Зөрөн өнгөрөх цаг хугацаанд
Зүгээр бас байж чадахгүй

Хайрын жүжигт харцаараа тоголоод
Хайрлахын зовлонд биеээрээ унаад
Тачаалын мананд өөрийгөө мартаад
Тавилангийн торонд чоно шиг амьдарсаар

Мэдэхгүйн зовлонд ташуур өгчихөөд
Мэдрэхүйн шаналалд элэгдсээр
Хүсэл мөрөөдөл хоёроо
Хүнийх юм шиг харсаар

Яагаад гэж энэ хорвоод ирсэнээ
Явдал зовлон үүсгэж
Яах гэж амьдардагаа
Ял шийтгэл мэт өөрөөсөө асуусаар

Би юу ч мэдэхгүй хүмүүсээ
Надаас бүү асуу
нилээн дээр бичиж байсан шүлэг саяхан олдоод орууллаа

5/20/08

~~~~ХУНГИЙН НАР~~~~

Дуу,уянга,шүлэг шиг хос хун
Дурлал хайр,хүсэл шиг далалсаар нисэн өнгөрлөө
Надруу нэгэн уянга,нэгэн мөр шүлэг унагачихаад
Наран шингэх зүг,нарыг авчрахаар нисэн одлоо

Өө ямар сайхан хорвоо бэ
Өнгөрөх шувууд нь уянга өгөөд
Би ямар азтай бэ
Бие сэтгэлээрээ уянга шүлэг болоод

Хайрын шүлгэнд дулаацаж хоноод
Хунгийн авчрах нарыг угтая
Хүн,хун,нар,хайр нэгэн цогц болоход
Хүсэл ,уянга, дуу,шүлэг цацрах шигээ

2007-11-03

5/15/08

~~~~ЭЭЖ~~~~~

Салхи халхалж нөмөртөө суулгасан
Сайхан ээжтэй байж дээ би
Санчигныхан үс бууралтаагүй
Залуухан ээжтэй байждээ би

Сүү асгарсан энгэрт тань ишиг шиг ноцож
Сүүдэрт өртөлгүй өсөж дээ би
Газрын чулууг замаас минь зайлуулсан
Гараасаа хөтөлсөн бурхан байж дээ ээж минь

Өвлийн хүйтэнд өндийн босож
Үрээ хараад сэтгэл нь сэтгэл нь тайвширсан
Өөрийгөө хайлуулж хүүрүүгээ урссан
Үнэн хайрын бурхан ээж минь

Муу юм сонсохоор үрээ тэвэрч
Миний хүүгээс минь хол байг гэж
Сайн сайхныг үрдээ хүсээд
Сарны доор санааширч суусан байх

Тиймээ би сайхан ээжтэй байсан
Санаа сэтгэл,биеээрээ сүү болсон
Сайхан ээжийн хайранд өссөн учраас
Санчигнаасаа эхлэн сүү болно урсанаа би

2007-08-11

5/11/08

~~~НЭХЭЛ~~~

Чиний тухай бодол тэнгэрийн сар мэт уяатай
Чиний тухай дурсамж тэнгэрийн сар мэт уйтгартай
Цөн түрэх мэт сэтгэлийг минь үе үе хөдөлгөж
Цөхрөлийн дуугаа дуулсан сар шиг ганцаар хөвөх мэтээ

Холоос ирэх аялгуу
Хойтон хаврыг авчрах шиг болоход
Хөтөлгөө морьтой гараад
Холын дурсамжруугаа давхимаараа

Сайхан байждээ залуу байж
Салхинд задарсан үс чинь тэнгэрийн туг шиг
Сайхан чамайгаа саранд өгчихсөн мэт
Санаашран суух нь миний л сэтгэлийн нэхэлээ

2007-12-08

5/7/08

`````ЭЗЭН``````

Өчигдөрөөс өнөөдөр лүү
Өнөөдрөөс маргааш руу
Өглөөнөөс орой руу
Өдөр шөнө,өглөө орой

Цаг хугацаа намайг зөөж байна уу
Цаг хугацааг би зөөж байна уу
Санаа алдахад хором өнгөрч
Салхинд туугдах шиг цаг хугацаа

Цаг хугацаа чи хэзээ эхэлсэн юм бэ
Цагираг тойрог замаар явдаг уу
Од эрхэс,бүхнийг захирсаар
Орчлонд чи эзэн нь юмуу

Сэтгэл минь зог тусан эргэж одохуйд
Цаг хугацаа чи зогсоож үл чадна
Цахилан дүүлж харван одоход
Цаг хугацаа чи харан хоцроно

Нар сарыг чи захирдагч
Намайг сэтгэлийг минь чи аргадан байдаг
Чиний хүчинд бие минь элэгдэвч
Чамайг би эхэлүүлж,би төгсгөдөг

Би цаг хугацааны эзэн нь

5/2/08

~~~ЗАМД ОРОХУЙ~~~



```````````Төгс Гэгээрсэн Их Багш ЧИН ХАЙ```````````

Бид бага наснаасаа эхэлүүлээд ямар нэг байдлаар урд хойд нас,сүнс бас бурхан ,чөтгөр гэх мэт үгсийг сонсож ирсэн.Эдгээрийн тухай их биш ч гэсэн тодорхой хэмжээгээр ярилцаж өөрсдийн дуулсан сонссоноо бие биендээ ярьсаар иржээ.
Сүнс гэж байдагийг шинжлэх ухаан зөвшөөрчихлөө.Тэгэхээр тэр сүнс хаанаас ирсэн хаана байдаг,ямар үүрэгтэй,бүтэц ,зохион байгуулалт,хаашаа явдаг,яаж ирдэг гэх мэт асуултууд зүй ёсоор гарч ирж байна.Эдгээр асуултанд болон дээрхи урд хойд нас, төрөл ,дахин төрөх ,бурхан гэж хэн болох,чөтгөр ер нь яадаг тухай.Үүнд шинжлэх ухаан хариулж чадах уу.Бидний урдаа барьдаг итгэж үнэмшиж байдаг шинжлэх ухаан нь физик ертөнцийн түмэн бодисийн хоорондын үйлчилэл, бодисийн физик чанар зэргийг судалж мэдэхээс биш ертөнцийн жинхэнэ мөн чанарыг ойлгож судалж чадахгүй юм.
Бид энэ ертөнцөд идэж уух гэж,эсвэл их баян,мөнгөтэй болох гэж бас их эрх мэдэл, албан тушаалтай болох гэж ирээгүй юм.
Дэнгийн эрвээхий галд татагддаг шиг бид энэ ертөнцийн элдэв материаллаг ба элдэв хоосон зүйлд татагдан өөрийн мөн чанар зорилгоо мартсан байна.Бид энэ хорвоод шалдан ирсэн,буцаад шалдан буцна.Энэ материаллаг ертөнцийн нэгээхэн зүйл,ширхэг тоосыг ч бид авч явж чадахгүй.
Бид гэж хэн болох ертөнц гэж чухам юу болох тухай шинжлэх ухааны үүднээс таниж мэдэж гүйцэхгүй юм.
Тэгэхээр бид ертөнцийг болон өөрсдийгөө яаж таньж мэдэх вэ? Мэдээж бид хэцүү зовох үедээ бурханыг санадаг.Бурханыг олон нэрээр нэрлэдэгч үнэн чанартаа нэг л байдаг.Мөн Бурхан буюу үнэнд хүрэх олон зам байдаг.Энэ нь үнэндээ олон янзын бясалгал юм.Үүнээс хамгийн дөт,бас хурдан нь арьяавалын бясалгал юм.Та ямарч шашин шүтлэгтэй байх нь хамаагүй.бас элдэв номлол байхгүй энэ бясалгалаар хичээллэх нь хялбар юм.
Төгс Гэгээрсэн Их багш Чин Хай гэгээрэлд хүргэх арьяавалын номыг (бясалгалыг)дэлхийн олон оронд тайлж олон арван шавьтай болж үнэн ёсыг танин мэдүүлж байна.Хэрэв та энэ тухай мэдэе гэвэл
buleen88@yahoo.com.au
гэсэн хаягаар харилцана уу

4/30/08

~~~ЗОЧИН~~~~

Хов хоосонд нэг л их хүч
Хоногийн амьдралаас үе үе салгана
Зөн билэгийг минь чичээд
Зөндөө удлаа тэр гэгээ

Холоос харваж ирчихээд
Хоромын төдий зочлохдоо
Гэм хийсэн мэт сэтгэлийг минь хөндчихөөд
Гэрэл унтрах мэт алга болдогоо

Ахиад л чи ирнэ
Аврал мэт ирнэ
Зовлонгийн амьтан намайг
Зовлон дунд нь шатаана

Нулимас гардаг нүдээр түүнийг олж харахгүй ч
Нуур шиг цалгидаг сэтгэлээрээ мэдэрнэ
Гэгээ харсан сэтгэл минь
Гэнэтийн зочныг битүүхэн хүлээдэгээ


2007 он

4/20/08

***ЭЭЖДЭЭ БИ ИРСЭН***

Зүрх шиг улаан хүү зүүдэнд үзэгдэх мөчид
Ээждээ би ирсэн
Зуун найман тохиол бүрдэж
Заяа төөргөөр ээждээ би ирсэн

Мөнгөн аягатай сүүнээс амслаа гэж зүүдлэхэд
Ээждээ би ирсэн
Мөрөн дээр нь ачаа болж мөнхийн зовлон үүрүүлж
Ээждээ би ирсэн

Төөрсөөр, түмэн учиг атгасаар
Төгрөг дугуй тооноор орж ээждээ би ирсэн
Үйлийн үрээр үйл бүрэлдэж
Үнэний хэлтэрхий болж ээждээн би ирсэн

Ээж минь тэгэхэд хайраа дэвсэж
Энэрэлгүй хорвоогоос хүүгээ харамлаж
Цан хүүрэг ид өвлөөр
Цагаан сүүгээ дуслуулан угтсан

Яс махнаас нь тасран унаж
Ял шийтгэл мэт зовоон ирсэн
Үрийн заяат тэнгэр ээждээ
Үр нь болж хайранд нь ургасан

Тиймээ ЭЭЖДЭЭ БИ ИРСЭН

дүү Баянсандаа хүүтэй болсонд баяр хүргэж энэ шүлэгийг өргөе

4/6/08

***МӨНХ БА МӨНХ БУСЫН ТУХАЙ эрэгцүүлэлийн төгсгөл***(03)



Төгс Гэгээрсэн Их Багш ЧИН ХАЙ

Будда сургааль номоо айлдсанаас хойш 2500 орчим жил.Исүс мөн 2008 жил болж байна.Яагаад хүмүүс одоо болтол эдгээр гэгээрсэн хүмүүн (бурхадыг) шүтээд байна.Яагаад хүмүүс сургааль номыг нь дагаад хүндэлээд байна.Энэ 2500 жилд гэгээн мэргэдүүд төрөж гараагүй хэрэг үү? Эсвэл зүгээр л сохроор шүтэн биширээд байсан уу? Цаг хугацааны уртад олон гэгээнтнүүд гарсан нь тодорхой.Тэд гэгээрэлд хүрээд эдгээр гэгээрсэн хүмүүсийн сургааль ном үнэн гэдгийг баталсаар ирсэн билээ.Бүх шашины үндэс нэг юм.Яагаад гэвэл үнэн ганц л байдаг учир.Харин цаг хугацаа ,газар нутгийн байршил,хүмүүсийн амьдрал учир шалтгаанаар эдгээр шашинууд үзэл санаа зан үйл нь өөр өөр болсон байна.
Одоо эргээд мөнх мөнх бусын тухай яриандаа ороё.Үнэн гэж юу бэ?Амьдрал гэж юу юм бэ.Бид буюу хүмүүс хэн бэ? Хаанаас ирсэн бэ? Тэгэхээр дээрхи гэгээрсэн хүмүүс мөнхийн хүчин зүйлтэй танилцахын тулд мөнхийн тийм зүйлийг ашигласан байна.Тэр нь таньд,надад, хүнд байдаг мөнх байх тэр сүнс юм.Тиймээс бидний өвөг дээдэс болох гэгээрсэн мэргэд мөнх байх сүнс буюу дотоод чанараа ашиглаж (өөрөөсөө гэгээрч) ертөнцийн төгс,үнэнийг олсон байна. Мөнх ба мөнх бус үнэхээр их ялгаатай бусуу.
Хэрэв та сонирхож гүнзгий мэдэе гэвэл Төгс Гэгээрсэн Их Багш ЧИН ХАЙ -н " Агшин зуур билэг нээгдэхийн түлхүүр " цуврал номыг олж уншаарай.Төгс гэгээрсэн Их Багшийн буян хариулал хязгааргүй юм.

***АРИУСАЛ ХУЧИХ ШИГЭЭ***

Үйл учгийн холбоог таслахгүйн
Үүрэг учралаар ирээд ирээд
Үйлэндээ гүйцэгдэхдээ хорвоог орхих
Үнэний зангилааг тайлах аргаггүй

Тэнгэрт хөвөх үүлсийн завсраас
Тэргэл саран гуниг шидэхэд
Уулын оройгоос салхи үлээж
Ухаарлын шилбүүрээр намайг ороолгоно

Дурлалын салхи ховил татуулаад
Дулаахан гэгээ болж тодроход
Мяндсан утсууд шиг бодолууд
Миний сэтгэлээс урсана

Гэмшил дусал дусал нулимас болоод
Гэнэт бороо болж асгарахад
Аянга буух шиг болоод
Ариусал хучих шиг ээ

3/30/08

***МӨНХ БА МӨНХ БУСЫН ТУХАЙ эрэгцүүлэлийн үргэлжилэл****(02)



Төгс Гэгээрсэн Их Багш ЧИН ХАЙ
,br. Олон хүнээс асуулт ирсэн тул мөнх ба мөнх бусын тухай эрэгцүүлэлээ үргэлжилүүлж бас задалж бичихээр шийдлээ.
```Мөнх ба мөнх бусын ялгаа```
Энэ үнэхээр их ялгаатай зүйрлэшгүй юм.Алмаз чулуу 4,5 сая жилд задардаг тухай бичсэн билээ.Цаг хугацаа резин шиг сунаж агшдаг болохыг Эйнштэйн харьцангуй онолоороо баталж гаргасан.Мөн 3 цаг нэгэн доор байх боломжтойг шинжлэх ухаан үгүйсгээгүй байна.(ирээдүй, одоо, өнгөрсөн) Тэгэхээр дээрхи 4,5 сая жил хоромын төдийд байж болох юм.Саяхан байсан алмаз хоромын төдийд бутарч элс, хий, болон задарч болох юм.Энэ физик ертөнцөд байж болохгүй юм байхгүй.Угаасаа энэ ертөнц бүтээгдмэл,үй түмэн хамаарал, шүтэн барилдлагын цогц юм.Мөнх байх зүйл нь үнэхээр өөр төгс юм.Физик ертөнцөд төгс зүйл байхгүй учир олон яруу найрагчид, урлагын алдартанууд,гүн ухаантанууд төгс зүйл,туйлын үнэн,төгс гоо сайхныг хайн эрсээр иржээ.Төгс зүйлийг энэ махан нүдээрээ үзэж хараж болохгүй юм.Төгс байх зүйлийг бид дотооддоо байх билэгийн нүдээрээ хараж мэдэрч түүнээс туйлын их баясгалан,их амгалан,хязгааргүй их энерги,төгс гоо сайхныг мэдэрч чадах билээ.Тэгэхээр бидний нүдээрээ хараж байгаа энэ ертөнц хоосон юм.Төгс биш зүйлс бүгд хоосон юм.
~~~~Будда,Исүс,Төгс гэгээрсэн их багш Чин Хай нар юу гэж сургав~~~~
Их гэгээрсэн багш нар бүгд яагаад диваажин болон тамын тухай ярьдаг бэ? Их багш нар яагаад эд хөрөнгө алт мөнгөнд шунахгүй байхыг сургав.Хүмүүс бид энэ төрөж үхдэг,өвддөг ,зовдог,даардаг,халууцдаг,түмэн төрөлийн өвчин зовлонд ороогдож зовож шаналж байдаг энэ хорвоод байх учиргүй билээ.Хүний амьдралын гол зорилго хүн болж төрсөний утга учир юу бэ? Энэ хоосон хорвоогийн хуурамч өнгөнд хуурталгүй,өөрийн мөн чанараа таньж мөнх байх төгс байх тэр дээд ахуйдаа очих нь хүн болж төрсөний утга учир нь юм.Дээрхи гэгээрсэн хүмүүс бидний адил хүмүүс байсан.Харин тэд гэгээрч чадсан.Бид дотооддоо мөн чанараараа эдгээр гэгээрсэн хүмүүстэй адил билээ.Гэвч бид дотоодын мөн чанараа ойлголгүй махан нүдэнд үзэгдэх хоосонд хууртаж үйлын үр хийсээр мөнх байх дотоод сэтгэлээ(сүнс) энэ физик ертөнцөд уясаар байна.Үйлын үр гэдэг нь энэ физик ертөнцөд биднийг уяаж байх асуудал шалтгаан юм.Тийм учраас бид энэ зовлонт дэлхийдээ эргэн төрсөөр сансарын хүрд эргүүлсээр л байгаа юм.Диваажин гэдэг нь төгс байх тэр дээд ахуйг хэлж байгаа юм.Дээд ахуйн тухай,түүний гоо сайхан,үлэмжийн бусад зүйлийн тухай хүний хэлээр хүний оюун ухаанаар өгүүлж болохгүй юм.
Жич үргэлжилэл бий

3/22/08

***ЦАГ ХУГАЦААНЫ МОРЬ***

Цаг хугацааны хазааргүй морь
Цагаан тал дээгүүр намайг чирээгүй
Тавилан төөрөг төгсөх алс руу
Тоостой бартаатай замаар чирсэн

Хагацалын харанхуй хавцалын
Хясалын нарийхан жимээр чирсэн
Хүсэлийн солонго дээгүүр татуулчихаад
Хүрэн зүрхийг гогдоод доогуур нь чирсэн

Мөрөн дээрхи ачаа хүндэрээд
Мөлхөж байхад ч чирсэн
Хүний нутгийн хатуу хөрсөн дээр
Хийморьтой насыг минь элээгээд чирсэн

Зовлон болох жаргал дундуур
Зогсоогоороо чирэгдээд явж байхдаа
Замын хажуугийн улаан цэцэгэнд
Зүрхээ хувааж өгчихөөд явж л байсан

Эхийн умайгаас толгой цухуйхад уургалаад чирсэн
Эмээл хазааргүй цаг хугацааны морь
Давхил дундаа жороолоход нь
Давтамж тааруулаад шүлэг унаглаа

***МӨНХ БА МӨНХ БУСЫН ТУХАЙ***(01)



Төгс Гэгээрсэн Их Багш ЧИН ХАЙ

Яагаад эрэгцүүлэлээ мөнх ба мөнх бусын тухай гэж нэрлэсэнээс яриагаа эхэлэе.Энэтхэгийн суут ухаантан хоосон чанарын сургаалийг үндэслэгч Нагаржунай энэ ертөнц болон оршин байх түмэн амьтан элдэв зүйлс хоосон чанартай гэжээ.Яагаад? Мөнх байх юу байдаг билээ? Мөнх байна гэж чухам юуг хэлээд байна бэ?
Мөнх байна гэдэг нь цаг хугацаанд үл захирагдана юунаас ч үл хамаарна,өөрт хэрэгтэй зүйлээ өөрөөсөө гаргана мөнх орших тийм зүйлийг мөнхийн гэж нэрлэж болох юм.Гэтэл энэ хорвоод тийм мөнхийн зүйл алга.Хамгийн хатуу алмаз чулуу 4.5 сая жилд задрал нь явагдаж дуусдаг.Тэр ч бүү хэл өөрөөрөө байх тийм зүйлс алга.Жишээ нь модыг авч үзэе.Модонд мод гэж нэрлэгдэх нэг ч бодис алга Олон зүйлийн бодис харилцан шүтэн барилдаж мод нэрлэгдэх биейиг бүрдүүлж байна.Тэгэхээр мод гэж байхгүй хоосон чанартай юм.Иймд энэ ертөнцөд мөнх байх зүйл үгүй учир хоосон чанартай юм.
Бүх зүйлс хоосон юм бол бид бодит зүйлийг хаанаас олох бэ?,br. Энэ асуултанд хариулахын өмнө гэгээрсэн мэргэд хорвоо ертөнцийн тухай юу гэж өгүүлсэнийг харая.Төгс гэгээрсэн их багш Чин Хай хэлэхдээ хорвоо ертөнцөд хөгжлийн түвшингөөрөө ялгаатай зуу гаруй ахуй оршин байдаг.Оюнлаг ахуй тодорхой хэлбэр дүргүй,төрөхгүй,үхэхгүй мөнх байх тийм амьдрал байна.Хамгийн доод хэлбэрийн амьдрал нь физик материаллаг ахуй юм.Энэ нь бидний амьдарч байгаа ертөнц юм.Гэвч хүн болж төрсөн бидэнд дээд ертөнцийн мөнх байх төгс амгалан байх мөн чанар бий.Энэ нь хүнд байдаг сүнс юм.Сүнс нь мөнх бөгөөд биднийг дээд ертөнцийн төрөлтөн гэдгийг баталж өгдөг. Бидний шүтэж байдаг бурхан гэж нэрлэгддэг Будда,Исүс,бүсад гэгээрсэн мэргэд дээд ертөнц буюу оюнлаг мөнх байх ертөнцөөс бууж ирсэн багш нар билээ.
Энэ ертөнц хоосон тул алт мөнгө,эд хөрөнгө,алдар нэр хоосон юм.Иймд гэгээрсэн мэргэд эрт дээр үеэс эдүүгээ хүртэл хоосонд шуналгүй өөрөөсөө гэгээрч өөрсдийн байх ёстой мөнхийн тэр ахуйруу очих замыг зааж сургажээ.

Дараагийнхаа эрэгцүүлэлээ ~~Өөрийгөө хэрхэн олох бэ?~~гэж нэрлэлээ.Иймэрхүү мэдрэхүйн ойлголтын тухай бичих нь нэн төвөгтэй хэцүү байдаг юм байна.Ойлгомжгүй зүйлс байвал асуугаарай.Чадалынхаа хэмжээгээр хариулах болно.

3/18/08

~~~ БЭЛЭГ~~~

Нүгэл ариусалыг шингээж буй мэт
Нар жаргахыг харж зогсоход
Нэгэн навч хийсч над дээр унах нь
Нэгэн мөр шүлэг унах шигээ

Гэрэл сүүдрийн хорвоогоос
Гэгээн аялгуу өгөх шиг болоход
Гэнэтийн бэлэгэнд хүрч ядан
Гэм хийсэн хүүхэд мэт болдогоо

***ШҮЛЭГ МИНЬ ЧИ***

Шүлэг минь чи
Өөрийгөө ухаж
Үйлээ үзэж байж олсон
Үнэний хэлтэрхий

Шүлэг минь чи
Нулимас зовлон хоёрыг
Зуурч босгосон
Нэр минь зүүгдсэн оргил

Шүлэг минь чи
Сансарын элч
Долигос хаяхад
Шүүрч авсан оч минь

Шүлэг минь чи
Шөнийн харанхуйд
Цөхрөл нөмөрхөд
Сүүрс алдахад унагсан гэгээ

Шүлэг минь чи
Зовлонг гэтэлгэх
Ухаарлын үүд рүү
Зөн билэгийг минь хөтөлсөн хөтөч

Шүлэг минь чи
Бурханы хормой дээрээс өнхөрсөн
Булааж аваагүй
Буцааж өгөөгүй эрдэнэ

Шүлэг минь чи
Өнгө мөнгөний хорвоогоос
Өөрийг минь аварсан
Өргөл нэхээгүй ачтан

Шүлэг минь чи
Харанхуйн дунд тэмтчин явахад
Хань мэт дуудаад
Хөгжим мэт тайвшруулсан амраг

Шүлэг минь чи
Нүгэлийн харанхуй хорвоод
Нэрээр минь овоглосон
Нигүүлсэхүйн их зулаа

3/5/08

***ҮҮР ЦАЙЖ БАЙНА***

Өнгө будгийн холил
Өчигдөр өнөөдрийн завсар
Үхэл амьдын зааг мэт
Үүр цайж байна

Үргэлжлэлгүй үзэгдэл
Үүсгэлгүй мэт аажимхан түрээд
Наргүй гэгээ
Навчгүй мод мэт сарвайсаар өндийж

Тайлагдашгүй үнэн
Танигдашгүй ертөнцийг
Зурвасхан харуулах мэт болоод
Зуугуухан уурших шиг

Хар цагааны дундаас
Хачин гоё улбар гэгээ
Нүдний өмнө үүлээр угалзруулж
Нүгэлт хорвоог чимэглэж

Сар нарыг салгаж
Сүүдрийг минь тодруулсаар
Өдөр шөнийг холбосон илбийн гинж
Өглөө болтол намайг гайхашруулсаар

Үүр цайж байна

2/22/08

~~ГОЛЫН УС ШИГ~~


Ахиад би арваннайман настай болж яах юм
Амьдрал чамайг би ойлгохгүй хэвээрээ л дуусна
Юунд ч хүрэхээ мэдэхгүй балчир
Мэлмэрэх нулимасаа ч зогсоож чадахгүй

Энэ л зовож ойлгосон гэгээг алдалгүй
Эртхэн харих замаа зүглэе
Тасран унах шиг навч шиг амьдрал минь
Урсан өнгөрөх голын ус шиг

2/19/08

***БУРХАН ГЭЖ ХЭН БЭ?***эрэгцүүлэл 02

Бурхан байдаг эсэхийн талаар ярихаасаа өмнө шашины талаар ярилцая.Исүс,Будда.Мухамэд гээд дэлхийн 3 том шашиныг үндэслэгчидийн анх гаргасан сургаалыг эдгээр 3 шашиныг үргэлжилүүлэгчид нь санаатай,бас мэдэхгүйн уршигаар мушгин гуйвуулж мөн чанарыг нь алдагдуулсан байна.Тухайн үедээ шашины тэргүүнүүд төр барьж байсан нь энэ алдаа завхралын эх үүсвэр болж байжээ.Библи,Коран.Буддагийн сургааль бичсэн сударуудаас өөртөө нийцтэйгээр тайлбарлаж эрх мэдэл,эд хөрөнгө болгох замаар ашиглаж ирсэн нь уг шашинууд анхны жинхэнэ мөн чанараа алдахад хүрчээ.Үг түмэн утгатай гэдгийн тод жишээ
~~Будда хүн аливаа зовлон бэрхшээлийг өөрөөсөө хайж өөрөө гэгээрэх замаар зовлонгоос ангижрах тухай сургасан.Гэтэл цаг хугацааны уртад түүний үргэлжлүүлэгчид олон урсгал чиглэл бий болгожээ.Элдэв олон бурхан бий болгож,түүнийг тахиж шүтэх үй олон заавар номлол гарч олон түмнийг мунхруулах хар тамхи болтлоо мөн чанараа алджээ.Эд хөрөнгө дуудах,эхнэртэй болгох,нөхөр тогтоох гээд .Энэ чинь одоо танилцуулах алба уу.Эд хөрөнгө олж өгч зовлон дууддаг болтлоо утга учраа алдсан байна.Хувьсгал гарах хүртэл монгол улсын хаан нь шашин төрийг хослон барьдаг төвд хүн байв.Аливаа шашин улс төр аж ахуйтай холилдохоороо шашин гэдэг мөн чанараа алдаж байгаа юм.
~~Исүс анх миний сургааль номыг дагаад бие биенээ хайрлах хайр,нигүүлсэх сэтгэлийг сургасан.Үе үейин библичид ,төр баригчид мушгин гуйвуулсан.
Та ямарч нүгэл хийж болно.Зөвхөн надад л итгэ.Тэгвэл та нүгэлгүй болж тэнгэрийн оронд очино.Йтгэхгүй бол тамд унаж халуун тамд зовно.Энэ сүрдүүлэг үү.Бурхан хэзээ ч ийм увайгүй үгсээр хүнийг дарамтлахгүй.(Аюурзаны эссэд энэ тухай бичсэн бий) Тэгээд ч нүгэл хийсэн хүн ариусах гэгээрэх гэж зовож байсанаас Исүс итгэчих нь хамаагүй амар хялбар байгаа биздээ.Олон түмэнд ийм хялбар амар замыг Исүс уул нь зааж өгөөгүй юм.Одоо Исүсийн авралийн зар түгээгчид Исүсийн өмнөөс хүнийг сүрдүүлэгчид уг шашиныхаа мөн чанарыг алдуулагчид болж байна.Бүх зүйл эзэн тэнгэрээс өгсөн тул та орлогынхоо аравны нэг хувийг өгдөг татварын систем бий болгосон байна.Уул нь бурханд бид нарын зовож олсон хэвлэмэл цаас хэрэггүй л дээ.
Энэ нь уг шашиныг үргэлжлүүлэгчидийн амьдралын орлого,амьдрах арга нь болсон.Энэ олон сүм түүнд зарцуулах хөрөнгө хаанаас гарч байна.
Одоо бурхан байдаг эсэх тухай эхний ярианд ороё.Исүс,Бүдда,Мүхамэд нар нь бид нарын үл мэдэх бурханы элч төлөөгөчид юм.Бурхан бидэнд хүн бүрт өөрийн мөн чанарыг өгсөн тул түүнийгээ ойлгож ухаарч хөгжүүлэхийн тулд дээрхи элч нарыг янз бүрийн цаг хугацаанд илгээжээ.Жинхэнэ бурханыг ойлгохын тулд бид эхлээд эдгээр элч хувилгаадын сургааль номыг мөн чанараар нь ойлгож ухаарах хэрэгтэй болж байна.Одоогийн энэ сэтгэхүйгээр бурханыг ойлгох аргагүй юм.Жишээ нь нэг настай хүүхдэд таталцалын онолын тухай яривал инээдтэй бөгөөд тэнэг хэрэг болно биздээ.Эхлээд тэр хүүхэд орчин тойрноо таних тэгээд 35 үсэг сурах,цаашлаад шинжлэх ухааны анхан шатны ойлголттой болох зэрэг наад захын мэдлэг хэрэгтэй болж байна.Үүнд хүрэх зам түүнийг ойлгох дотоод ертөнцийг (өөрт байгаа дотоод сэтгэлээ захирч өөрөөсөө гэгээрэх,өөрийгөө олох) бурхан хүн бүрт өгчээ.

2008-02-19

2/18/08

~~ ШҮЛЭГЧИЙН ДУУ ~~

Өгүүлэшгүй тансаг аяалгуу дотроос
Өөрийн хүсэлээ хэлж ядан байх шиг
Хэн нэгний тасалданги дуу
Миний гараас зүүгдчихэж

Орхиод явж болохгүйн
Ойлгоод сонсох гээд чадсангүй
Хоосон дундаас ирж байгаа мэт
Холоос ч биш хажуунаас ч биш

Нөмгөн сэтгэлээ гунигаараа хучсан
Нүцгэн яруу найрагчийн дуу байх
Нүгэл,зовлон,жаргалын цаанаас
Нэгэн шүлэгч сэтгэлээ шатааж байх шиг

2/17/08

***ЭРЭГЦҮҮЛЭЛ ~~01~~***

Амьдрал гэж юу юм болоо?.Яах гэж амьдардаг юм болоо? Бурхан гэж хэн бэ?Энэ мөнхийн асуултанд хүн төрөлхтөн хариулж чадаагүй л байна.,br> Өглөө дулаахан биш байгаад сэтгэл тийм таатай биш.Тиймээ зөвхөн сэтгэл л таагүй байгаа юм.Энэ таагүй таатай байдаг сэтгэл нь үйлийн үр гээчийг бүтээж байдаг.Сэтгэл таатай байхын тулд хүмүүс эд баялаг,эрх мэдэлийг олж авах гэсэн тэмцэл одоо ид явагдаж байна.Газрын тос,түүхий эд олж авах гэсэн улайрсан дайн улс үндэстэн бүлэглэлийн дунд бий болж үүний төлөө зэр зэвсэг болвсронгүй болж байна.Энэ бүхэнд эцсийн эцэст эрдэнэт хүний амь үрэгдэж,сэтгэлийн их зовлон авчирч байна.17-р зууны үеэс бий болсон зах зээлийн нийгэм нь харгис,хүчтэний өмнө хүчгүй нь буруутай гэсэн адгуусны хуулиар явж байна.
Хүчтэний өмнө буруутай африк тивийг хардаа.Өвчин,ядуурал,өлсгөлөн,үхэл зовлон дунд хоног өдрийг өнгөрөөж байна.Тэдэнд 5$ тусламж сүр дуулиантай өгөөд 100$ чимээгүйхэн авдаг тухай уншиж байсан юм байна.Бид адилхан хүмүүс шүү дээ.Гэвч эд баялаг сэтгэлийг тэжээх хүч болж чадахуу?
Англи болон европийн чинээлэг бүлэг хүмүүс хэдэн үеэрээ хувьцаа гээчийн хүчээр тансаг амьдарч байна.Тэдэнд санаа зовох зүйл алга.Эдийн засагч,хуульч, эмч, өмгөөлөгч гэх мэтийн хүмүүсийг өөртөө ажиллуулаад,5 давхар байшинд хэдүүлхэнээ амьдарч байна.Аав,өвөө,өвөг аав бүгд л тэгэж амьдарч ирсэн,Энэ хүмүүсийн буруу гэж байгаа юм бишилдээ.Хамгийн гол нь эдгээр хүмүүс аз жаргалтай буюу сэтгэл хангалуун амьдарч байна уу? Тэдэнд хувийн нисдэг онгоц,усан онгоц,суулийн үейин машин гээд бүгд л байна.Гэтэл тэр хүмүүс тийм аз жаргалтай амьдардагүйг судалгаа харуулж байна.Ядаж унтахдаа нойрсуулах эм уугаад.
Эд баялаг жаргал биш зовлон авчирдаг.Шалдан энэ хорвоод ирчихээд шалдан буцах байж сэтгэлийн зовлон үйлийн лай болсон эд хөрөнгөнд сэтгэл бие ээ зовоосоор энэ хорвоогоос явах гэж үү?
~~~~Аз жаргал хаана байна аа?
Аз жаргал буюу төгс амгаланг хүн хаанаас ч хайх хэрэггүй.Тийм их ханашгүй мэдрэмж,үлэмжийн гоо ертөнц,тансаг сайхныг сохор зоосгүйгээр олж авах боломж бидэнд байна.Яагаад гэвэл бид хүн.Хүн болж төрсөн учраас танд,надад бурханы мөн чанар бий.Энэ их амгалан аз жаргал танд өөрт чинь байгааг будда заажээ.Энэ бол шашин биш,хүн төрөлхтөний,хүвь хүний аврал гэгээн зам юм.Үүнийг хоосон чанарын сурааль гэж нэрлэжээ.Үүнд хүрэхийн тулд юу хийх бэ?
~~~Бясалгал гэж юу бэ
Бясалгал олон янз байдаг тухай бичсэн ном зөндөө байна.Бясалгал хийнэ гэхээр заавал хүнгүй хоосон агуйд суух тухай бодол юун түрүүн орж ирдэг.Гэтэл тийм биш гэнэ.Зэн буддизмд бясалгалын тухай заахдаа ажил хийж байхдаа,хоол идэж байхдаа, ярилцаж суухдаа бодож эрэгцүүлж байгаа бүхэн бясалгал гэсэн байдаг.
Энэ бодол бясалгалдаа амьдралын мөн чанар өөрийнхөө мөн чанарын тухай бодож үзээрээ.Тэгээд цаашаа гүнзгийрүүлж бодоод өөрийгөө олох нь бясалгалын үр дүн юм.Энэ зам миний таны цорын ганц зам аз жаргал,төгс амгалан юм байна.

~~~БОДОЛ~~~

Үүлний завсраас тусах сарны туяаг налахад
Үхэл хажууд санаа алдан бодлогоширно
Өөр ертөнцийн хаалга харагдахад
Үлгэр ахиад л эхлэхээс айна

Бурханы дуу гэрэл болон хувирхад
Бусад бүх зүйлс үл харагдана
Би зугатааж чадахгүй нь
Бас харж чадахгүй нь

Ойрхон байгаа үхэл
Одоо л хань болоход нь баярлана
Хөлийн доор өвс ёолоход
Хөнгөн үүлс сарны туяаг хэрчинэ

2/15/08

***ҮДЭЛТ***

Намуухан аялгуу намайг хуурсан
Намрын зэвэргэн гунигийг
Нар үзээгүй мөсөнд нуугаад
Насан залуу зүрхний ховдолруу шидсэн

Одоо оройтсон
Оргилсон залуу нас буцсан
Мөнгөн аяганд мэлтэлзэх
Миний гуниганд сар хөвсөн

Сарны хүйтэн гэрэл сэтгэлийн мөсөнд ойход
Сүнсний нулимас галт оч болон дүүлнэ
Сүүлчийн удаа би өөрөө шатаад
Сүүдрээ хураасаар үднэ

***НӨМРӨГ***

Нүдэн дотор минь чи төрсөн
Нүцгэн сэтгэл зулгааж чи өссөн
Бөмбөрийн дуу шиг амьдралд нүдүүлж
Бүсгүй чи нүдэн дотор минь өтөлжээ

Одоо л чи минь гар!
Урсах нулимастай минь хамт гар!
Хүлээлт чамайг сар шиг өнчирүүлнэ
Хүнийх гэхгүй ээ би.сэтгэлийг минь нөмрөөд явдаа

***ЦАГ ХУГАЦАА***

Цаг хугацаа бороонд нороод зогсчихож
Цагаан манан чимээгүйхэн дарчихаж
Өнгийн солонго ч алга
Өвлийн цас хаа нэгтээ хүлээж л байгаа даа

Хайр дайрлага мэт ирэхэд
Хадан дээр өндөг унах шиг сэтгэл бяцардаг
Харавсан сум шиг цаг хугацаа
Хаана тусахаа мэдэхгүй талийдаг аа

дөрвөн мөрт

Мөнхийн ус олдвол би уухгүй ээ.нүгэл ихэснэ
Мөр гаргасан замаар би явахгүй ээ.сэтгэл өвдөнө
Мөнгө хийгээд хөрөнгөнд би шунахгүй ээ.итгэл алдарна
Мөнхийн ус уугаагүй юм чинь дурлал,дарс хоёрт ойр явъя
сэтгэл дулаацаг

дөрвөн мөрт

Үхэл би чамайг одоо л ялна
Өөрийг минь аваад явсан ч чамайг би ялна
Булааж хэн ч чадахгүй тэнгэрлэг энэ хишигээрээ
Бурхадийн хэлээгүй үгээр чамайг би ялна

2/13/08

*** ХААЛГА***

Эндхийн амьдралд өөрөө ирчихээд
Эргээд уяагдах учгийн үзүүр зангидсаар л
Гарах хаалга өөр байх ёстой
Ганц л үхлээр бүхнийг дуусгамааргүй байна

Өөрт сэтгэлд минь нэг хаалга бий гэнэ
Өнөө хүртэл тийшээ зүглэсэнгүй
Өөрт байгаа эрдэнээ танилгүй
Өнгийн солонго мэт хоосонд хууртаж явж дээ

2/11/08

*****ТАНИЛ АЯЛГУУ****

Танил аялгуу эгшиглсээр
Таагдашгүй оньсого үүрүүлнэ
Энэ сонин хорвоог эрхлүүлж байгаа мэт
Эсвэл надаар даажигнаад ч байгаа юм шиг

Мэдэхгүйн өмнө гуйлгачин царайлахад
Миний өмнүүр бурхдын сүнс эргэлдэж
Мянган жилийн хүмүүний зовлонг базахад
Мэдэхгүй,мэдээгүй л гэх үгс унана

Хар үс нэг нэгээр цайраад
Хавар биш намар болсныг сануулна
Хааяа ч гэсэн амирлангуй бодол
Хаанаас ч юм орж ирнэ

Зовлонгийн далайгаас олсон ширхэг сувд
Зоосны чимээнд гундан шарлана
Мэдэрхүй өөрөө зовлон дуудсаар
Миний танил аялгуу эгшиглсээр л

2/9/08

~~~~~~~ДЭНДҮҮ ГЭНЭН СЭТГЭЛ~~~~~~~

Хагацалын эгшиг давалгаалсаар ирэхэд
Хайрын уянга цахлай болон эргэлдсэн
Дэндүү өнчин сар л хань болж үлдэхэд
Дэвэрсэн хайр минь өрөмтөж хөвсөн

Хайрын үлгэр харуусалаар жаргахад
Хачин удаан цаг хугацаа эхэлсэн
Нэг л их их хоосон горьдлого
Нэхэл хатуу орчлонд надаар тоглосон

Намрын өнгөнд зүрх шартахад
Насны гуниг жигүүрээ дэлгэсэн
Гашуун сархадаар сэтгэлээ бүлхэд
Ганц л удаа ....гээд үг дууссан

Буцах замдаа сэтгэлээ хайж
Будант замаар гэрэл хүсэн алхсан
Бурханаас би өөрийгөө л гуйхад
Булингарт шалбаагнаас сар л надруу инээсэн

Сэтгэлийн шувуу ганцаараа эргэн буугаад
Эрчилсэн давалгааг намжаан хөвсөн
Хайрын цахлай дуугаа дуулсаар
Хаашаа ч юм нисэн одсон

Үүрнээсээ ниссэн цахлай эргээд л ирнэ
Үлгэр ахиад л эхэлнэ
Дэндүү гэнэн сэтгэл минь
Дэвэрсээр байгаад л дуусна

2/8/08

***ЗҮҮДНИЙ ДАГИНА***

Намрын зүүдэнд ирдэг дагина алга
Нас явждээ,тэр орхиж
Чамд уншдаг шүлэгээр цэцэг усалчихаад
Чамин тансаг цэцэрлэг ургуулна

Тэр цэцэрлэгт чи ирнэ
Чимх чимх инээд чинь цэцгийн тоос гөвнө
Харин би чамаас нуугдаад
Хайр нулимас хоёроо чимээгүйхэн залгина

~~~~НАВЧ УНАХ НЬ~~~~

Золиос мэт амьдралд
Зовлон тавилан мэт санагдахуйд
Гараас итгэл минь зуурчихаад
Гашуунаар инээх намайг гайхан харна

Өвс бид хоёр адилхан байж
Өөрөө би түүнийг зовоосоор алхахад
Эрхэмсэг оршихуй надаас сэжиглэж
Эргэж тойрчихоод нисэн одно

Өнгө мөнгөний амьдрал
Үнэндээ солиорол төдий болоод
Ганцаардал хань мэт тэвэрхэд
Ганц хан улаан цэцэгэнд бүхнээ зориулмаар

Он цаг,орон зайн хоосонд
Одоо л үхэл аврал мэт
Тавилангийн гинжэнд гавлуулсан би
Танихгүй гэгээ рүү шунан харсаар

Гэгээ рүү сэтгэлээ нисгэчихээд
Гэм хийсэн мэт хүмүүсээс дөлөөд
Харанхуйгаас зугатаах сэтгэл
Хаашаа ч юм яараад

Навч унах нь амьдрал мэт санагдахад
Нэг л их гэрэлд орох шиг болоод
Нүгэлд ороогдсон биенээсээ
Нэрээ аваад салах шигээ

2/7/08

~~~~ БОРОО ~!~~~

Танил гудамжинд бороо орно
Татсан тамхины иш урсана
Энэ цаг мөч эргэж ирэхгүй урсана
Эргээд олдохгүй шүлгийн мөрүүд урсана

Хүүхэд нас хажуугаар нуугдан гүйгээд
Хачин танил нүднээс хуучин нулимас урсана
Хэзээ ч юм үзсэн амьдрал урсаж
Хэлээгүй хайр нүцгэн модны доор норно

Хатаасан шүлэг норж дуслахад
Хавар ч биш бас намар биш
Энэ зүүд биш юм байна
Энд сэтгэлд бороо орж байна

2/6/08

**************АМЬДРАЛ**************

Нэг л агшинд гэрэлт солир
Нэвт хатгаад нүхлээд одно
Тэр нүхээр тэнгэрийн хааяа харагдаад
Тийм гэж хэлэхийн аргагүй гуниг орж ирнэ

Өглөөний нар шиг илчгүй гэрэл
Өвс бүхний толгойг илнэ
Өлссөн сэтгэл гуниг хэмлэж
Өл залгах хүсэл өөрөө л дэмий шанална

Нар хүсэх сэтгэл навчин дүрсийг олоод
Нарийн мөчирт нүцгэн дүүжлэгдэхэд
Гунигийн салхи навчисыг өрөвдөж
Гутамшигт хүлээлтээс салган хийсгэнэ

Унасан навчисаар бие ээ хучих
Улайрсан тэмцэл газарт буцлахад
Гэгээн бүхэн дайжиж одсоор
Гэрэл юу ч болоогүй мэт гэрэлтүүлсээр

2/2/08

***Нэгэн ертөнцөөр зочлохуй***/эргэцүүлэл/

Хүмүүний амьдралын мөн чанар,түүний уг үндэс болох сэтгэлийн тухай энгийн хэлбэрээр маш гоёмсог урлаж гаргаж ирж чадсан нэгэн яруу найрагчын тухай бичихгүй байхын аргагүй юм.Дорнын их ухаанаас үндэслэсэн өгүүлэх,шүлэглэх хэлбэрээр бичихдээ язгуур сэтгэл гэсэн нэр томъёог гарган ирж тайлбарласан цуврал эсээнүүд нь цаг хугацааны алсад үл бүдгэрэх бүтээл болжээ гэж би бодож байна.Тэрээр нээж олсон язгуур сэтгэлээ ингэж илэрхийлжээ.

"Хорвоо ертөнцөд дуусашгүй гэгээ,давтагдашгүй гоо сайхан,хэмжээлэшгүй баялаг нь гоо сайхны шинжээр нуугдмал оршиж байдгын адилаар хүмүүн бидний дотоод ертөнцөд тийм л байдлаар гоо сайханлаг гэгээ нуугдаж байдаг"гэжээ.
Тиймээ энэ түүний олсон гайхамшигт ертөнц юм.
Тэрээр хоосон чанарын гүн ухаан түүнтэй сэтгэлийн шүтэн барилдлагыг байгаль цаг хугацаатай холбон урнаар ингэж илэхийлжээ. Бясалгал тэр дундаа Зэн буддизмын өнгө аястай бичсэн.
---БИ
Зөөлөн гуниг болж урсана
Зуурхан уйг
Зүрхээрээ зулж
Заяа ядарч дуусахад
Зовлонгоос минь үлдэж хоцрох
Зөөлөн гуниг болж урсана.
энэ шүлэгээрээ өөрийгээ гаргаж ирж чаджээ.Үүгээрээ зохиогч өөрийнхөө давтагдашгүй гоёмсог орд харшыг бүтээжээ.
"Хорвоогоос гоо сайхныг ялган тамшаалж хүртэх нь сансар огторгуйн энерги чиг санагдахуй шүлэгч хүн өөрөө энгийн биш нь лавтайяа.
Яруу найраг нь сэтгэлээс үүдэж бодолоос ундардаг.Өнгөөр илэрхийлбэл болор тунгалаг мэт ажээ.Сэтгэл гэдэг нь өөрөө хязгааргүй,гүн гүнзгий,огторгуй мэт оршиж тэнгэрлэг хүчинг агуулж байдаг болохоор шүлэг яруу найраг нь санаашрал,тайлал,сүүрс алдалт...зэрэг сэтгэлийн хөдлөлүүдийг агуулсан байдаг".
гэж шүлэг яруу найргийн тухай энгийн оновчтой илэрхийлсэн байна.
Тэрээр цааш нь язгуур сэтгэлийн тухай өгүүлэхдээ...
"Огторгуйд од мичид хязгааргүй,тoo тоомшгүй оршдогын адил хүмүүний ЯЗГУУР СЭТГЭЛ-ээс үндэслэн гарах сэтгэлийн үрүүд тус бүрдээ цаашлан олон салбарлан ургах учир бас чиг саглагар мод мэт ажээ".
Үүний тайлбарлаж бичих шаардлаггүй бөгөөд уншигч та өөрөө задлан бодох буй заа Яруу найрагч Ж.Өлзийжаргалын Нэгэн ертөнцөөр аяласан энэ эрэгцүүлэлээ түүний өөрийнх нь өгүүлсэн...
"Өлсдөггүй сэтгэл гэж байдаггүй
Сэтгэлгүй өлсгөлөн гэж байдаг
Зовлонгүй жаргал гэж байдаггүй
Жаргалгүй зовлон гэж байдаг.
Хүмүүний орчлонд хүмүүний сэтгэл зовж,жаргахын мөн чанар хүсэл мөрөөдлөөсөө шалтгаалмуй.ЯЗГУУР СЭТГЭЛ өөрөө галтай гэгээлэг байваас аливаа хүсэл мөрөөдлөөс өдөөгдөн гарах зовохуйг зүдрэхийн хэмжээнд тавьж чадах болно.Ингэж чадваас зовох хүртэл сайхан амьдралын нэгэн утга нь болж чадахаас гадна өөрийн ертөнц дэхь уран зурганд чинь холигдсон нэгэн өнгийг бүрэлдүүлэх болно гэдэгт итгээрэй!"
гэсэн ухаарал шингэсэн үгээр нь төгсгөе. Түүний язгуур сэтгэлийн саглагар модны сүүдэрт амарч урган гарах жимсээр нь сэтгэлийн цангаагаа тайлсандаа яруу найрагч Ж.Өлзийжаргалд баярласанаа илэрхийлэхийн дашрамд уран бүтээлд нь амжилт хүсье!
Яруу найрагч Ж.Өлзийжаргалын * Нэгэн ертөнц *блогоор зочилж түүний Язгуур сэтгэлийн оргилруу хамтдаа авирцгаая!

Soeul. 2008-01-31

1/28/08

***

Мөнх юм гэж үгүй учир
Мөрөөдөл ч бас хоосон
Хов хоосонд өөрийгөө олоход
Худгийн усанд сар бутрах шиг

1/18/08

***ХЭЛЭХ ҮГ***

Дурлал дусал дусал нулимс болоод
Дуугүйхэн нэг нэгээр унахад
Сэмэрсэн хадаг шиг сэтгэлээ чи
Эмтэрсэн хадан дээр орхих шиг болсон уу?

Эргээд ирнээ тэр гэж сэтгэлээ хуураад
Энэрэлгүй хорвоод гомдон
Ээжийн жаахан охин байснаа санаж
Эхэр татан уйлсан уу?

Бүсгүй минь чи сэтгэлээ барь!
Бие ээ засаад нулимсаа арч!
Хайранд задарсан сэтгэлээ солонго болгоод
Хаврын нарыг чимээгүйхэн хүлээ.

Цаг хугацааны салхи чамайг илсээр
Дусал дусал нулимсыг чинь хатаанаа
Аргамжаатай мэт сэтгэлийн уяа тайлагдахад
Амьдралыг чи арай өөрөөр харнаа.

1/12/08

***ГИНЖ***

Үйлийн үр бүрэлдэж
Үнэний үзүүрээс тасарч
Эхийн хэвлийд унаад
Эргэж бүтэн тойроод

Тавилангийн олсонд татагдаж
Танихгүй ертөнцөд ирэхдээ
Сэвгүй ариухан сэтгэл
Сүүгээр амлаж тайвширсан

Үзэгдээгүй харагдаагүй зочин
Үүр шөнөөр ирээд
Хүү чинь ирлээ гэсээр
Хойморь эзэлж эрхэлсэн

Хөх тэнгэрээрээ тамгалуулж
Хөх толботой ирсэн учир
Хөхөлбөр их уулсаар нь нөмөрлүүлж
Хүү нь болж өссөн учраас

Эх орон таныхаа энгэрт
Эгнэгт үүрд тэвэрүүлэхийн учир
Энгэр дээр минь ургасан үрээ
Эх орон таньдаа үлдээхийн учраас

Эрэлхэг хөвгүүд чинь цусаараа бичиж бүтээсэн
Эгнэшгүй ариун түүхийг тань таслалгүй
Эх орон монголынхоо төлөө
Энэ биеээрээ гинж болно.би

1/5/08

***ГЭРЭЛ***

Харанхуйн дунд тэмтчин алхсаар
Хаана очих хүрэх гэж яваа юм бол би
Хаанаас,хэзээ ч юм бэ гарах гэрэлийг харуулдаж
Хэний ямархан хүсэлээр хаашаа явж байгаа юм болоо

Түмэн өнгийн бодол минь
Түнэр харанхуйд төөрөөд
Мэдэгдэхгүй,үнэртэхгүй,харагдахгүй баригдахгүй
Хаана байгаа юм болоо би

Цаг хугацааны олсонд чирэгдэж
Цай буцлах хоромд амьдрал шатаж
Утаачгүй замхараад
Ухаарал уурших шиг болоод......

Бурханы сураг
Будант алсад сонсогдох цуурай шиг
Нэр зүүсэн нэгэн сүнс би
Нам гүмхэн бүдгэрсээр

Зах хязгааргүй хоосонд
Залбирах төдийд итгэл сарниад
Нэлэнхүй харанхуйд өнчин сэтгэлийн
Нимгэн далавч ургаж гүйцэхгүйнээ

Одоо би хаашаа ч явахгүй
Орших эс оршихын дэнсэн дээр
Өөрөө өөрлүүгээ тос мэт шингээд
Өвс шиг шатаж,солир мэт зурвасхан гэрэлтэе

1/1/08

***ЯАХ ГЭЖ . . .***

Хэн нэгэн хийчихсэн юм шиг
Хэзээ ч юм бэ зохиочихсон амьдралд
Хэрэгтэй ч юм шиг
Хэрэггүй ч юм шиг би амьдарсаар л

Өчигдөр өнөөдөр хоёрын завсараас
Өндийж босоод
Өлсгөлөн сэтгэл
Өлөн нүдээр юу ч юм хайгаад л

Сээр нуруутан амьтан шүү чи гэж
Сэрүүн зүүд шиг амьдрал сануулсаар
Сэтгэлийн хүчээр хүлээснээс салах
Тэнгэрийн оч ,түүний хэсэг шүү гэж сэтгэл минь хэлсээр

Тэндээс би шидэгдэж
Тэгээд тойрог замаар эргэлдэж
Адгуус бурхан хоёрыг заагалсан олсон дээр
Алдаа оноо хоёрыг үүрсэн аянчин

Тиймээ энэ бол үнэн
Тийм болохоор дургүй минь хүрч байна
Яагаад ингэж явах ёстой юм
Яагаад,яагаад ингэж амьдрах ёстой юм

Яс махны зовлон дээр
Сэтгэлийн зовлонг үүрээд
Яс булаалдсан ноход шиг амьдралд
Яах, яах гэж.................

Гэхдээ би юу ч гуйхгүй ээ
Гэмгүй мөртөө зугатаах цагаан зээр шиг явахгүй
Үхэл үү явах өгсүүр замдаа
Өөрөөсөө л би гуйж амьдарна

12/29/07

***ЗАМД ГАРЛАА***

Сэтгэл минь сэмэрсээр байна
Сэрүүн зүүд шиг амьдрал сэмлэж байна
Уруулаас давж унах унхиагүй үгс сэмлэж байна
Унтах нойрны зүүд ч уяагүй нохой шиг хэмлэж байна

Нүцгэн талын ганц мод шиг
Нөмгөн сэтгэл минь жиндэж байна
Ухаанаас хайр ургахийг хүлээж
Урсах цаг хугацаанд урагдаж байна

Сар шиг өнчин сэтгэлээс
Нар шиг илчтэй гэрэл гардагийг би мэдсэн болохоор
Өвчинд шаналсан ээжээс минь
Өгүүлэшгүй их хайр гарсаныг би харсан болохоор

Сэмэрч норсон сэтгэлээ
Сарны гэрэлд тэмтэрч дэлгэчихээд
Өөрийнхөө сэтгэлийн хүчийг олохоор
Өнөөдөр би замдаа гарлаа

12/23/07

***НЭГ Л***

Би нэг л амьдарна
Нэхэл хатуу хорвоог нэг удаа туулна
Насны хэмжээ дуустал
Намайг ухааруулдаг зовлонтой хамт туулна

Ээж аав минь өгсөн болохоор
Эрх биш нэрээ хайрлана
Зовлон дундаас түүсэн болохоор
Зон олондоо шүлэгээ үлдээнэ

Тээр дээр жаргал байдаг тухай
Тэнэгүүдийн үлгэр зөндөө сонссон
Үзсэн хүн байгаагүй үлгэрт итгэж явсанаас
Өнөөдрөөрөө амьдраад дууссан нь дээр

Жаргал гэж юу байдагийг
Зовсон хүн л мэддэг
Эрүүл байж байгаад үхэх
Үнэндээ жаргал биш гэж үү

Онол үзэл ярьсан
Олон тэнэгүүдийг мэднээ
Одоо боллоо
Орчлонг би өөрийнхөөрөө л хардагаа

Алдар нэр хөөцөлдөж
Амьд төрөлийн адаг болохгүй
Авс өлгий хоёрын завсар
Амьд байхдаа л жаргая

-----Алив нэг хундага өргөе---

12/19/07

***ЧОНЫН НҮДЭЭР***

Үрээ хайсан эх шувуу
Үдшийн бүрэнхийгээр тамирдан унах шиг
Үнэний эрэлд гарсан би
Үзүүргүй олсноос атгаад туйлдлаа

Цаашаа зам хязгааргүй цэлийгээд
Харин буцаад явах хүсэл алга аа

Бурхан чи байдаг бол
Буг чөтгөрч хамаагүй надруу явуулаач
Байхгүй үнэний чинь эрэлд ханисаад
Балрах мөрөө цаг хугацаанд чинь гээе

Хатгаад байгаа сэтгэл минь дээ
Халираад байгаа итгэл минь дээ

Будант нэг л өдөр буцаад би өөрлүүгээ явна
Байх байхгүйн завсраас үнэний учгийг атгана
Жирийн өвсөнд үнэний тайлал оршдогийг мэдээд
Жинхэнэ амьд байгаль руу алхам ойртоно

Тэгээд чонын нүдээр хүнийг хараад
Цочиж өөрөөсөө алхам холдоно оо

12/16/07

***ӨНЧИН СЭТГЭЛ***

Өнчин шувуу шиг сэтгэл минь ганцаардаж
Өрх энэ битүү энэ хорвоогоос өөрөө зай авч холдоно
Огторгуйн гүнд дэхь шаргал туяанд далавчаа ээж
Орхиод гарсан дэлхийгээ огт өөр нүдээр харна

Нүд минь ухаанаар харах хоромд
Нэг л их цагаахан цас сэтгэлд минь бууна
Нарийн бийрын үзүүрийг цасанд дүрээд
Намаг шалбаагт байгаа хорвоод гэгээн зам зааж зурна

Тавилангийхаа хүлээсэнд үүрэндээ эргэж буухад
Танигдаагүй ертөнцийн түмэн зовлон угтана
Танидагаараа тамхи шүдэнзээ аваад
Тамын тогоонд жаргал эдлэн сууна аа.

12/13/07

***ҮГҮЙЛЭГДЭЭД Л БАЙХААР***

Өөрийнхөөрөө л би зовж жаргаж явна
Өнчин саранд ч гунигаа хэлмээргүй байна
Үхэлтэй ганцаараа нүүр тулж уулзахын учир
Үүрд биш түр үдлээд буцахын учраас

Хэдэн шүлэгээрээ дээл хийж сэтгэлээ хучичхаад
Хэн ч явж байгаагүй тавилангийнхаа замаар явна
Буруу ч бай зөв ч бай миний л амьдрал
Будантай ч бай,гунигтай ч бай миний л сэтгэл ээ

Бурхан ч гэсэн өөрийн зовлонтой байдаг хорвоод
Буруу саналгүй өөрийнхөөрөө л зовж явая!
Гаргахаас нааш амардаггүй энэ сэтгэлээ
Гал болгож хэн нэгийг дулаацуулаад явнаа

Мөнхийн ус бол мөнхийн зовлон гэж хэлээд
Мөрөн дээрхи ачаагаа үүрээд явна
Ханийнхаа сэтгэлийг дүүргэж очоод
Хамтдаа хоёулаа зовлонг жаргал болгоод явна

Эхэлсэн бүхэн төгсдөг жамтай болохоор
Энэ хорвоогоос буцахдаа эргэж нэг харнаа
Үдлээд буцсан энэ амьдралдаа
Үгүйлэгдээд л байхаар явнаа би

12/10/07

***ГАНЦХАН САРНАЙГ***

Сэтгэлийнхээ жолоог хэсэг тавья
Сэмхэнээр дөхөх дурлал руу явна уу өөрөө мэдэг
Хэзээнээс хэлхээтэй мэт гомдолтой минь нийлээд
Хэний охин үрийг зовоох гэж явна уу өөрөө л мэдэг

Дур,хүсэл хоёртой хэлхэлдээд
Дуугаа нийлүүлээд дуртай зүгрүүгээ яваг цаашаа
Надад хамаагүй мэт нүдээ аниад
Намар оройн нүцгэн мод шиг үлдэе

Алдаж онож л яваг ээ сэтгэл минь чи
Андуурч, хууртаж л яваг зүгээрээ
Янагийн бороонд норож явахдаа сэтгэл минь
Ятгын эгшиг сарнайн тухай дуулахыг сонсоорой

Сэтгэл минь чи чөлөөтэй нис!
Чиний алдаанд би өөрийгөө дэнслэн тавья
Хайранд ургасан сарнай ганцыг
Харин чи олж ирээрэй

11/27/07

***ОДДЫН ДУУ***

Одод эрхэстэй ярилцаж хонолоо
Орчлонд яах гэж байдгийг нь асуулаа би
Миний мэдэхгүй өнгөөр тэд дуу дуулж өглөө
Мөнх мөнх бусын тухай дуу байлаа

Мөнхийн цэгийг тойрч эргэдэг гэнэ
Мөхөж төрж байдаг гэнэ
Өөрийгөө шатаан зовж байдаг гэнэ
Өнгөт тоос болон цацагдсан гэнэ

Би түүнтэй холбоотой гэнэ
Бидний тавилан адилхан гэнэ
Амьдрал хэмээх том жүжигт
Адилхан бид оролцдог гэнэ

Цаг хугацаанд захирагддаг гэнэ
Цаашдын тавилангаа мэдэхгүй гэнэ
Одод бид хоёр бие биендээ барилдаж
Орчлон хэмээхийг бүтээдэг юм гэнэ

***ЯВНА. ИРНЭ***

Нэг л өдөр би явна
Нэр шүлэг хоёр минь үлдэнэ
Нарны дор алдаж онож явсаныг
Найраг шүлэг минь хэлж үлдэнэ

Тээр дээр хэсэг байна
Тэнгэрийн оронд ганцаардаж сууна
Бурханы тавиланг сэтгэл минь өрөвдөж
Бусадын буруу зөвийг шүүх хүсэл төрөхгүй

Маргаашаа мэдэхгүй алхах энэ амьдралд би дуртай
Манан дунд тодрох уулсын оройг харах би дуртай
Сайхан хүүхний бэлхүүсэнд нүдээ хэсэг унгаачихаад
Салхи сөрөн шүлэг бодож алхах би дуртай

Нүдний нулимас цийлэгнүүлж хурдны морьд ирэх шиг
Нүгэлийн толботой амьдралдаа нүцгэн биеээрээ яарч ирнэ
Дөнгөж сая төрсөн эхийн харцанд өлгийдүүлэх гэж
Дөчин ес хоногтоо багтаж би ирнээ

11/17/07

***ТЭНГЭРИЙН ЗААДАЛ ШИГ . . .***

Сайхан аялгуугаар аргадан байж
Санаа сэтгэлээ гуйн байж
Өөрийнхөө сэтгэл рүү орж үзлээ
Өчнөөн хог новш байхыг харлаа

Тэнд дандаа хог байсангүй ээ
Тэнгэрийн заадал мэт судалууд байна
Ээж ааваас минь өгсөн
Эрдэнийн хэдэн чулуу байна

Найраг шүлэг ухааралд шарласан
Намрын навч шиг хэдэн алт байна
Наймын тоо шиг тойрог битүү дугуйрсан
Намайг зовоодог хүсэл,гуниг хоёр минь байна

Сэтгэл хэмээх тэр саванд
Сэжиг хүрэмээр шунал байна
Хөөж гаргамаар нохой тачаал
Хүнийх гэлгүй дайрахад бэлэн байна

Өөрийгөө л гэх өчүүхэн бодолууд
Өрөв тасын ангаахай шиг ангалзаж байна
Өчнөөн жил улалзаж байгаа
Өнчин уур хилэнгийн мунхаг цог байна

Тэнгэрийн заадал шиг судалуудаа
Тэнгэрлэг бүхнээр усалж ургуулаад
Намрын навч шиг хэдэн шүлэгээрээ чимээд
Наймын тоо шиг хүсэл,гуниг хоёроороо мануулна

11/11/07

***СҮҮЛЧИЙН ГУНИГ***

Хамгийн сүүлчийн гуниг минь нисээд явчихад
Хайр,хүсэл хоёроо хайгаад би олсонгүй
Сэтгэлд минь ногоон цас будран орж
Итгэл минь цагаан мөр гаргасаар цаашлан одлоо

Хажууд минь бурхад ирж суугаад
Хамгийн сайхан үгсийг хэлнэ
Нутгийн шувуу намайг танин ирж
Нуурын тухай сайхан дуу дуулна

Гуниг,хүсэл,хайр,итгэлээ алдсан би
Гутлаа арчин,өөрийнхөө тухай л бодно
Үнэндээ үхэж ч чадахгүй өлбөгөр амьтан
Үргэлжилсэн нэгэн өнгөөр ярина

Бүхнээ алдсан намайг хүмүүс мэдсэнгүй
Бор өнгийн шинэ малгайг минь шохоорхон харна
Би хэмээх нэгэн ертөнтц минь ингээд дууслаа
Би өөрөө нэр зүүсэн,малгайтай адгуус боллоо

11/10/07

***

********************************************

Хувь тавилан минь би чамаас нэг л зүйлийг хүснэ
Хүмүүн заяаг тэрсэлж нэг л зүйлийг шаардана
Хатан Туулын эрэгт төрүүлсэн шигээ хувь тавилан минь
Хан Богд уулын минь бэлд л үхүүл хувь тавилан минь

****************************************

Авсан юм чинь архиа уух л болно
Амьд л байвал шүлэгээ бичих л болно
Хүссэн хүсээгүй тавилангаа дагах л болно
Хүнийг л хайрласан юм бол би зовох л болно

****************************************

Цал буурал толгойтой өвгөн бишээ би
Цахилж яваа гөрөөс шиг залуу бишээ би
Царай болон өнгө төгс нэгэн бишээ би
Цагийн саалтанд гундавч цагаан мөртэй явах нэгэн билээ би

*****************************************

Шүлэгчийн шүлгийг сонсож
Шүүдэр хураасан өвс нэгэн билээ,би
Шунал,тачаал ихэдсэн энэ хорвоод
Шулуун явж чадаагүй нэгэн билээ,би

11/6/07

***

Аврал минь надад өөрт минь бий
Аюулт дайсан минь надад өөрт минь бий
Амьдрал минь алдаа шившиг хоёр
Амьдрал минь алд дэлэм эндүүрэл

***************************

Би өөрөө бурхан
Би өөрөө чөтгөр
Би бурхан чөтгөр хоёрын нэгдэл
Би буян бузар хоёрын уут

******************************

Сарны доор нулимас урсаж л байг
Салхины аяасаар өвс бөхөлзөж л байг
Сархадын халуунд зүрх шатаж л байг
Сайханыг танихын тулд сэтгэл зовож л байг

10/26/07

***ХЭН***

Өнгө өнгийн цэцэг талд ургаад дээр нь эрвийхэй нисэх нь
хэний хийсэн бүтээл вэ?
Өнчин хайлаасны сүүлчийн навч тасараад салхинд хийсэх нь
хэний хүссэн хусэл вэ?
Буцаад ирсэн шувууд нуурийн мандалд буух нь
хэн дуудсан юм вэ?
Будан татсан нутагтаа буцаад төрөхийг минь
хэн хориглосон юм вэ? ХЭН

***

Эхээс төрөөд дуугаа намдааж бүүвэйн дуунд уяарсан би
Эсгий сунган эр болоод чиний хайранд уяарсан би
Эргэх хорвоод ээж,аав болоод үрийнхээ дуунд л уяарсан би
Энэ л амьдрал,эрээн бараан хүний нийгэмд л хатуужсан би

***ХӨХ ТЭНГЭРИЙН ОРНЫГ ХЭН Ч..***

Яасан их шунал вэ?
Ямар цаддагүй сэтгэл вэ?
Хаанаас ирсэн бирд вэ?
Хэн гээчийн үр вэ?

За яахав тэгэж л бай! Ядарсан олны
Зовсон сэтгэлийг идэж л бай!
Бүх юм хэмжээтэй гэдгийг
Би хэлж цаг хугацаа харуулна

Зүрхэнд уяатай эх орныг минь чи худалдаж идэж байгаа учир
Зүгээр чамайг хараж чадахгүй .нүд минь хорсдог юм
Зулгааж идсэн бүхэнд чинь хонхойж үлддэгийг мэддэгүү чи!
Заяа буян хоёр минь чамтай эвлэрнэ гэж санаа юу чи!

Үхсэн хойноо ч чиний яс өндөлзөнө
Үр хүүхэд чинь чамайг луйварчин байсныг чинь мэднэ
Өлсгөлөн хүүхдийн үмх талхыг булааж идсэнийг чинь
Өнөөдөр би бичиж маргааш цаг хугацаа батална

Мичид долоон одноос морио аргамжиж явсан
Миний өвгөдийн буяныг чи идэж барахгүй
Талын наран доороос нь ургадаг эх оронд минь
Тавилан заяаг нь дээрээс нь өргөдөг хөх тэнгэр байдаг юм

10/25/07

***ГАМШИГ***

Саяхан энд нар тусаж байсан юм үүл халхалчихаж
Сайхан залуу насаараа гэрэлтэж байсан юм тэр залуу
бие ээ тоочихож
Өглөөгүүр энүүгээр бороо оржээ.чийг үнэртээд сайхан байна
ӨӨ тэр залуу яасан вэ? гэж үү? чийгний хорхой болсон.хайран залуу нас

***ГУЙЛТ***

Намайг нэг юм л хүлээж байгаа үнэн шүү
Нуугаад байх юм алга аа үхэл чи хүлээж байгаа
Цаг жилүүдийг унасаар чам дээр би очино оо
Цагаан толгойтой болтлоо амьдрах хүсэл байна

Чи битгий шоолоод байгаач!

Гэнэт хааяа чамайг хаая санах юм.үнэн шүү
Гэхдээ би чамайг мартаагүй ээ үхэл минь
Цаг мөчүүдээр ухаарахыг хүсэх юм.гүйцэхгүй юм байна
Цагаан толгойтой болсон ч ухаарч дуусахгүй юм байна

Чи битгий өрөвдөөд байгаач!

Үнэндээ чамаас асуух юм их байна
Үхэл чи хэлж өгөхгүй л дээ би мэдэж байна
Нүгэлд дарагдсан дэлхий дээр буцаагаад чи авчирна.
Нүгэлээ үйлдэх гэж яарсан, нүцгэн бие чарласаар ирнэ

Чи битгий нуугаад байгаач!

Сарыг татан нарыг аргадах уртын дуундаа уярах гэж ирнэ ээ
Сүүний үнэртэй гэртээ эсгий үнэгэнд хууртах гэж ирнэ ээ
Сайхан монгол бүсгүйн биеыг салхинаас харамлан эдлэх гэж ирнэ ээ
Санчигны үсээ бууралтал санагдах сайхан эх орондоо л ирмээр байна

Чи зөвшөөрөөч,би гуйя!

***ХҮСЭЛ МИНЬ***

Оршил

Зүгээр л байж чадахгуйн
Зүрхэнд урсах аялгуугаа шүлэг болгон гаргая
Хэнзхэн хаврын яргуй цасан доороос цухуйх шиг
Хэнд ч хэлэмгүй хүсэл минь сэтгэл дотороос хатгаад байна

Миний хүсэл

Хүсэл минь чи надтай хамт төрөж
Хөхний товч хайлгуулж сүүний амтыг мэдэрүүлсэн
Хөнгөн нойрсох эхийн халуун энгэрээс зугтаалгаж
Хөх тэнгэрт хөвөх үүлсийн хойноос сарвайлгасан

Хүсэл минь чи надтай хамт өсөж
Хүний өөрийн ялгааг нүдэн дээр минь таниулсан
Хөнгөн гунигтай, цагаахан итгэлтэй
Хүүхэд насыг минь чи хамт үдсээн

Залуу насны аагийг хүсэл чи өрдөж
Дэнгийн эрвийхэй адил гэрэлрүү зүтгэн тэмүүлсэн
Дэндүү омголон хүсэлээр нурааж ,бүтээж явахдаа
Дээлэнд багтах ухааныг тэгэхэд олж харсаан

Хүсэл минь чи намайг хэзээ ч орхиж байгаагүй
Хүрэн зүрхний угаас ундарсаар л байсан
Гуйлгачин баян хоёрын дундуур намайг чирэж явахад чинь
Гутрал,цөхрөл гэдгийг даваж сурч явсаан

Хагацалын мөнгөн аяга гар дээр хагарч байхад
Харанхуйг зүсэн ирэх бугын урамдлага шиг чи над дээр ирсэн
Харийн газар өвчөнд дарлуулан хэвтэж байхад
Ханийн халуун энгэр шиг чи намайг тэвэрсээн

Ганцаардалын зовлон зүрх базалан өвтгөхөд
Ганцхан чи л надад хань болсон
Сэтгэл гээч гэрийн хойморт нь суудал байх юм бол
Хэзээч эргэлзэхгүйгээр чамайг би суулгана

Хэсэгхэн цагаан үүл нар халхалаад явдаггүй ээ
Хэнээс ч нуугаагүй хүсэл минь сэтгэлээс хатгаад суулгадаггүй ээ
2007-10-3 Soeul

***БИ ГЭЖ ХЭН ВЭ? ***

Өнөөдрийг зүгээр л дэмий өнгөрөөмөөр байна
Өвс бүхэн миний төлөө ургадаг гэж бодоод
Сар хүртэл намайг тойрдог гэж өөрийгөө баясгаад
Сархад ууж хорвоог тоомжиргүй хармаар байна

Өөрийгөө бурхан гэж сэтгээд
Өнчин хайлаасанд хань болж суумаар байна
Намрын навчсыг хайхрамжгүй туучаад
Нарны хэлтэрхий дээр гишгэж байна гэж бодмоор байна

Бүх зүйл түр зуурынх гэсэн философи амандаа үглээд
Бүүр юу ч бодохгүй тэнэмээр байна
Сайхан төрсөн гэж өөртөө итгүүлээд
Салхитай хамт охид эргүүлмээр байна

Гуниг зовлонгоор нэрж гаргасан ухаанаа
Гудамжны мухрын нэгэнтээ шидчихээд
Гартаа шүхэр эргүүлсэн шиг ээ
Гал зуран тамхи татсаар алхмаар байна

Газраас том алт олчихоод
Гартаа ч барилгүй өшиглөмөөр байна
Тэнгэрийн дагиныг тэрхэн хавьдаа хүлээж
Түүнийг ирэхлээр нэг л юм асуумаар байна

Тиймээ нэг л юм асууя
Би гэж хэн вэ?

***ЭРВЭЭХИЙ***

Өглөөгүүр тэр авгалдай байсан
Үзэмгүй муухай өт байсан
Өдрийн наранд өнгөө дэлгэж
Үзэсгэлэн төгс эрвээхий болсон

Өнгийн цэцэгс түүнд хөл алдан
Өөр хоорондоо магтан гайхацгаасан
Намгийн хажуугийн намхан цэцэг хүртэл
Над дээр буугаасай гэж мөрөөдсөн

Нэг өдрийн наст тэр эрвээхий
Нарны туяаг сулжин ниссэн
Надаас өөр үзэсгэлэнт амьтан байна уу гэж
Намгийн цэцэгнээс асууж тохуурхасан

Үдээс хойх нь тэр эрвээхий
Өөртэйгээ тавилан нэгт ижилээ олсон
Улаан цэцэгийн дэлбээн дор нуугдаж
Учиралын мананд умбан цэнгэсэн

Үдэшийн нар шаргалтан хажуулдахад
Өнөөх хосийн амьдрал дуусах болжээ
Өнгийн цэцэгс тэднийг тоосонгүй
Өдрийн гоо сайхныг нь бүгд мартажээ

Намгийн цэцэг тэр хоёрийг өрөвдөн
Нарийхан мөчир дээрээ суулган
Үр удамаа үлдээгээд явдаа гэж
Өөрийгөө умартан хэллээ

Хүн бол адгийн амьтан
Хүсэл нь дийлдэхгүй шуналын амьтан
Нэг өдрийн наст шавьж шиг амьдрах юм бол
Нэр зүүгээд хүн царайлаад амьдарч яах юм вэ?

***ЯЛ АСУУХ НЬ***

Огторгуйд хэн цацсан юм бол энэ олон ододыг
Орших үл оршихын энэ амьдралыг хэн зохиосон юм бол
Нарыг зовоон байж намайг яах гэж дулаацуулдаг юм бол оо
Нас дуустал үл салах зовлон дунд намайг яах гэж илгээсэн юм бэ?

Зураг төөрөгтэй минь зовлон дунд шидчихээд
Зугаацан,тохуурхан харж байгааг чинь мэдэж байна
Алган дээр амьдралыг минь зурж явуулчихаад
Алсан ялааны тоогоор ял тооцоод ахиад зовоохыг чинь мэдэж байна

Мөнхийн хутгийг чи олчихоод
Мөхөсхөн сүнсүүдийг зовлонгийн тойрог руу түлхсэн
Мөрөөдөл хэмээх үзүүргүй зовлонг
Мянга мянган жил харамгүй чи өгсөн

Хэзээ чиний тоглоом дуусах юм бэ
Хэдэн галвыг дамжиж зовох юм бэ
Байх байхгүйн дундах хоосон орчлонгийн чинь завсраас
Би чамаас ял асуусаар байна шүү!!!